LØVE YØU
Part-21
အိမ္အေပါက္ဝမွာ ခါးေထာက္ၿပီး မတ္တတ္ရပ္ေနသူသည္ မ်က္ႏွာကလည္း သိသိသာသာ မာတင္းေနသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေျဖမရွာနိုင္ပါ။ စိတ္ဆိုးေနသည္လား , အလိုမက်သည္လား ,
" Chan "
သူ႔ဆီေရာက္ဖို႔ ေျခလွမ္းသုံးလွမ္းစာေလာက္ အလိုမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေျခစုံရပ္ကာ သူ႔နာမည္ကို ေခၚမိသည္။ သို႔ေသာ္ သူ ဘာမွ ျပန္မေျပာ။ ရပ္ေနရာက တစ္ဖက္ကို ျပန္လွည့္ကာ အိမ္ထဲသို႔ ဝင္သြား၏။
ေနရာမွာ ေက်ာက္ခ်ထားသလို ေျခလွမ္းေတြ ေလးပင္လာရ၏။ Chan မႀကိဳဆိုတဲ့ အိမ္ထဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုသတၱိနဲ႔ ေျခခ်ရမလဲ ။
သို႔ေသာ္လည္း အိမ္ထဲေတာ့ ဝင္ရမယ္မဟုတ္ပါလား။
အိမ္ထဲ လိုက္ဝင္သြားေတာ့ အိမ္အကူေတြဟာလည္း ပုံမွန္ထက္ ေခါင္းငုံ႔ၿပီး ခါးကိုင္းထားၾကသည္။ Chan ကေတာ့ အေပၚတက္သြားၿပီျဖစ္သည္။ အိမ္အကူေတြနားကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလၽွာက္သြားလိုက္ကာ...
" အေဒၚ.... Chan ဘယ္အခ်ိန္က ျပန္ေရာက္ေနတာလဲဟင္ "
" လြန္ခဲ့တဲ့ နာရီဝက္ေလာက္ကပါ သခင္ေလး , ေရာက္လာတည္းက သခင္ေလးကို ေစာင့္ေနတာပါ "
မနက္ျဖန္ မနက္မွ ျပန္ေရာက္မယ္လို႔ သိထားေပမယ့္ အခုညတည္းက ျပန္ေရာက္လာတာေၾကာင့္ ပိုၿပီး ထိတ္လန႔္ရသည္။ Chan ဘာျဖစ္ေနပါသလဲ။
အေပၚထပ္ အခန္းထဲမွာလည္း မေတြ႕တာေၾကာင့္ သူ ရွိေနက် စာဖတ္ခန္းထဲသို႔ ဝင္ရွာရန္ ႀကိဳးစားမိသည္။ အထင္မွားေနလည္း ရွင္းျပၿပီး စိတ္ဆိုးစိတ္တိုေနရင္လည္း စိတ္ေျပတဲ့အထိ ေခ်ာ့မွာမို႔....
တံခါးေခါက္ၿပီး အထဲသို႔ ဝင္လာတဲ့အခါ စာဖတ္စားပြဲေပၚမွာ တံေတာင္ဆစ္ႏွစ္ဖက္ တင္ေထာက္ကာ လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္သည္လည္း နဖူးကို ဖိကိုင္ထားသည္။ မ်က္လုံးလည္း မွိတ္ထား၏။
" Chan"
မူလအေနအထားအတိုင္းသာ.....
" Chan ထမင္းစားၿပီးၿပီလားဟင္ "
