Hearing those words from Ara comforts me and all the negative thoughts inside my head suddenly disappear. She's right. I should trust her with our situation now.
"Ye? say something please."
I wanna say something pero walang lumalabas sa bibig ko and Ara is in front of me waiting for my answer. Pero wala talagang lumalabas sa bibig ko kaya niyakap ko nalang siya.
I was shocked when Mika hugged me. Wala man siyang sagot pero alam ko na that hug means everything. It was her answer. So I hugged her back. This is the best feeling ever.
"Woooh! Iba na talaga. KaRa for the win" - sigaw nga mga schoolmates nila Ara at Mika.
Biglang bumitaw si Mika sa pagkakayakap niya. Panira naman ng moment tong mga taong to eh. Kaya ayun ang awkward tuloy.
"Ah, musta pala christmas mo Ye? - tanong ni Ara, pampawala ng awkwardness.
"Okay lang. Sa bahay lang naman kami eh. natulog lang tapos yun haha"
"Ganun ba? Ba't di ka man lang nag text? Napuntahan sana kita."
"Eh kasi nga nag OA lola mo kaya yun. Ba't ikaw hindi nag text?"
"Eh baka kasi ayaw mo pa ko makausap kasi galit ka?"
"Di naman ako nagalit eh. Nabigla lang at magkaiba yun"
"Nabigla nga din ako eh. Di ko alam ba't bigla kong nasabi yun."
"Ako din. Never ko in.expect na magkakagusto ko sakin. Like palagi mo lang naman akong inaaway eh tapos bigla2 sasabihin mong You Like Me"
"Di ko lang naman maamin yun eh. Kung di pa dahil kina Kim and my friends di ko masasabi yun. Actually nagsisi ako kinabukasan nung wala ka na. Sana di ko nalang sinabi yun para di ka umalis nun."
"Oh. So sila pala nagpa realize sayo?"
YOU ARE READING
The promise (Mika Reyes x Ara Galang) (COMPLETED)
FanfictionThis is a girlxgirl story. A fanfiction. This will make you believe in love that will last forever.
