Küçük Kadın

98-Eski

EYLÜL DELEN..

(Yorum yapmadan geçmiyoruz ama değil mi ?)

——————

"Anlamadım ?"
Elini panikle çekti elimden. Gülümsemem daha çok yayıldı. Gözlerini gözlerimden ayırmıyordu. "Heceleyebilirim istersen."

Kafasını olumsuz anlamda salladı. "Bak bu söylediğin ortaya çıkar ise rezil olursun. Şizofren ilan ederler seni."

Yalan söylediğimi mi düşünüyordu ?
Duruşunu dikleştirdi. "Metresi olduğunu yaymamam için yapıyorsun, gözümü korkutmak için."

Duruşunu dikleştirdi. "Git ve bunu herkese anlat. Rezil et beni. Lütfen."

Kafasını olumsuz anlamda salladı. "O zaman şöyle yapalım tatlım. Nevraya git ve abisinin eşinin adını sor. Ve abisinin eşinin, yani Eylülün onun çocukluk arkadaşı olup olmadığını sor."

Gülümsedim ve yanından geçtim. Beni tehdit etmeye çalışmak He ? O kadar salak mı duruyorum acaba dışarıdan bakınca ?
"He bu arada."
Durdum ve arkamdan ağzı aralanmış bakan Sena'ya döndüm.

"Nevra sabahları kahve içmekten değil, çay içmekten hoşlanır."

Arkamı döndüm ve yürümeye devam ettim. Şimdi gidip şu Didem meselesini çözmem gerekiyordu. Urazın odasına girdim ve kapıyı kapattım. "Bugün bir toplantın olmadığını biliyordum."

Gözlerimi boş oda da gezdirdim. Oda boştu ! Uraz neredeydi ?
Odadan çıktım ve kendi masama ilerledim. "Uraz beyi gördünüz mü ?"
Samete çevirdim kafamı. "Emre beyin yanına geçti."
Kafamı salladım ve Emrenin odasına adımlamaya başladım.

Kapıyı tıklattım ve içeri girdim. "Gel yenge."
Gülümsedim ve Urazın yanına adımladım. "Konsey toplanmış."
Urazın koltuğunun kol kısmına oturdum.
"Ben gerçekten delireceğim bu iş yerinde."

Nevra yine aynı siniri ile odaya giriyordu. "Yine ne oldu ?"

Furkan kafasını arkaya attı isyan edercesine.
"Bu kız niye etrafta kriz butonu gibi geziyor ya !"
Özgür Furkan'a katılmak istercesine cümlesinin devamını getirdi.
"Asistanım ortalarda yok."
Akselin yanına oturdu ve bardağını masaya bıraktı. "Benim Urazın karısı olduğumu öğrendi."

"Ne !"

Hepsi aynı surat ifadesi ile bağırınca gülmeme engel olamadım. "Yurttan sesler korosu yahu."
Saçımdan bir tutam kulağımın arkasına sıkıştırdım.
"Herkes öğrendi yani şimdi."
Kafamı salladım belirsizce. "Yarın öğrenir herkes."

"İyi iyi. Yengemle rahat rahat vakit geçirebileceğim."

Uraz ayağı ile Özgüre vurdu. Özgür ise öne doğru eğildi.
"Sen bizi mi kıskanıyorsun ?"
Uraz ise gözlerini devirdi. "Uzak dur karımdan."

Özgür omuzlarını silkti. "Asıl sen aramızdan çekil lütfen."
Elimi Urazın omzuna koydum. Yine başlamışlardı didişmeye. Uraz sabır çekerek kafasını çevirdi. "Neyse ben kaçıyorum."
Aksel ayağa kalktı. "Akşam kimde toplanıyoruz ?"

Omuzlarımı silktim. "Bence bize gelin."
Nevraydı bunu söyleyen. "Ben kızlara haber veririm."
O da ayağa kalktı ve odadan çıktılar.

"Eylül hanım sizde benimle odama kadar gelir misiniz ?"
Uraz ayağa kalkınca bende kalktım. "Tabiki Uraz bey."

Furkan ayağa kalktı. "Bende odama bir masa hazırlıyorum. Deniz burada takılsın gündüzleri. Varlık içinde yokluk çekiyoruz arkadaş. Karımı özledim !"
Furkan laf saya saya odadan çıkmıştı. Emre'ye el salladım ve odadan çıktım.