Dangerous Enemy (TCB#2)

Kabanata 36

Bagong yugto

"What is this?" I asked. Umupo ako sa sofa, we are here to the mansion that he owned. Dito niya ako dinala after nung nanyari kanina.

"Your birth certificate.." he answered. Huminga ako ng malalim at tinanggap ito. Pinagmasdan ko ito. Ang una kong nabasa ay ang totoo kong pangalan.

Name: Emerald Stone Smith
Date of birth: December 12 1995
Father: Steinard Smith
Mother: Emilyn Smith

Ilan lang yan sa mga nabasa ko. Both happiness and sadness envelope my heart, before, I imagined myself with a family and then now I found out that I have a family!

"Are my parents still alive?" I asked.

"Yes..." he answered. Huminga ako ng malalim. Nararamdaman ko na ang pamumuo ng luha sa aking mata.

"Did they order you to find me?" I asked hoping. Lumingon ako sa kaniya at nakita ko ang kaniyang pagdadalawang isip na sabihin ang lahat.

"Even if they didn't order me, I'll still find you." He said. I swallowed hard.

Natahimik ako. Ngayon naman ay kinuha ko ang isang litrato na ang laman ay ako at ang aking mga magulang. Doon tuluyang tumulo ang luha ko. I saw happiness in the picture with my family. Mukhang nasa ibang bansa kami dahil snow ang nasa background. We are wearing coats and jackets. My mother looks just like me. Samantalang sa aking ama ay mga mata lang ang namana ko.

"I want to see them.." i said. Bumaling ako kay Perseus at agad niya akong niyakap ng makita ang mga luha ko.

"I want to be with my family....gusto ko silang m-makita...please..." i cried. Tuluyan ko ng nabasa ang kaniyang balikat dahil sa aking pag iyak. Sobra akong nasasaktan. Did I do something wrong before kaya pinaparusahan ako ng ganito? I wasted four damn years without memories! My family was probably worried!

"Yes...you will." He whispered while caressing my hair. Nang kumalma ako ay humiwalay ako sa yakap. Inayos ko ang aking sarili at pinilit na magpakatatag.

"Bakit....b-bakit nangyari sa akin ito? P-Paano ako naaksidente?" I asked. Tumitig ako kay Perseus. He looks angry by a minute, mukhang galit din siya sa nangyari.

"You...didn't met an accident..." he swallow before he continued.
"...you went missing all along." He said. Umawang ang labi ko. Paano ako nawala? I was abduct? I was kidnapped?! Sino ang gagawa sa akin nito?

"And until now it's still under investigation. Walang witness o kahit ano. Basta bigla ka na lang nawala na parang bula. Everyone thought that you are already dead, but I didn't believe them, I believe that you are still alive, the reason why I tried my best to find you, your parents knew what I was doing so they agreed to continue what I was doing...and after four years I already found you."

Hanggang ngayon ay wala pa ding hustisya sa nangyari sa akin. Hindi ko mapigilan ang mainis at magalit. Humantong ako sa ganitong kalagayan dahil sa isang tao na hindi ko matandaan! Kung sana lang ay may alaala ako sana ay alam ko na kung sino ang puno't dulo nito!

"Kaya natatakot ako na ipakita ka sa syudad ng Manila. I afraid that the suspect is just out there waiting you to come out. Ayaw ko ng maulit ang nangyari noon. Kaya pinipilit kong itago ka sa ganitong lugar..." he said.

"But how can I find justice if I didn't show up? It's a risk yes! But I want justice! Pinagkait niya sa akin ang apat na taon! I spent my whole four years without memories and weak!" I said.

Huminga siya ng malalim at hinawakan ako sa aking pulso. He pulled me towards him. Kung kanina ay medyo malapit na kami, ngayon mas malapit pa! Our knees are almost touching! His eyes is looking at me intently.

"Okay...but promise me you will stay with me all the time, you will say to me whatever's on your mind. And you need to tell me what's your whereabouts, cause I want to protect you...I can't loose you again Emerald." He said. Nanginig ang luha sa aking mga mata. It touch my heart. Even I don't remember him I feel safe with him, maybe I didn't trust him before kaya ito nangyari. This is dangerous for me but as long as I'm with Perseus I will be okay. It will be okay.

"Okay..." i agreed.

Hinatid niya ako sa aming bahay. I planned to explain it to nanay Luz. Dahil sinabi sa akin ni Perseus na babyahe kami sa darating na linggo.

"Nay.." i called her. Tumigil siya sa paghuhugas ng pinggan at bumaling sa akin.

"Gusto po kitang makausap." Sabi ko. Lumapit siya sa akin at umupo kami parehas sa kahoy na upuan.

"May nakilala po akong lalaki na parte ng nakaraan ko. At ngayon gusto kong sumama sa kaniya sa Manila para harapin ang nakaraan ko at hanapin kung sino man ang gumawa sa akin nito." I said and then I handed her my birth certificate.

Nakita ko ang kasiyahan sa kaniyang mga mata pero alam kong at the same time ay nalulungkot din siya.

"Masaya ako dahil nahanap mo na kung sino ka talaga." She said. Niyakap niya ako kaya hinagkan ko din siya ng mahigpit.

"Hanapin mo ang iyong mga alaala, at ako naman ay oras oras magiging handa sa muli mong pagbabalik anak..." i heard her sobs, naiyak na din ako. Halos itinuring ko na din siyang para kong ina. Siya ang naging sandalan ko noong panahon na nahihirapan ako sa aking sarili, utang ko sa kaniya ang lahat. Patuloy siyang magkakaroon ng malaking parte sa aking buhay.

"Mahal kita nay, babalikan kita dito...pangako.." i whispered.

At ngayon panahon na para harapin ang bagong yugto ng aking buhay. I will try to find the person who did it to me. Hindi ako makakapayag na makakilos siya sa mundong ito ng malaya. Namuhay ako ng parang nakakulong at walang memorya. I will seek for my memories including to what happened to me.