one bite can change it all

night talks

Het duurde ongeveer vijftien minute voordat Eric er was. ik was niet van mijn stoel afgekomen en mijn schouder bleef pijnlijk kloppen. Het bloeden was al weer snel gestopt dus blijkbaar had hij niet zo diep gebeten. Toen ik Eric belde nam hij meteen op. ik legde hem uit wat er gebeurd was en hij vertelde me dat hij er meteen aan zou komen. Ik had hem eigenlijk niet verteld waar Nikki woonde  en ik had ook geen tijd meer om het hem te vertellen. Nadat hij had verteld dat hij eraan zou komen had hij ook meteen opgehangen. Maar Eric wist het huis van Nikki te vinden want na een kwartier hoorde ik een auto de oprijlaan op rijden. Ik voelde me meteen rustig worden. Ik hoorde  gerammel aan de poort en gescheld toen Eric er achter kwam dat hij op slot zat. Ik had er helemaal niet over nagedacht dat hij op slot zou zitten. Maar een paar seconden later zag ik eric over de schutting verschijnen en het leek hem totaal geen moeite te kosten. Hij kwam meteen op me afgerend. ‘gaat alles goed met je, ben je niet gewond?’ vraagt hij bezorgt. ‘hij heeft alleen in mijn schouder gebeten maar volgens mij niet zo diep’ antwoord ik. Ik zie een vragende blik op Eric zijn gezicht verschijnen. ‘wat is er aan de hand’ vraag ik. ‘ik weet niet hoe het kan maar er is niks te zien op je schouder’ . Ik kijk hem geschrokken aan ‘ je kijkt vast verkeerd ik heb het echt gevoeld. Hij beet me in mijn rechter schouder, ik voelde het bloed eruit lopen’. Ik voel dat mijn hartslag omhoog gaat en probeer mezelf te kalmeren. Ik zie dat Eric nog een keer goed naar mijn schouder kijkt maar dan schud hij zijn hoofd. ‘er zit echt niks, weet je zeker dat je het niet gedroomd hebt. Ik bedoel het niet gemeen maar je vertelde me dat hij soms ook in je dromen voorkomt’. ‘nee, hij was er echt ik heb hem gezien hier in de tuin’. Ik weet niet meer wat ik moet doen en ik heb het gevoel dat ik gek begin te worden. Hij was er toch echt of heb ik het me verbeeld. Nee dat kan niet ik kan me die pijn niet verbeeld hebben, maar die droom van een tijd geleden leek ook levensecht. En voordat ik het weet begin ik te huilen. Geluidloos voel ik de tranen over mijn wangen glijden. Ik schaam me dood, ik zit hier huilend voor Eric die vast denkt dat ik gestoord ben, snel veeg ik de tranen van mijn gezicht af. Eric gaat op de andere tuinstoel zitten en kijkt voor zich uit. We blijven een tijdje zwijgend zitten totdat Eric me opeens weer aankijkt. ‘misschien weet ik hoe het komt. Misschien heb je net als ik ook last van de volle maan ook al is hij er nog niet. Het kan zijn dat je daardoor beelden ziet die er niet zijn.’ Ik kijk hem even na en knik dan ‘ ja , misschien heb je wel gelijk ja. Want de wolf was weer snel verdwenen en als hij hier echt was geweest had dat nooit gekund.’. hij knikt ‘ja inderdaad en je bent heus niet gek het is gewoon je verbeelding die met je speelt. De maan heeft rare invloeden op ons soort mensen.’ ‘zie jij ook dingen die er niet zijn als de volle maan nadert of heb jij er op een andere manier last van’ vraag ik. ‘soms zie ik inderdaad dingen. Dan zie ik bijvoorbeeld mijn ouders die leuke dingen met me doen en dan opeens liggen ze dood op de grond. Ik voel me dan zo machteloos want ik kan niks doen om ze te helpen. gelukkig komt dit niet zo vaak voor maar vroeger een paar maanden na hun dood had ik daar veel last van. Ik heb meestal last van slapelozen nachten. Ik voel dan hoe de kracht van de maan me naar buiten wil trekken en me wil dwingen om te veranderen terwijl ik dat niet kan. Ik voel de pijn die je voelt als het echt volle maan is en ik kan er niks tegen doen. Ook heb ik vaak last van agressieaanvallen, daarom ben ik vaak niet op school als de volle maan nadert. We worden namelijk veel sterker en als iemand me dan bijvoorbeeld een duw geeft krijg ik de nijging om zijn hoofd eraf te rukken. Ik weet het, het klinkt erg luguber maar ik kan er niks aan doen. Toen ik jong was ben ik wel een keer naar school gegaan toen het bijna volle maan was. er botste die dag per ongeluk een jongen tegen me aan. Ik werd zo boos op hem dat ik zijn arm pakte en hem brak.’ Ik kijk hem eerst geschokt aan maar maak dan al snel plaats voor medelijden. ‘ de volle maan brengt eigenlijk alleen maar narigheid met zich mee’ zeg ik. Hij knikt ‘eigenlijk wel ja, maar dit zijn de uiterst extreme voorbeelden. Ik ken ook mensen van de roedel die er totaal geen last van hebben’. ‘dan hebben zij dus veel geluk want ik zou niet graag in jouw schoenen willen staan’ antwoord ik. Ik pak mijn mobiel van de tafel om te kijken hoe laat het is. Het is kwart voor vier. ‘ ga je deze week nog naar school toe of blijf je thuis’. ‘ik ga denk ik wel naar school toe. Ik wil je namelijk wel in de gaten houden. Na dit incident weten we niet of er nog meer zullen komen of waar en ik wil je wel kunnen helpen.’ antwoord hij terwijl hij strak voor zich uitkijkt. ‘dat hoef je echt niet te doen. Ik wil niet dat jij in de problemen komt door mij of per ongeluk iemand zijn arm breekt.’ antwoord ik. Ik zie hem vanuit mijn ooghoek lachen. ‘maak je om mij maar geen zorgen joh, ik heb toch al genoeg problemen en eentje erbij maakt niet uit’. Er vormt zich een glimlach om mijn lippen en ik voel dat ik bloos. Ik hoop dat Eric het niet kan zien ook al is het donker. ‘thanks’. Ik weet niet wat we nu moeten doen en ik begin al weer moe te worden. ‘ik denk dat ik weer naar bed ga zo , maar echt super bedankt dat je wilde komen’. ‘tuurlijk kom ik wat denk je dan’ lacht hij. Ik sta op en loop naar de achterdeur. ‘ik zie je morgen wel weer op school’ zeg ik . Eric knikt ‘zie je morgen’ en dan verdwijnt hij weer over de schutting.  

Als ik de kamer van Nikki weer inkom ligt ze nog steeds te slapen waar ik erg blij om ben. Op dat moment bedenk ik me opeens dat Eric me net in mijn pyjama heeft gezien. Maar dan schiet het me te binnen dat hij me ook in het bos heeft gevonden waar ik half naakt lag. ik heb er nog nooit echt over nagedacht en opeens schaam ik me echt heel erg. Ik ga snel naast nikki liggen en trek de deken dicht tegen me aan. Ik voel dat Nikki zich omdraait en opeens kijkt ze me aan. ‘was je weg’ vraagt ze. Ik schud mijn hoofd ‘ nee ik was de hele tijd hier’. ‘mooi’ antwoord Nikki en dan valt ze weer in slaap. Ik val een paar minuten later ook in een droomloze slaap. 

heey ik hoop dat jullie dit kleine hoofdstuk leuk vonden. laat het me weten in de comments en please vote xx