Chapter 27- so sudden

341 5 0
                                        

Chapter 27

Jaztine’s POV

Everything is so sudden. Parang kahapon lang nang makilala ko sina kuya at dad, parang kahapon lang nang magkausap sila ni mama. At ngayon umuwi na ako sa bahay ni dad.

Nalilito na nga ako kung ano ba ang itatawag nila sakin, jaz ba o alynna. Ang awkward lang eh. Nasanay kasi ako na jaztine ang tawag sakin, pero ang awkward lang sa feeling kapag alynna naman ang tawag ni daddy sakin. Ano ba talaga?! Ayaw matahimik ng kaluluwa ko sa kung ano ang dapat itawag nila sakin eh.

Jake: alynna

Aby: jaz

Oh ayan! Best example. Sabay nila akong tinawag sa mga pangalan ko.

Jake: alynna naman ang real name niya eh kaya dapat yun na ang gamitin natin.

Aby: eh sa nasanay ako na jaz ang name niya, kaya dapat panindigan na lang natin.

Jake: mabuti na yung masanay siya na tinatawag natin siya sa tunay niyang pangalan.

me: hep! Enough. Sa tingin ko tama si jake. Mas mabuti na siguro kung alynna ang itawag niyo dahil yun naman talaga ang pangalan ko diba? Atsaka, alynna na rin ang tawag sakin nina mama at apple.

Jake: eh yung papa mo jaz nakausap mo na ba?

Me: yep. masaya daw siya at nahanap ko ang tunay kong pamilya.

Aby: eh si wence ba? Anong plano mo?

The who? Wence. Kinalimutan niya na ako diba? Kusa siyang umiwas. Sinaktan niya ako, kaya wala na akong pakialam sa kanya.

Me: wala na kami remember? He doesn’t care anymore kaya bakit ko pa siya iisipin?

Jake: tama! At dahil ikaw na ngayon si alynna, dapat lang na magmove on ka na. New name, new life!

Aby: ang echos mo teh. So jaz, este alynna kakalimutan mo na ba talaga siya?

Jake: hoy aby sa tono pa lang ng tanong mo bakit parang nanghihinayang ka? As if you are still hoping na magkabalikan sila. Hmmmp!

Aby: eh kasi naman po, sayang yung pinagsamahan nila. Besides, di nga natin alam kung ano ba ang rason niya sa pang-iwan. Sana inalam man lang natin kung may basis ba.

Jake: yun na nga teh, walang rason. I mean di man lang niya sinabi ang rason. He should have atleast the decency to tell alynna his reason diba?

Me: oo nga naman. Anong akala niya sakin manghuhula? At isa pa, nasa iisang university lang tayo kaya magkakasalubong pa rin kami sa daan. Kaya hayaan na lang natin. Let’s move on.

After ng chikahan moments with them eh umuwi na rin sila. Di ko tuloy maiwasan na isipin si wence. Kamusta na kaya siya? and then zzzzzzzzZzzzzzz

Nakatulog po ako sa kakaisip.

----------------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------

Ang bilis lumipas ang mga araw at magbabakasyon na!

Sa loob ng halos tatlong linggo, di ko nakasalubong sa daan si wence. As in ni anino niya di ko nakita. Miss ko ba siya? nah di naman siguro. Pero somehow nagtataka lang ako. Kasi di ko naman siya pinagtataguan, pero bakit di ko siya nakikita? Ehhhh bahala na nga siya.

Jake: tulala ka na naman diyan teh.

Me: wala bored lang.

Jake: saan ka magbabakasyon?

Me: di ko alam eh. Ikaw saan?

Jake: sa Palawan siguro, yun kasi ang narinig ko kay mudrabels eh.

The Player and the Scholar (COMPLETED)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon