Dangerous Enemy (TCB#2)

Kabanata 12

Care and Love

Walang imik akong tumabi kay Ara, kinuha ko ang aking libro at binuklat ito para mag review. Wala ako sa mood ngayon. Halos hindi ko na din nagawang batiin si Ara dahil sa pag kawalang gana ko. Tinapik ako ni Ara at kunot noo siyang tumingin sa akin. We're here in the library, tapos na kasi kami mag lunch kaya dito kami dumiretso.

"What happened to you?" She asked, tinitigan niyang mabuti ang mukha ko.

"Let's just review Arabella" I said. Binaling ko ang tingin sa aking libro pero kahit anong basa ko wala talagang pumapasok sa utak ko. Damn it! It's so frustrating!

"Kuya is here." Bulong ni Ara habang nakatingin sa likod ko. Agad akong kinabahan sa kaniyang sinabi but I didn't let that affect me. So ano naman kung palapit siya? It doesn't matter to me. Hindi nagtagal ay may umupo sa tabi ko, hindi ako lumingon at pinanatili ang mata sa aking libro.

"Tatambay ka na naman ba dito?" Mataray na tanong ni Ara sa kapatid. Humalakhak si Perseus, even his laugh made me irritated.

"What do you think?" Perseus said with a playful tone. Halos mapairap ako dahil naramdaman ko ang mata niya sa akin.

"Kumain na kayo?" Perseus asked. Naramdaman kong medyo lumapit si Perseus. Emerald don't let him affect you! Kung sila na ng ex niya, I don't care!

"Don't used the word kayo dahil alam ko namang si Emerald lang ang gusto mong tanungin." Masungit na sinabi ni Ara, kumunot na talaga ang noo ko. Gusto ko ng umalis!

"Whatever Arabella." Pangbabara ni Perseus. Ngayon bumalik na ulit si Ara sa kaniyang libro. Si Perseus naman ay ramdam ko na ang paninitig sa akin. Siguro ay nagtataka na sa aking pananahimik. If I leave now for sure he will follow me at ayaw ko siyang makausap, siguro iintayin ko na lang si Ara?

"Ara, let's go?" Agad kong tanong kay Ara, napatingin siya sa akin na parang nagtataka. Siguro ay ito ang first time na aalis ako na ayaw kong makasama si Perseus, inayos ko ang aking gamit at tumayo na ganun din si Ara, si Perseus naman ay tumayo din sa harap ko.

"Hey! May gagawin pa ba kayo?" Perseus asked again. Uuna na sana ako dahil naiirita na ako sa presensiya niya nang bigla niyang hinawakan ang aking pulso, taas kilay ko siyang tiningnan.

"Mind your own business Perseus." I said seriously, inalis ko ang kamay niya at diretsong umalis doon, si Ara naman ay mabilis na sumunod sa akin.

"What was that? You have a war again with him?" She asked. Nagpatuloy ako sa paglalakad.

"Your brother is pain in the ass." Madiin kong sinabi na ikinatawa ni Ara.

After the afternoon class sumabay ulit ako kay Ara papalabas ng school and as expected Perseus is there waiting. Nakahilig siya sa kotse na sasakyan ko pauwi, nakacross ang kaniyang mga braso habang seryosong nakatingin sa akin.

"He will never stop Emerald." Ara whispered. Ngumiti na lang ako sa kaniya.

"Bye Ara, see you tomorrow, shopping alright?" I said dahil weekend bukas at schedule namin na mag shopping.

"Bye! Goodluck!" Then she left.

Diretso akong naglalakad sa sasakyan at nakita kong nasa tindahan yung driver ko, bakit ba nandun yun? Bakit si Perseus ang nandito? Maybe he commanded my driver? As usual.

"What are you doing here?" Seryoso kong tanong. Tumuwid siya ng tayo habang nakakunot ang noo. You will never know why I'm like this, dahil kahit ako naguguluhan sa nararamdaman ko.

"Are you mad?" He asked. Taas kilay ko siyang tiningnan.

"Why will I be mad? Hindi ako galit Perseus, umalis ka na dahil inaaksaya mo lang ang oras ko." Sabi ko at bubuksan na sana ang pintuan ng backseat pero hinarangan niya ito. Inangat ko ang tingin ko sa kaniya nang may matatalim na mata.

"You are mad Emerald. Tell me why." He said with a confused expression. Humarap ako sa kaniya at mas lalong nairita dahil parang wala talagang siyang alam.

"Hindi nga sabi ako galit! Bakit ba ang kulit mo?! Atsaka kung galit man ako bakit kailangan mo pang malaman ha!" I shouted in anger, buti na lang at kakaunti na ang tao dito sa parking lot, lumapit siya sa akin kaya umatras ako. Damn it!

"Bakit ayaw mong ipaalam? We won't solve anything if you didn't tell me!" He said with a frustrated look. Huminga ako ng malalim. Ewan ko ba kung bakit mas lalo akong nagalit. Ang kapal naman ng mukha niya na ganun ang sabihin samantalang siya itong problema ko! How will I sove it kung lagi siyang nagpapakita sa harapan ko?!

"We? I can solve my own problem Perseus! Hindi kita kailangan!" I shouted, akma kong bubuksan ulit ang backseat ng bigla niyang hinigit ang aking pulso at isinandal sa kotse tatakas sana ako ng bigla niya akong kinulong sa mga bisig niya. Damn it! Bakit ang lapit niya? He crouched so our eyes would level. Damn it! His gray eyes is damn hypnotizing!

"You need me Emerald. I want you to need me..so tell me the reason that upset you." He said in a low voice. Para ako nitong hinehele. Damn it! How can I stop him samantalang kahit ako ay hindi ko siya kayang pigilan! Pati ang puso ko nagtatraydor sa akin! Damn it Emerald! He's an enemy! Remember how he teased you when you was young?! Remember how he made you mad everytime he looked at you?! Shit! Kahit yata ipaalala ko sa sarili ko ang mga masasamang nagawa niya sa akin noon still...my heart is crazily beating....for him.

"Samuel?" Agad ko siyang itinulak ng marinig ko ang boses na iyon. Buti na lang nakalayo na si Perseus sa akin noong nakita kami ni Kaira.

"Nandito ka lang pala! Let's go!" Sabi ni Kaira at lumapit kay Perseus, halos hindi ako makakilos kung nasan ako. What is happening to me.

"Kaira-"

"Mauuna na ako." Putol ko sa sasabihin ni Perseus at mabilis na pumasok sa kotse buti na lang dumating na rin yung driver at pinaandar ang sasakyan. I will never looked back. I will never turn my head just to see Perseus with another woman.

Tulala akong nakatingin sa ceiling ng aking kwarto habang tumutunog ang cellphone para sa isang tawag. Kanina pa yan tumutunog dahil sa tawag ni Perseus. Hindi ko ito sinasagot. Sobrang nasasaktan ako at alam kong kasalanan ko. I know from the very start that it's so dangerous to be with an enemy! He's an enemy! Madalas kaming mag away! Hindi kami magkasundo sa lahat ng bagay! But why?! Why is my heart is beating for him? Hindi ko na maintindihan!

Kinabukasan ay tanghali na akong nagising, but it's okay hapon pa naman ang usapan namin ni Arabella. Nagsuot lang muna ako ng pambahay ng bumaba sa dining. I saw mom having breakfast alone. Where's dad. I kissed mom on his cheek at tumabi sa kaniya.

"Where's dad?" I asked. Ngumiti si mommy sa akin.

"May pasok siya ngayon sa kompaniya..how are you by the way?" Mom asked. Nagsimula na akong kumain at pinilit na sumagot sa ina.

"I'm fine mom." Sagot ko. We continue to eat our breakfast while talking, napagkwentuhan namin ang lumalaki at lumalago naming kompaniya. I'm happy for them actually. Ang kwento nina mommy and daddy sa akin, isang simpleng waiter lang noon si daddy at si mommy naman ay isang guro. Meaning we are not naturally rich. Ito ay bunga lamang ng pagtitiyaga at pagsisikap ng aking mga magulang. The reason why I didn't have siblings. Dahil mas napagtuonan nila ng pansin ang business.

"I hope you're fine anak." Nagulat ako dahil sa sinabi niya. Ngumiti siya sa akin at lumapit, ngayon ay nasa harap ko na siya. She caressed my hair and she looked at me with care on her eyes.

"Your dad and I will do everything to make you happy...just for you to be fine." She said and kissed me in my forehead. Parent's care and love is the greatest thing I have for now. Masaya at nagpapasalamat ako na sila ang naging mga magulang ko.

"I love you anak." She whispered. Ngumiti ako sa aking ina.

"I love you too Mom." I whispered too.

The car stopped in front of the mall, bumaba na ako at naglakad na papuntang starbucks kung saan kami magkikita ni Arabella. Pumasok na ako dito at napangiti ng makita si Arabella ngunit ng mapadako ang tingin ko sa kaniyang tabi ay napawi ang ngiti ko. What the fuck is he doing here?! Damn it! Why is Perseus here?!