The promise (Mika Reyes x Ara Galang) (COMPLETED)

Chapter 12

Natapos ang Christmas at New Year na di kami nagkita ni Mika. Kumusta na kaya siya? Enrollment na namin ngayon. I hope when I see her in the Campus okay na kami. Yung gaya ng dati lang. Walang awkwardness. - Ara

"Ye? bilis na."

"Oh wait lang Kim."

Akala ko si Ara yung nagpunta dito sa bahay. Si Kim at Mela pala para daw may kasabay ako mag enroll. Si Ara? Wala akong balita eh. Di ko siya nakita buong vacation tapos di ko rin naman ti.next kasi, kasi.,,,, ewan di ko din alam. - Mika

"Tagal naman nito oh. Inubos mo na naman tubig ng Metro Manila." - Kim

"Gaga. Mela oh"

"Ikaw talaga Kim. Wag mo nga inaasar si Mika. Mas lalo niyan na mi-miss si Ara hahaha"

"Ay wow Mela. Supportive ah haha"

"Syempre. Pero panu yan? I'm sure mgkikita kayo sa Campus. Iiwasan mo pa rin?"

"Di ko din alam eh."

"Anu ka ba Ye. Tagal na nun. Yaan mo na. Masisisi ba natin yung tao kung gusto ka niya? Di rin naman niya sinadya diba? di niya plinano. Sadyang na hulog lang talaga siya sayo. Tsaka di mo ba na mi-miss yun?"- Kim

Di ako nakasagot sa tanong ni Kim but I know in my heart na miss ko na siya. Nasanay din ako na everyday kami magkasama eh. Kung weekends man palagi naman kami nag te-text. Tsaka tama din naman si Kim eh. Di niya naman plinano, I guess nag OA lang ako. But seriously, takot lang ako masaktan ulit.

"Oh Ara. San sina Kim? tsaka himala ba't ri mo kasama si Mika?" - tanong ng mga ka klase nila Ara

"Ah. Wala. Nauna lang ako dito, may dinaanan pa kasi ako eh"

Pwede nmang kumusta muna diba? Bakit hinanap agad si Mika? Sabagay, kami naman palaging magkasama eh. Miss ko na siya. Sobra.

"Oh Mika, pa fresh ng pa fresh ah."

When I heard someone call her name, biglang bumilis tibok ng puso ko. And when I finally saw her after such a long time, I just whispered to myself "God, She's really beautiful".

"Ara!!!" - tawag ni Kim at napatingin si Mika kung san nakatayo si Ara.

The moment she looked at me, I feel like the world suddenly stop and it feels like we're the only person inside the Campus. Then she smiled at me, those smiles that makes me happy. She is indeed the right one for me.

"Uy, kanina pa kita tinawag di mo ko pinansin. Pag yan natunaw bahala ka" - Kim

"Ha? Uy Kim kumusta? Anu sabi ko" - Ara

"Sabi ko baka matunaw. Makatingin naman kasi eh."

"Di ah. Di ko nga kayo nakita kung di ka lumapit eh."

"Ay wow. Di bagay sayo. Lapitan mo na kasi."

"Baka umiwas eh."

"Panu malalaman kung di susubukan?"

"The last time na sinunod kita ito nangyari."

"Nagsisisi ka?"

"Ewan. Naguguluhan pwede pa. Para kasing ang awkward na eh"

"Sa umpisa lang yan. Everything will be fine. Trust me. Kaya lapitan mo na."

When I saw Ara na papalapit sakin, I felt something weird. Ba't parang kinakabhan ako? Like gusto ko tumakbo but at the same time, there's a part of me na gusto siyang yakapin kasi sobrang tagal namin di nagkita at nag usap. What should I do now? And before I knew it nasa harap ko na siya.

"Hi Ye. How are you? tagal natin di nagkita ah."

"Ah... eh.... U-hmmm."

"Ayaw mo pa rin ako kausapin? Just tell me lalayo ako."

When I heard those words

"No. I mean don't leave me. I mean, wag ka lumayo. I'm sorry if nag OA ako nun. I was just afraid"

"Afraid of what?"

"Of getting hurt again Ara"

"Wala pa nga eh pinqpangunahan mo na. As if naman sasaktam kita. Ye you know how important you are to me, and how seeing you smile makes me happy so ba't kitq sasaktan?"

"Ara sinabi niya rin sakin yan eh but what the he*k happened?"

"Mika iba ako sa kanya. If pinaiyak ka niya it was because he didn't see your worth but I do Ye. I do. So please stop over thinking?Stop hurting yourself with your thoughts. Just trust me. Please?"