𝙨𝙞𝙡𝙤𝙣𝙜 𝙖𝙩 𝙠𝙞𝙨𝙖𝙢𝙚

panaginip

aanhin pa ang pagtulog kung pati sa aking pagkakamalay ay napapaginipan parin kita

na tulad ng isang panaginip, tiyak ang bawat notang tinutugtog sa hindi kalayuan

at ang boses mo'y ang mainit na tubig na kumukulo at nagpapalambot sa tuhod kong gusto nang magsialisan

mula sa aking balat sapagkat sila'y naguguluhan na

gusto raw lamang ba kita o ako'y nalintikan na

hindi ko alam-

hindi ko alam.

ni minsan ay hindi ako naging maalam sa pag-ibig

kung ang minsan ay mga pagkakataong nakakasalubong kita at hindi ko mahabi ang ngiti mula sa aking mukha

o ang mga oras na ikaw ay nasa malapit at hindi ko man lang masubukang magmakaawa sa bibig kong kausapin ka

o hindi kaya ay sa mga hindi inaasahang pangyayari at nakakasama ka, ni hindi kita matapunan ng tingin

sa takot na baka maaninag mo ang repleksyon ng pagkakawili ko sa'yo

marahil nga ay totoo

nakakabaliw ang pag-ibig

kasi kung hindi, bakit napapadalas ako sa harap ng salamin

kung hindi, bakit sa mga yapak mo'y patuloy akong nahuhumaling

kung hindi, bakit ko isinusulat itong isang-daang tula sa pag-asang

balang araw, nawa'y maibigay ko sa iyo
at matutunan mong minsan sa mga nagdaang taon, naging mahalaga ka

aanhin ko ang pagtulog kung pati sa aking pagkakamalay ay napapanaginipan parin kita

aanhin ko ang panaginip kung ni sa aking reyalidad ay hindi tayo magtatagpo-
kahit pa bahagya.

[ikasiyam ng mayo, 2020]