His Ignored Love

Ignored 4

A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!

===========

"Ate, may naghahanap." Pagbibigay alam ni Jelai na kakapasok lang ng kwarto.

Busy ako sa pag-aayos ng mga damit dahil bukas na bukas rin ay aalis na ako at makikipagsapalaran sa Davao kasama ang aking magiging asawa na si Jaze.

"Ako na muna dito." Si mama na tinutulongan ako sa pagliligpit.

Nasa sala na si Jelai at tinititigan ang isang malaking kahon na puti na may tali pang pulang ribbon. I think it's the dress Jaze's talking about yesterday.

Sa harap niya ay nakaupo ang isang lalaking hindi ko kilala. Kahit nakaupo ay mahahalata mong matangkad. Maganda ang pangangatawan at sa pananamit at itsura ay masasabing may kaya.

Hindi naman siya mukang delivery boy.

He stood up when he noticed my presence. "Hi, good afternoon." He greeted.

"Good afternoon." Bati ko pabalik bago tinignan ang malaking box sa lamesa. "Is that-"

He didn't let me finished. "Ah, yes! It's your dress." Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. "Hindi mo pa nasusuot alam ko nang sakto at bagay sa'yo ang damit."

"Ah... thanks." He smiled. "Who are you?" I asked. "You don't look like a delivery boy."

"Oh, my bad. I'm Marc Justine Llanto, Your husband's friend." Pakilala niya at naglahad ng kamay.

"He's not my husband." Kasabay niyon ay ang pagtanggap ko sa kamay niya. "Nice to meet you."

"Not yet." Ge gives empahasis with the word 'yet'. "Nice to finally meet you too."

Nilapitan ko ang box. Tinanggal ko ang nakataling ribbon at binuksan. It's a white dress. A wedding dress to be exact.

Sa pagkakatupi pa lang ay mahahalata mong maganda na. May mga kumikinang kinang pang mga desinyo.

"It's not really your wedding dress. The first one were keep. Sorry kung ngayong hapon lang dumating. Kakatapos lang kasi niyan. I've heard it's a private wedding so Jaze asked me to make a new one that suits to your simple and private wedding."

Napaangat ako ng tingin sa kaniya. "Ikaw nagtahi nito? At kakatapos lang?"

"No," he shook his head while laughing. "I'm not gay to do that stuff."

"But you said-"

"Then let me rephrase it. Jaze asked me to asked my cousin to make a new one." He clearly said.

I nodded and close the box.

"Hindi mo man lang ba titignan ng buo?" He asked.

Umiling ako. "No need. Masusuot ko naman 'yan bukas. Tsaka, busy ako."

Sakto namang paglabas ni mama na daladala ang malaking maleta na pinadala ni Jaze kaninang umaga.

"Anak, naayos ko na lahat ng damit mo- oh, ano 'to?" Si mama pagkakita sa box na laman ay wedding dress.

"Wala ma-"

"Wedding dress po." Justine cut me off, I glared at him.

"Talaga?" Si mama at binuksan ang kahon. Akala ko ay titignan niya lang pero kinuha niya ng buo at itinapat sa akin para isukat. "Ang ganda. Kahit simple ay eleganteng tignan. Bagay na bagay sa'yo, anak."

Totoo ang sinabi ni mama. Kahit pa man hindi niya ilabas ng buo ay halata na ang ganda ng damit at elegante. Ang in-expect ko na isusuot ko ay simpleng puting dress lang o 'di kaya ay rented wedding dress na simple. Pero nagpatahi pa talaga siya. Taray, nagawa ng isang buong araw?