SONSUZLUĞUM

7. BÖLÜM

yeterbe_65 Bu bölüm sana değerli okuyucum.💜

"Meryem benimle evlenir misin?"

Kulağıma gelen cümleyle kendimden bağımsız bir şekilde başımı hızlıca kaldırdım.

"Meryemmm!"
Dışarıdan gelen sese irkilsemde Hamit hocanın teklifine olan şaşkınlığım daha da ağır basmıştı.

"Buradan çıkmamızın tek çaresi bu. Sana yemin ediyorum ne zaman istersen o zaman boşayacam seni."

Karşımda ki bu adam bana bu kadar çok mu değer veriyordu. Hayır hayır kesinlikle bu işin içinde bişey var eminim.

Birbirine kenetlenmiş dudaklarımı zorda olsa açarak konuşmaya başladım.

"Ho- hocam, siz ne diyo-"

"Bana inan Meryem zamanımız az."

Inanmalı mıydım bilmiyorum. Evet bana çok yardım etmişti ama evlilik. Evlenmek ben ve Hamit Hoca.
Rabbim sen bana yardım et.

Bu duayı ne zaman etsem içim ferahlanır ve sanki biri ne yapmam gerektiğini kulağıma fısıldardı.

'Kızım seni ona emanet ettim.'
Annemin son sözleri kulağımda yankılanırken vereceğim kararın doğru olacağına emin oldum.

Her ne kadar bu evlilik benim buradan çıkmam içinse de ilk defa birinin bana evlenme teklifi etmesi ve benim kabul etmemin verdiği utangaçlıkla başımı önüme eğdim.

"Kabul ediyorum."

.
.
.

Hayatımın bu kadar kısa bir sürede bu kadar değişmesi bünyeme fazla geliyordu.

Durduğumuz kapının önünde düşmemek için kendimi zor tutuyordum.

Hamit Hoca ikinci defa zile basınca koca kapı açıldı. Karşımızda ki genç kız bizi görünce önce bana şaşkınca baksada Hamit Hocayı görünce gözleri mutlulukla kocaman oldu.

"Abiii"

Hamit Hocanın boynuna sarılmasıyla oda ona sarıldı. Hamit hoca alnını öpünce abisinden ayrıldı.

"Abi Hoşgeldinn. Çok özledim seni (Bana bakarak) Bu abla kim abi?"

"Hoşbuldum güzel gözlüm . Içeri geçelim de anlatırım."

"Tabi tabi buyrun."

Hamit Hoca bana dönerek." Hadi Meryem içeri geçelim."

Başımla onaylayıp Hamit Hocayla beraber içeri girdim.

Büyük bir evdi ve bu kadar büyük olmasına rağmen sıcacıktı. Hani Kur'an okunan evler nasıl huzurlu olursa bu da aynı şekildeydi.

Daha ilk kapıdan girdiğimde yüzüme vuran o huzur dolu havayı içime çektim.

Hamit Hocanın elimdeki çantayı istemesiyle kendime gelebildim. Çantayı ona verip ayakkablarımı çıkardım.

Sonrada geri alarak onu takip edip salona geçtik. Baş köşede oturmuş Kuran okuyan yaşlı amcayı görünce gözümden yaş aktı. Babamı hatırlatmıştım ama zamanı değil. Kendimi toparlayarak Hamit Hocanın peşinden gittim.

Hamit Hocayı gören amca elindeki Kuran'ı bir süre daha okuyup sonrada kapattı.

Yanında ki dolaba bırakınca Hamit Hoca ona yaklaşıp elini öpüp başına koydu. "Hoşgeldin oğlum, misafirimiz kim?"

"Hoşbuldum baba. Evet Meryem bir süre misafirimiz olucak."

Hamit Hocanın babası olduğunu öğrendiğim amca bana önce şaşırmış bir şekilde baksa da sonra tebessüm edip, "Hoşgeldin Meryem kızım. Geç otur ayakta kalma."