Dangerous Enemy (TCB#2)

Kabanata 41

Hope

Sunod sunod ang tulo ng aking luha habang nagmamaneho, hindi ko na alam kung saan ako pupunta. Durog na durog ang puso ko. Sobra akong nasasaktan. Hindi ko akalain na kaya itong gawin sa akin ni Perseus! Hindi kaya matagal niya na akong niloloko? I've been lost for a long time at napaka impossible na hindi siya nag hanap ng iba lalo na't wala akong maalala! Sinong tao ang magtitiya sa isang katulad ko?

Kanina pa tunog ng tunog ang phone ko dahil sa tawag, it's almost late. Palagay ko'y 10 pm na ng gabi but I don't care, hindi ko alam kung mahaharap ko ba si Perseus ng maayos, all I felt is anger, nothing more.

Sa huli nadatnan ko ang sarili ko sa isang bar. Mabilis akong lumabas sa sasakyan at pumasok sa bar, I wiped my tears as I walk inside the bar. Damn it! I want to be drunk!

"Jack Daniel please." I said to the bartender. Agad naman ako nitong binigya.

The liquor travel on my throat, while my tears can't stop falling. Those picture are the evidences at totoo nga! I shouldn't trusted him! He's a liar asshole! Pinagsisihan ko na makilala siya! Pinagsisihan ko na minahal ko siya! Pinagsisihan ko ang lahat! Sana ay hindi na lang niya ako natagpuan sa Iloilo. Atleast even without memories I was at peace but...when I met him...suddenly my life been a mess!

Hindi ko na alam kung naka ilang akong baso. Basta ang alam ko umiikot na ang paningin ko.

"Damn it!" Sigaw ko ng may umagaw sa iinumin ko. Lumingon ako kung sino ito at halos ipagtulakan ko ito ng makita si Perseus! Am I hallucinating?

"Let's go home!" He demanded. Feeling ko mas lalo akong nasasaktan ngayon hawak niya ako. Everything about him made me puke!

"Don't touch me!" Sigaw ko sa galit. Kinuha ko ulit yung baso na may alak at iinumin ko na sana ngunit pinigilan ulit ako ni Perseus mas lalo akong nairita. Bakit ba siya nandito? Bakit wala siya sa babae niya?

"Let's get out of here!" He said before he dragged me outside. I tried to escape but he's too strong! Galit na galit ako sa kaniya pero hindi ko alam kung bakit naiiyak ako. I'm very much in love with him, and thinking about him while he's kissing someone else make me so mad!

Halos mahilo ako ng makalabas kami. Buong lakas kong tinanggal ang pagkakahawak niya sa akin. I looked at him and he looks tired. Bakit? Pagod ka ng magbulaan? Spill the truth then!

"Don't you dare touch me again! Ayaw ko na ding makita ang pagmumukha mo!" Sigaw ko at mabilis na naglakad paalis. Pero sinundan niya ako at hinila sa walang taong lugar.

"Anong problema Emerald?" He asked darkly. His eyes are dangerous but my overwhelming wrath is too powerful. Tinulak ko siya pero masyado siyang malakas.

"Sana hindi mo na lang ako hinanap! Sana hindi na lang kita ulit nakilala! Sana hinayaan mo na lang ako doon sa Iloilo! I was at peace! But...when you found me? I was miserable again!" I shouted while my tears can't stop falling. Lalo siyang lumapit ako naman ay lalo siyang tinulak.

"What...are you talking about? Emerald just calm down okay-"

"Bakit ba naman kasi pinipilit mo ang sarili mo sa akin? You don't have to lie with me! Sabihin mo kung may iba ka na! Tatanggapin ko Perseus wag mo lang akong gawing tanga!" My heart is tearing apart, I don't know..I have a feeling that after this I can't be fix again.

"What? I don't have someone else-"

"Don't you dare lie with me! I saw you in that picture! You are kissing someone else! You almost had sex with her! O baka may nangyari na nga sa inyo? Ano? After you have my virginity maghahanap ka na ng iba? Yun lang ba ang habol mo?!" I cried. Sobra sobra ang luha na lumalabas sa aking mata. Lalo kong nararamdaman ang bigat sa aking dibdib.

Kitang kita ko ang dilim at galit sa kaniyang mata. Tinulak ko siyang muli.

"Anong picture?! Emerald...is that what you think of me? I had you because I love you! It's not because of that fucking virginity! And pictures? I have no idea-"

"You are a liar! You don't love me! I shouldn't have trusted you! Perseus wala akong memorya pero hindi ako tanga! Tandaan mo yan...kung sa tingin mo maloloko mo ako pwes hindi!"

Mukhang nanghina siya kaya mabilis ko siyang naitulak. Sobra sobra ang iyak ko, malapit na sana ako sa aking sasakyan pero hinigit muli ako ni Perseus.

"Leave me alone! Hindi kita kailangan!" I shouted and I pushed him again.

"Emerald Let's talk...you're just mad...and drunk.." he almost beg. Nasasaktan ako kung paano niya sabihin yun pero mas matindi ang galit ko. Mahal na mahal kita Perseus pero tama na! Sobra na akong nasasaktan!

"I'm not saying this because I'm drunk..I'm saying this because it's the truth! Let's break up...we are not working anymore...leave me alone...I don't need you..." i said.

Kitang kita ko ang sakit sa kaniyang mga mata halos ayaw ko itong tingnan dahil dobleng sakit ang nararamdaman ko. Lalo pa akong umiyak ng lumuhod siya sa harap ko. No...No..Perseus!

"I love you so much Emerald...I need you...I don't want to leave you...let's not break up...please.." he beg. My tears are over flowing. Hindi ko na kaya! Gusto ko ng umalis! Hindi ko na kayang makita siyang nasasaktan pero mas nasasaktan ako sa kasinungalingan niya!

"Please...Perseus...leave." i sob. Hinawakan niya ang aking kamay at tumingala sa akin, his tears are rolling down at his face. I didn't imagine that he will beg like this, he will cry like this. Is my anger worth it? Tama pa ba itong ginagawa ko?

"Mahal na mahal kita Emerald...at hindi ako naniniwalang hindi mo ako mahal!" Tumingin siya sa akin.
"Mahal mo naman ako di ba?" He asked like it's his life, my answer is his life and once I answer him no he'll be broke forever.

Patuloy lang kaming masasaktan kapag pinagpatuloy ito. I want to fix myself first. I want to heal. Pag nagpadalos dalos ako masasaktan lang kami pareho. I want my memory back first. I want to know myself first.

"I don't love you enough Perseus..." i said before I left him kneeling on the floor. Sumakay ako sa aking sasakyan at umiiyak ako habang minamaneho ito.

"Anak anong nangyari sayo?" Mom asked. Wala akong pinansin sa kanila, basta dire diretso lang ako patungo sa aking kwarto. Doon ako umiyak sa aking kama. Damn it!

Hindi ko na alam ang gagawin ko. Maybe..I need some place to unwind. Para makalimot sa problema at alalahanin ang mga nangyari sa nakaraan. Sa gabing din yun nag impake ako ng damit. I made up my mind...aalis ako. I need some alone time.

"Anak saan ka pupunta?" Nangingilig na tanong ni mommy, tumayo sila parehas ni daddy habang nakatingin sa akin at sa maleta na dala ko. Mabilis akong lumapit sa kanila at hinagkan.

"Anak...nabalitaan namin ang nangyari sa inyo ni Perseus...ganito na ba talaga? Hindi niyo na ba ito maaayos?" Dad asked. Tumulo ang luha ko habang humihiwalay sa kanilang yakap. Umiling ako. Tumungo ako.

"Mom...dad...I need to give time for myself. Aalis ako para mabigyan ng panahon ang isip ko na makapag isip ng maayos, at sisiguraduhin kong sa pagbalik ko...maayos na ako...sa pagbalik ko...I can already answer the mystery of my incident..." i said. Hinagkan akong muli ni mommy at daddy.

"I support you anak...just promise me and your mom that you'll be safe." Dad said.

"Yes dad...I'll go..for now."

Mabilis akong sumakay sa aking sasakyan at pinaandar ito. Plano kong pumunta sa norte. Iniwan ko ang sasakyan sa airport at umakyat sa airplane. Ipinikit ko ang aking mata habang papalipad na ang airplane. I hope that it is the way to have my memories.