[Είχα μια αμφιθυμία για το τραγούδι,ελπίζω να ταιριάζει.]
Είχαν περάσει κιόλας τρεις μέρες από τότε που ο Λουκ επικοινώνησε τελευταία φορά με την Rosaline.Την Τρίτη το απόγευμα πέρασε έξω από το σπίτι της με πρόθεση να της μιλήσει.Είχε σκεφτεί πολύ τις τελευταίες μέρες και ήθελε να συζητήσουν κάποια πράγματα που τον απασχολούσαν με σκοπό να ανακουφιστεί από τις σκέψεις του° τουλάχιστον έτσι σχεδίαζε.
Όταν στάθηκε στην εξώπορτα είδε τον πατέρα της κοπέλας του να τον χαιρετάει εύθυμα.
"Λουκ, περνα!"είπε χαρούμενα καθώς τον κοιτούσε.Ετσι, άνοιξε την πόρτα διστακτικά και περπάτησε μέχρι την μέση του μονοπατιού προς το σπίτι ώστε να χαιρετήσει τον πατέρα της Rosaline.
"Πως είστε;"Ρώτησε ευγενικά και έτεινε το χέρι για χειραψία.Ο Harold το έσφιξε έντιμα αφού άφησε το ποτιστήρι που κρατούσε στο έδαφος.
"Στην βιοπάλη παιδί μου.Πως και από τα μέρη μας;Ψάχνεις την Rose;"
"Βασικά ναι.Θελω να της μιλήσω και είπα να συμπεριφερθω αυθόρμητα και να μην τηλεφωνήσω, να έρθω κατευθείαν εδώ"εξήγησε ευγενικά και έτριψε το πίσω μέρος του κεφαλιού του αγχωμένος.
"Δυστυχώς δεν είσαι τυχερός.
Απουσιαζει αυτή την στιγμή" ο Harold έσφιξε τα χείλη του σε μια ευθεία γραμμή οικτίρωντας την τύχη του νέου.
"Α, εντάξει δεν πειράζει.Θα την πάρω τηλέφωνο τότε αργότερα"είπε ο Λουκ και κατέπνιξε την επιθυμία να ρωτήσει που βρίσκεται.
"Στάσου Ρε Λουκ.Ετοιμος να φύγεις"τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη ο μεγαλύτερος άνδρας.Ο νέος στάθηκε αγέρωχος απέναντι του.
"Πάμε να κάτσουμε εκεί"συνέχισε ο Harold και του έδειξε ένα τραπέζι με τρεις καρέκλες να βρίσκεται κάτω από ένα μεγάλο δέντρο που πρόσφερε μια δροσερή σκιά.
Ο Λουκ ακολούθησε τον πατέρα της Rose και τον είδε να κάθεται στην μια καρέκλα.Έβγαλε το ψάθινο καπέλο που φορούσε και που τον προστάτευε από τον ήλιο και το άφησε πάνω στο τραπέζι.Έκανε νόημα και στον Λουκ να καθίσει.
"Δεν θα με ρωτήσεις που είναι η κόρη μου;"απόρησε όταν είδε πως ο Λουκ είχε βολευτεί στην θέση του.
"Είπα να είμαι διακριτικός"ψέλλισε ο σχεδόν ενήλικας άνδρας από ντροπή.Μύριζε στην ατμόσφαιρα πως η συζήτηση που θα ακολουθούσε θα είναι αρκετά έντονη.
YOU ARE READING
Νηπενθή
Teen Fiction"Σε είχα πλάσει στο μυαλό μου, με αυτό τον τρόπο που τέτοια παραπτώματα δεν ήταν επιτρεπτά Rosaline."
