Chapter Ten(Monica)

130 1 0
                                        











When I arrived at a place where he texted me the address ay nakita ko siyang halatang hinihintay ako.Mabuti nalang at pinayagan ako nila Mama na lumabas ngayon at sinabi ko naman na si Ighan ang kasama ko at nakahinga ako ng maayos when they didn't noticed that my eyes were swollen.Kinakabahan ako when I started to walk towards him.

Ano kaya ang sasabihin niya?

What will be his reason of being jealous?

At sa pag iwas sa akin in almost a week?

I felt nervous.

''5 minutes late." Nakasimangot na sabi niya.Ganyan siya palagi kapag may usapan kami and I did it intentionally na mag pa late.I don't know kung bakit,basta gusto ko lang.

Napanguso lang ako.Nasilayan ko ang pag ngiti ng labi niya like we didn't fight earlier.Nakalimutan ko na naiinis pala ako sa kanya kanina.

I smiled wryly at saka niya ako pinagkuhanan ng upuan at pinaupo.Gentleman as ever.Tumitingin ako sa paligid and it's so nice.Isang fancy restaurant at di medyo karamihan ang nandito and the ambiance is just so refreshing.

Mahilig siya sa mga ganito,'yung tipong di masyadong karamihan ang mga tao kapag pumupunta kami sa mga ganitong lugar.Gusto kasi niya ng tahimik at walang distorbo.

I looked at him and arched my left brow while crossing my arms.

"Explain." I plainly said and I saw sadness in his eyes.I don't know why I felt like my heart is tightly squeezed dahil sa malungkot na mata niya.

"We broke up." He said then sighed.I felt the lump upon my throat.

They broke up?

Pero bakit?

"B-but why?" Pag aalalang tanong ko.Bakit ba sila naghiwalay?Pero teka,diba dapat magtatalon na ako kasi naghiwalay na sila sa wakas diba?Pero bakit hindi ganun ang naramdaman ko?

Nawala tuloy ang pagtataray mode ko ngayon sa kanya na 'yun naman talaga dapat ang plano ko.

"I'm confused." Sagot lang niya.Ano siya si Billy Crawford?I can't understand him unless he will tell me why..

"Look..We are bestfriends  right?Pwede mo namang sabihin sa akin kung may problema ka diba kasi nga mag bestfriends tayo?Pero di kita maintindihan kung bakit sa paghihiwalay niyo ni Janica ay di mo na ako pinapansin,you've been avoiding like I did something wrong...you are so weird you know?!!" I tried to calm myself  para walang makarinig sa amin.

"Diretsahin mo na nga ako!"I added at naikuyom ko ang kamay ko sa ilalim ng mesa at di ko pala napansin na may naka order na palang pagkain sa mesa.

He swallowed  hard then put his hands above the table.Parang may bumabagabag sa kanya kung sasabihin ba niya ang gusto niyang sabihin or whatever is that,basta ang gusto ko lang ay malaman kung bakit ba siya nagkakaganyan.

"'Cause I realized that it's you...it's you that I really want.Whenever you're with Jaden I suddenly felt this unknown feelings.Na sa tuwing nakikita kong masaya ka kapag nag uusap kayo at napapangiti ka niya parang gusto ko ring gawin 'yun sayo,parang gusto kong ako lang ang nagpapasaya at nagpapangiti sayo.Oo inaamin kong nagseselos talaga ako na di ko alam kung bakit ,basta ang alam ko lang ay naiinis ako sa lalaking 'yun dahil gusto ko ako lang ang kasama at kakausapin mo.I'm being possessive and I would love to do it to you Mon 'cause I realized you're the one I love."

I am literally shocked.My eyes are misty na gusto ko nang umiyak dahil sa sinabi niya.I felt my heart beating so fast.I know we are just teens but that's not the point here.The mere fact na basta mahal niyo ang isat-isa ay walang pinipiling edad.

Wala ni isang salita ang lumabas sa bibig ko.

Naiiyak na din siya.

"S-sorry best..I fell in love with you and I will accept whatever you say,kung gusto mong layuan kita lalayo ako,kung gusto mong iwa---" I cut him off.Di pa ba niya nakuha ang sinabi ko sa kanya kanina sa bahay?

Ang low naman.

Ang akala ko pa naman alam na niya!

Nag iiyak pa ako kanina!

Nag dadrama pa talaga ako!

"Enough."I said as I put my index finger to his lips.I could feel the softness of his lips.

"Hindi mo ba nakuha ang sinabi ko sa'yo kanina sabahay?" I want to ask him.

Nagsalubong ang kilay niya.Halatang naguguluhan.

"I thought you were just saying things that are not meant to say?"

"Tss.okay.Well I love you too."I said as I rolled my eyes at him.Masyado kasing low e!Kaya diniretso ko na.

I could sense na nalilito na naman siya.

"Oo.Mahal din kita...nung una palang kitang nakilala."

"S-so tayo na? He subtly uttered and it caught me off guard.

What?

I didn't expect him to say that.

I never thought that he will say that to me,really.

Ang akala ko lang ay ganun na 'yun!

"Hmmm.Ligawan mo muna ako." Pakipot kung sambit.Aba masuwerte siya at sasagutin ko siya agad.Kahit mahal ko siya matagal na ay di naman ganun kadali.Kahit pa pareho ang mga nararamdaman namin.

I'm happy now.

I feel delighted.

Parang nakalimutan ko na ang nangyari sa buong araw na 'to maliban lang sa 'mahal niya ako'.

Ang noong nangangarap lang na gustong mahalin siya ng mahal niya ay mahal na siya...


THE END. ...





**

Hahaha..thanks for reading^-^

And please vote and comment..

Note:Hindi pa po ending.Gusto ko lang kayong gulatin para naman may trill.Haha pasensya na!

I love you guys ♡♡

PAASA KA,SOBRA!Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon