I'm Engaged With A Gangster [COMPLETED]

IEWAG-34: Birthday or Condolence [?] (part 3)

IEWAG-34: Birthday or Condolence [?] (part 3)

Drake's POV

"Master Gian, na-locate ko na sya."

[I see,] mahinahong sagot nito.

As much as I don't want to do this, kailangan pa rin. Para sa grupo at para sa pamilya naming inagrabyado ng Z-Dragons noon.

Sinundan ko lang sya papasok ng washroom. Medyo nag-iba nga lang ang katawan nya. Tss. Namamalikmata lang yata ako.

Pumasok sya sa loob. Napakunot ang noo ko nang hindi man lang nya ni-lock.

I carefully opened the door. Pero nagimbal ako nang may matalim na kutsilyo ang agad na tumutok sa lalamunan ko.

Konti na lang tatarak na sya. Konting maling galaw butas ang lalamunan ko.

"Come on, Marie. Kuya mo ko diba?" I removed my mask. I tried to manipulate her.

"Kuya? Bakit mo ko sinusundan?" ako lang ba? O talagang iba lang ang boses nya ngayon?

Pasimple kong hinipo ang handgun na nakatago sa ilalim ng coat ko. Pilit kong binabasa ang mga mata nya sa ilalim ng maskara pero hindi ko magawa.

"I-I'm just making sure of your safety." Nahihirapan akong magsalita dahil sa hindi nya pa rin tinatanggal ang kutsilyo sa lalamunan ko.

"Oh," unti-unti nyang inilayo ang kutsilyo.

Too bad. I grabbed her arms as I pulled my handgun out.

"Gotcha, my Queen."

Sacred Marie's POV

"Ah talaga? Edi lagot ako sa sarili ko?"

I frizzed. Medyo matagal na nagproseso ang utak ko sa narinig ko.

"This is me, Yam. Will you be my escape?" nanginginig kong hinawakan ang doorknob at binuksan iyon.

I was filled with so much happiness seeing this man and asking for me to be his escape.

Sabay naming tinanggal ang maskara namin atsaka mahigpit na niyakap ang isa't isa. 'Yung tipong ito na ang huli naming pagkikita? Peste. Wag naman sana.

"You made to be here, Yam." I said and tear drop. Na nasundan pa ng maraming marami. "I'm willing to be your escape even if it'll end up until forever."

Narinig kong humalakhak sya pero halatang naiyak din sya. Siguro natatawa sya sa kacornyhan ko.

Hinawakan nya ang pisngi ko at hinalikan ng mariin sa noo. "Are you ready?"

"Uh-uh." I nod.

"Hold my hand." I do so. We smiled at each other and escaped.

Escaped from the world that never allowed us to be together. Escape from the world of hatreds. From wars.

At mas pipiliin kong tumakbo habang buhay basta't sya lang ang kasama ko.

Pero ano 'tong nararamdaman ko? I were missing something? Or better be.. someone?

"G-Gangster.." tila mauubusan ako ng hangin ng sambitin ko ang mga katagang iyon.

Bumagal sa pagtakbo si Kevin. Dahan dahan nya kong nilingon nang may gulat na ekspresyon.

"Are.. you.. sht. Nevermind," muli nya kong hinila sa walang katapusang simbuyo ng mga tao.

"Kevin," hindi nya ko pinansin. "Kevin pwede ba kong magpaalam sakanya?"