one bite can change it all

horror sleepover

Als  ik wakker word is het al zes uur. Ik besluit om wat eten voor mezelf klaar te maken maar als ik in mijn koelkast kijk kom ik er al snel achter dat ik niks in huis heb. Naja ik heb wel wat maar dat is beschimmeld. Als ik op mijn mobiel kijk zie ik dat nikki al gereageerd heeft. Ze heeft alle nummers van onze vriendengroep doorgestuurd. Het lijkt ook wel alsof ze mijn gedachten kan lezen. Ze heeft me namelijk ook uitgenodigd om bij haar te komen eten. Het bericht is wel al drie uur oud en ik weet niet of het nog steeds geld dus besluit ik om haar te bellen. Ze neemt gelukkig meteen op. ‘heey, was je in slaap gevallen ofzo je reageerde helemaal niet’ vraagt Nikki. ‘haha ja ik was in slaap gevallen. Maar ik vroeg me af of ik nog steeds bij je mag komen eten als je het goed vind.’ vraag ik. ‘natuurlijk, mijn ouders zijn weg en ik heb een paar pakken pannenkoeken mix. Dus als je nog zin hebt ben je welkom’. Nikki weet dat ik van pannenkoeken hou dus ik zeg meteen ja en vertel haar dat ik er zo aan kom.

                Als ik bijna bij de ingang ben met mijn auto komt meneer Luters naar me toegelopen. Hij gebaard dat ik moet stoppen dus doe ik dat ook. Ik draai mijn raampje open en wacht af tot hij wat gaat zeggen. ‘ben je eindelijk weer thuis’ vraagt hij nors. Ik knik. ‘ik heb gehoord dat je ziek was maar denk maar niet dat je ons in de maling kan nemen. We weten wel wat je van plan bent. Je wilt ervoor zorgen dat je weer wordt overgeplaatst ofzo. Je doet maar alsof je ziek bent, en als de kinderbescherming er achter komt dat we niet goed voor je zorgen zullen ze ons niet meer betalen’. Ik kijk hem aan en barst dan in lachen uit. ‘sorry dat jullie dat denken maar jullie hebben het totaal mis’ zeg ik. Meneer luters kijkt me boos aan maar ik blijf maar lachen en daarna rij ik snel weg. Natuurlijk doen ze alles voor het geld. Ze zijn zo dom. Het kan me ook niet schelen wat ze zeggen als ik hier weg wil ga ik gewoon weg. Wat kan mij die kinderbescherming schelen , ze hebben nog nooit wat voor me gedaan dus waarom zou ik doen wat zij willen.

Als ik eindelijk de straat van Nikki in rij heb ik zo’n honger dat ik bijna mijn auto uit vergeet te doen. Ik klop snel op de deur en gelukkig doet ze snel open. ‘heey, ik ben alvast begonnen met bakken ik dacht al dat je veel honger zou hebben’ lacht ze. ‘thanks, je weet ook altijd wat ik nodig heb’ en ik geef haar een knuffel. We lopen samen naar de keuken en ik plof neer op een van de houten stoelen. Nikki heeft al een boord voor me neer gezet en een pot stroop. Ik neem meteen een pannenkoek. De pannenkoeken van Nikki zijn een van de lekkerste die ik ooit gegeten heb. Ik heb er binnen no-time ook vier op.  Nikki is ondertussen ook gaan zitten en neemt ook een pannenkoek. ‘en hoe zit het nou tussen jou en Eric’ vraagt ze. Ik had even niet meer aan dit onderwerp gedacht en kijk dan ook verbaasd op. ‘uh’ begin ik. ‘vertel nou maar gewoon de waarheid naom, je vind hem gewoon leuk’. Ik barst in lachen uit , ik weet niet waar het vandaan komt maar ik blijf maar lachen. Als ik eindelijk gestopt ben zijn mijn wangen helemaal betraand. Nikki kijkt me nog steeds vragend aan dus vertel ik haar hetzelfde verhaal als ik aan Melissa heb verteld. Als ik klaar ben kijkt ze me even raar aan maar ontspant dan weer. ‘dus er is niks tussen jullie’. ‘nee echt niet’ antwoord ik . ‘mooi zo, zullen we dan nu een meiden avond houden. Mijn ouders zijn er toch niet dus laten we er gebruik van maken.’ ik knik. ‘goed idee’.

                We nemen een zak chips en een fles cola mee naar boven en ploffen neer op Nikki haar bed. Gelukkig heeft ze een grote kamer met een twee persoons bed en een grote tv die op een kast tegenover haar bed staat. we kiezen een film uit die we bijna altijd kijken als we samen een filmavond hebben. Het is een typische romantische film, een meisje is verliefd op een jongen maar hij heeft al iemand enz. enz. als we op de helft van de film zijn stopt Nikki de film opeens. ‘waarom doe je dat nou’ antwoord ik verontwaardigt’. ‘ik heb een vraag. Wil je misschien blijven slapen. Mijn ouders zijn er dus niet en het is hier volgens mij een stuk warmer dan in je schuur. Niet gemeen bedoelt ofzo’. ‘is goed, de Luters zijn toch boos op me en ik hoef ze even niet te zien’. ‘snap ik’ antwoord Nikki en dan zet ze de film weer aan.

Ik word wakker door een piep. Op de klok in Nikki haar kamer zie ik dat het half drie is Ik schrik verward op maar realiseer me dan dat het mijn mobiel is..  Ik had hem naast me op het nachtkastje gelegd. Ik pak hem en kijk wat het gepiep heeft veroorzaakt. ik zie dat ik een bericht van Eric heb gekregen. ‘heey ik wilde even weten hoe het met je ging. En ik wilde vragen of je deze donderdag met ons mee wil. Het is dan namelijk volle maan  en we willen je niet alleen laten dan. Ik hoor het wel ik zie je morgen’. Opeens voel ik een benauwend  gevoel op komen. Ik had helemaal niet meer over een volle maan nagedacht en wat het eventueel voor mij zou betekenen. Ik krijg opeens een paniek aanval en stap snel het bed uit. Gelukkig is Nikki een vaste slaper en merkt ze dus niet dat ik weg ga . ik loop naar beneden en doe de achterdeur open. De koude avondlucht doet meteen zijn werk en ik voel me meteen stukken beter. Ik plof neer op een van de tuinstoelen van Nikki en doe mijn ogen dicht. Ik ben blij dat de stem al een paar dagen niet meer is terug gekomen en ik hoop dat het zo blijft. Ik heb mijn mobiel nog steeds vast en besluit Eric een bericht terug te sturen. ‘heey , alles gaat goed. ik wil donderdag met jullie mee als jullie het echt niet erg vinden. Ik wil jullie echt niet tot last zijn.’ En druk dan op verzenden. Ik vraag me af waarom Eric me dit eigenlijk zo laat nog stuurde maar ik durf het hem niet te vragen. Een paar seconden later begint mijn mobiel al weer te piepen. ‘tuurlijk niet we willen je juist zo goed mogelijk helpen en wat doe jij trouwens nog zo laat op hahah’. ‘dat kan ik ook aan jou vragen haha. Ik ben bij Nikki maar kan niet slapen jij?’ typ ik terug.  ‘ik ook niet , omdat de volle maan dichtbij komt wordt ik erg onrustig en kan ik vaak niet slapen.’’ Stuurt Eric meteen daarna terug. ‘heeft iedereen dat of alleen jij, dat je onrustig word van de volle maan’. Dit keer duurt het wat langer voordat Eric wat terug stuurt. ‘nee meerdere mensen hebben het, Lucy en Scott hebben er soms ook last van maar ik heb het altijd.’ Ik heb wel medelijden met hem. Ik hoop dat ik er geen last van zal krijgen. ik leg mijn mobiel naast me op de tuintafel. Ik weet even niet meer wat ik moet terug sturen en ik begin alweer moe te worden. Ik wil net de deur van de keuken open doen als ik iets zie  glinsteren in de bosjes. Nikki woont ook deels aan de kant van het bos en ze hebben geen schutting voor de bomen neergezet. De ogen komen dichterbij en opeens herken ik ze. Het zijn dezelfde gele ogen als van hem. Ik wil opstaan maar ik kan niet bewegen. Mijn benen lijken wel van loot. De ogen komen uit het bos en ik zie zijn grote zwarte lichaam tevoorschijn komen. Dit keer hoor ik geen stem in mijn hoofd alleen een rilling die over mijn rug loopt. Voordat ik met mijn ogen kan knipperen staat hij voor me. Hij kijkt me lachend aan en springt dan tegen me op. als hij recht op staat steekt hij  een kop boven me uit. Hij bukt zich naar voren en dan hoor ik de stem weer ‘je bent van mij’ en dan zet hij zijn tanden in mijn schouder en val ik  op de grond. Nadat hij me gebeten heeft lijkt het alsof hij is opgelost want ik zie hem nergens meer. de pijn in mijn schouder word erger en ik heb het gevoel dat ik weer veel bloed aan het verliezen ben. Dan bedenk ik me dat mijn mobiel nog op tafel licht. Ik probeer op te staan maar het gaat met moeite. Ik strompel naar de tafel en ga voorzichtig op de stoel zitten. Met mijn linkerarm pak ik mijn mobiel en bel de enige persoon die ik kan bedenken en die me kan helpen op dit moment. Eric.

  heey het spijt me echt heel erg dat ik zo lang niks meer heb geschreven. ik had een kleine dip ik wilde wel schrijven maar wist even niet meer hoe ik verder moest met het verhaal. maar nu weet ik het weer helemaal dus jullie hoeven je geen zorgen te maken. maar laat me weten hoe jullie dit hoofdstuk vonden en please vote xx en ik hoop dat ik vaker een nieuw hoofdstuk kan updaten