The promise (Mika Reyes x Ara Galang) (COMPLETED)

Chapter 41

After nung graduation ceremony, nag family dinner sila Mika and Ara with their parents. Sobrang saya nung parents nila sa achievements nung dalawa. Tapos after nung dinner, nagpaalam sila Mika kung pwede ba daw na magpaiwan na muna sila. Gusto daw muna nila magpahangin at i.enjoy yung moment na magkasama sila. Pinayagan naman sila nung parents nila. Kaya ayun nag drive lang ng nag drive si Ara hanggang nakarating sila ulit ng Tagaytay, kung saan sinagot siya ni Mika.

"Babe? Remember, dito mo ko napasaya ng sobra last year. Tapos ngayon andito ulit tayo, graduate na, magsisimula na totoong laban pero i know kakayanin natin basta magkasama tayo" (pag-alala ni Ara habang nakayakap sa likod ni Mika. Naalala naman ni Mika yung sa Tokyo ulit. Di pa din alam ng parents niya. Pero gusto na niyang sabihin kay Ara kasi ayaw niya naman na isipin ni Ara na habang binubuo niya plans nila, may ibang plan din pala si Mika kaya minabuti niyang sabihin ito kay Ara.

"Babe?" (Sabay harap ni Mika kay Ara)

"Yes Babe?"

"May sasabihin sana ako sayo." (Tinitigan lang siya ni Ara kaya nagpatuloy siya sa pagsasalita) "nung kinausap ako nung college Dean natin dun ko lang din nalaman, i have no idea na may pinasa pala sila kasi di naman ako nag process ng any papers or what. Nabigla lang din ako sa nalaman ko. Hindi ko alam paano sasabihin sayo to na di ka masasaktan o na di mo iisipin na iniiwan kita sa ere sa mga plano natin" (naluluha na si Mika habang nagsasalita. Hinawakan naman ni Ara mga kamay niya)

"Ano ba kasi yun? Ba't mo naman naisip na masasaktan ako o ano? Sabihin mo nalang. Di naman ako magagalit eh. Pilit kung uunawain kung ano man yan" (pag bugay ng assurance ni Ara para sabihin ni Mika kung ano ba talaga yung point niya)

"Natanggap ako sa University of Tokyo. Full scholarship ng any major for masters degree" (nakayukong sabi ni Mika, inangat naman ni Ara yung ulo ni Mika para makita niya mga mata nito)

"Nakapag decide ka na ba kung pupunta ka o hindi? (Mahinahong tanong ni Ara)

"Hindi pa. Gusto ko kasi ipaalam muna sayo bago ako mag decide. Gusto ko malaman side mo Babe."

"Babe. Alam kong may plans na tayo, pero once in a lifetime opportunity din yan eh. Masakit ou kasi ang layo, di kita makakasama, pero if gusto mo, di kita pipigilan, hahayaan kitang mag explore at sumubok ng bago, masakit but i want to see you grow and be happy" (naiiyak na sabi ni Ara kay Mika)

"Kung ayaw mo naman ako pumunta di ko naman tatanggapin Babe eh. Total, after ng boards mag crime lab naman tayo diba? Tapos mag masters din naman tayo. Hihintayin ko nalang yung time na yun basta makasama lang kita" (umiiyak na din si Mika)

"Ou Babe. Ayokong pumunta ka dun, gusto ko kasama kita dito, kasabay mag boards, kasabay mag apply sa crime lab at kasabay mag masters, pero ayoko din dumating yung araw na baka pagsisihan mo na di mo na grab yung gantong opportunity. Ayaw ko na dumating yung time na magkaroon ka ng what ifs mo. Hindi ko kayang malayo ka, pero mas lalong hindi ko kakayanin pag dumating yung time na may regrets ka kasi di mo sinubukan, kasi inisip mo ako, yung tayo. Kaya kong maghintay Babe, at alam ko mag wo.work pa din yung tayo kahit malayo tayo sa isa't-isa." (Niyakap naman ni Mika ng sobrang higpit si Ara kaya niyakap din siya ni Ara hanggang sa gumaan pareho yung nararamdaman nila at magkasama nilang tinitigan lang ang mga butuin sa langit habang magkayakap).

Kahit ayaw ko na magpunta si Mika sa Tokyo, mas hindi ko kayang pigilan o hadlangan yung opportunity na to para sa kanya. Kaya kahit masakit, hahayaan ko na umais siya, hahayaan ko na habulin niya mga pangarap niya na di kami magkasama at aabutin ko din mga pangarap ko na di siya kasama. Pero di ibig sabihin nun na matatapos kami, magkaiba lang kami ng tatahakin pero sa huli, alam ko kami pa din. -Ara

Hindi ko pa talaga alam ano desisyon ko tungkol sa Tokyo, pero habang nag da.drive kanina si Ara, nagkaroon ako ng time na isipin lahat at di ko alam kung bakit, pagkadating namin dito sa Tagaytay, habang inaalala niya yung nangyari last year at na open niya yung tungkol sa plans namin, bigla ki naramdaman na kelangan kong sabihin sa kanya. Pero wala pa din akong desisyon nun hanggang sa habang sinasabi ko sa kanya, di ko namamalayan na nabubuo unti-unti yung desisyon ko na gusto kong tanggapin yung offer. Gusto ko i.grab yung opportunity. Masakit kasi malalayo ako sa kanya, kaya nga tinanong ko kung ano gusto niya, ano decision niya, tapos nung narinig ko side niya, langya, ang sakit kasi gusto niya ko mag stay but at the same time gusto niya din ako umalis to grab the opportunity. Di ko alam ba't deserve ko 'tong taong to. Yung kahit maiwan siya at bitawan ko mga pangarap namin okay lang. Uunahin pa din niya isipin yung ako. Kung anu ikasasaya ko at kung ano makakabuti sa akin. Ang selfless ni Ara. Mas pipiliin niyang masaktan wala lang akong pagsisihan sa huli. Bakit ganito? Bakit may kelangan masaktan para sa ikaliligaya ng isa? -Mika

Parehong nasasaktam kahit parehong may malinis na intensiyon. Habang nakaupo at magkayakap sila at tinitingnan ang mga butuin na nagsisilbing ilaw ng paligid di nila namalayan na patuloy sa pag agos ang mga luha sa kanilang mga mata, luha ng ligaya sa masayang pagtatapos ng kolehiyo at luha ng sakit sa pagbitaw at pamamaalam, di dahil di na mahal kundi sobrang mahal na hahayaan hanapin at abutin ang mga pangarap kahit di magkapiling.

The end!

Never shall we sink! 💚💚💚