𝙨𝙞𝙡𝙤𝙣𝙜 𝙖𝙩 𝙠𝙞𝙨𝙖𝙢𝙚

altar sa dalahikang lupa

kung sining ang pagtawid sa dalampasigan,
hindi ako mananangkilik

noon sa isang digmaan,
magtatayo lang ng trencheras
ang mga lupon,
may pag-asa
na ng pagkabuhay dahil para
saan pa
ang sandaang pana
at sandata
kung walang kalasag
ng tapang na nagbabalot ng takot

kung ako ay isang sundalo,
sa unang tama ng bala,
aagos ang butil butil na inipon
kong pawis
susulong sa paulan ng mga punlo
isasapalad sa kapalaran ang buhay
isasadigma ang katiting na pag-asa

ngayon sa isang digmaan,
gusaling simento't metal man ang itayo
ay may buhay na mawawala
may sibilyang babagsak
hanging lalin ay lason
may bayaning mamana ng sakuna

sa kalaunan ay mamamayapa

kung ako ay isang sundalo,
sa unang kumpas ng mga alon,
gustuhin mang maging trencheras
para salubungin ang di makitang katunggali
mas nanaisin kong magkaroon
ng mga pakpak na singtaas ng langit
at ipagaspas— ihinto ang pagtawid

kung hindi man,
ako'y magtatayo ng altar sa dalampasigan
idadanak na lamang ang luha
luluhod, hahaluyhoy ng dasal

"hindi tudlaan ang aming lupa"

[ ika-23 ng enero, 2021 ]