Chapter 18: The Acceptance

150 6 0
                                        

Lisette's PoV



Time passed and people believed our made up story. We're such good actors and actresses. Pero kahit na isang malaking pagpapanggap lang ang lahat, may part samin na tinototohanan ang arte namin. Pano ko nasabi? Nagbago kasi ang lahat after nung pinanindigan namin ang pang habang-buhay na palabas namin.


Though I am neutrally responding, Tiffany always refers me as Bernadette's Aunt. Minsan nga kapag nilalambing niya ang baby niya tapos napadaan ako, bigla niyang ihaharap sakin si Bernadette, itataas ang kamay nito, at ikakaway-kaway sakin sabay sabi ng "Say hi to Tita Lisette! Hi Titaaaaa~!" Pag ginagawa niya yun, napapaslight smile na lang ako kasi laging nakangiti sakin si Bernadette. Parang every time na makikita niya ko nakangiti siya sakin. Masyadong bungis-ngisin ang batang yun.


SI Leo naman, nagbago ng pagtrato samin. Leo was being a good father to Bernadette, while being a "good cousin" to Tiffany. What I mean by that is.. hindi na sila nagiging sweet. Para silang magbest friends lang. Ang hirap paniwalaan diba? But trust me, they've been like that and I've never seen them be sweet like more than friends. Not only that, he started spending more time to me than Tiffany to the extent na kami na lang halos ni Bernadette ang kumukuha ng oras niya. Hindi ako makapaniwala nung una but believe it or not, they've been like that for months up until this very moment.


One saturday morning, ginising ako ni Leo.



"Sexy.. Sexy gising na." Sabi ng boses ni Leo sabay alog sakin ng konti kaya naalimpungatan ako.


"Mm..." I mumbled and slowly opened my eyes. I saw him looking at me with a smile. Agad akong nagtaka at ginigising ako ni Leo. Day-off ko naman ngayon ah. Bakit ako ginigising ng isang to? May emergency ba sa company? But by Leo's looks, mukha namang hindi masama ang dahilan niya. So why did he interrupt my beauty rest?



"Bangon na jan. Marami pa tayong paghahandaan ngayon." He smiled. Ano? Paghahandaan?


"Anong paghahandaan?" Kunot-noo kong tanong sa kanya. Anong meron? Wala naman akong natatandaang special occasion ngayon ah. So anong kailangan paghandaan namin?



"Nakalimutan mo na? Birthday ni Bernadette bukas at yun ang first birthday niya. Pumayag ka pa ngang tumulong sa paghahanda eh." Sabi niya na may halong pagtataka. Napabangon ako at lalong kumunot ang noo ko.


"PUMAYAG AKO?" Gulat kong tanong habang nakatingin kay Leo ng hindi makapaniwala.



"Oh? Ano yan? Nakalimutan mo na rin? Lisette, thirty ka pa lang. Hindi ka pa ganun katanda para magka-amnesia." Gulat na sabi ni Leo. I glared at him.


"Alzheimer's. Hindi amnesia. Sa aksidente nakukuha ang amnesia. Engot." Pagtatama ko sa kanya. Eh kasi naman. Ang shunga. President pa naman ng company tapos ganyan. =____=

UnblessedTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon