LOVE IN NORWAY [ Completed ]

0.1 [ unicode ]

  

" Xiao! God morgen! [ Good Morning ] "

နိုဝင်ဘာလရဲ့ မုန်းစရာကောင်းတဲ့ တနင်္လာနေ့တွေက ဘေးအိမ်က အန်တီနက်တလီရဲ့ အသံချိုချိုနဲ့စတင်တယ်။ အသက်အရွယ်အားဖြင့် ငါးဆယ်ကျော် ခြောက်ဆယ်နားကပ်နေပေမယ့် အန်တီနက်တလီကတော့ အရွယ်တင်ပြီး လှပနေတုန်းပဲ။ နှုတ်ဆက်ပြီး အိမ်ထဲဝင်သွားတဲ့ အန်တီနက်တလီက သူ့ခြံရှေ့က ပန်းသီးတချို့ယူသွားဖို့ကိုလည်း မမေ့မလျော့ တဖွဖွမှာခဲ့သေး

အန်တီနက်တလီတို့မိသားစုက ဖော်ရွေပြီး အေးချမ်းကြတယ်။ အန်တီနက်တလီရဲ့အမျိုးသားက မကျဉ်းမကျယ်ခြံထဲမှာ သီးပင်စားပင်စိုက်ပျိုးရတာကိုနှစ်သက်တယ်။ အသီးတွေခူးဆွတ်တဲ့အချိန်ဆိုလည်း...မည်သူမဆို စားလို့ရအောင် ခြံစည်းရိုးမှာ အထုပ်လေးတွေနဲ့ချိတ်ပေးထားတတ်တာက အန်တီနက်တလီတို့မိသားစုရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့အပြုအမူတစ်ခု။

ခြံရှေ့က ပန်းသီးတစ်ထုပ်ကိုယူပြီးဖွင့်ကြည့်တော့ ရဲတွတ်နေတဲ့ပန်းသီးအခွံအရောင်က တကယ်ကို သရေယိုဖွယ်အတိ။ အခွံပေါ်ကျနေတဲ့ နှင်းရည်စက်တွေကို အင်္ကျီလက်နဲ့သုတ်ပြီး ကိုက်ချလိုက်တော့ ချိုမြမြအရသာက အစာအိမ်ထဲထိပျော်ပြီးဆင်းသွားတယ်။

ချိုမြိန်တဲ့ မနက်ခင်းလေး!

N

orwayရဲ့နေထိုင်စားရိတ်က ဈေးကြီးတယ်ဆိုပေမယ့်... လုပ်ခနဲ့တန်တဲ့ လစာကိုရတာကြောင့် ဝင်ငွေထွက်ငွေက မျှတကြတယ်။ တနင်္လာကနေ သောကြာနေ့ထိကိုမှ နေ့စဉ်အလုပ်ချိန် ရှစ်နာရီလုပ်ရတဲ့ ကျွန်တော့်အလုပ်ကလည်း အဆင်ပြေတယ်လို့ပြောလို့ရတယ်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကသဘောကောင်းတဲ့အပြင် ဝါသနာပါတဲ့ပညာနဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုနေရတာကြောင့် စိတ်ဖိစီးမှုဆိုတာဝေးလာဝေး....

အလုပ်ဆင်းတဲ့ညနေခင်း အိမ်ပြန်ချိန်တွေကတော့ တကယ်ကိုငြီးငွေ့စရာတအားကောင်းတယ်။ နေ့စဉ်လျှောက်နေကျလမ်းကို လျှောက်ရင်း မကြာခင်အရမ်းအေးလာတော့မယ့် ဒီဇင်ဘာလအကြောင်းကိုတွေးနေမိတယ်။
လက်အိတ်မဝတ်ထားတဲ့ လက်ဖြူဖြူကိုဖြန်ကြည့်မိတော့ အေးစက်နေတဲ့လက်ဖဝါးတွေက အနွေးဓာတ်လိုချင်နေတဲ့ပုံ!