SONSUZLUĞUM

18. BÖLÜM

#KADINASIDDETEDURDE!

Bu bölümü sevgili Senazkan478 ve ArdaYasar5 a ithaf ediyorum

Keyifli okumalar...

Şarkıyı açmayı unutmayın 💜

Kapı çalınca Hamit ve Fatih göz göze geldiler. Hamit olanları Fatih'e anlattıktan sonra ikiside sessizliğe gömülmüştü. Aniden çalan kapıda ortadaki sessizliğe ses getirmişti.

Hamit kalkmak istediği esnada Fatih'in el işaretiyle tekrar yerine oturdu. Biran Meryem gelmiştir diye geçti aklindan.

Fatih Hamit'in bu haline çok üzüluyor elinden birşey gelmemeside onu daha da üzüyordu. Elinden gelen tek şey dua etmekti onlar için gerçi elinden yapabileceğinin en büyüğü geliyordu.

Tıpkı Hamit ve Meryem'in yaptığı gibi Rabbe sığınıyorlardı. Kendilerini , sevdiklerini ona teslim ediyorlardı. Hiçbir şey Rabbe sığınmaktan ona teslim olmaktan daha güçlü değildi.

Fatih kapıya yönelip kapıyı açınca Meryem'i karşısında görünce az önceki umutsuzluklar yerini mutluluğa bırakmıştı.

Hamit, Meryem'i daha ilk kelimesiyle ayağa fırladı. Gelmişti helali ama demişti ki...

Ona gitmek istediği an kulağına gelenlerle duraksadı. Kendisi için gelmişti ve kendisini görmemesi gerekiyordu.

Ne zor birşeydi bu. Hem sevdiğine gidiyorsun hemde sevdiğine giderken onu göremiyorsun. Bu ikisi için hayatlarında verdikleri en büyük sınavdı.

Hamit , Fatih ve Meryem'in konuştuklarını her kelimesine kadar duymuştu. O konuştukca içinden koptukları mutlu ettiği kadar canınıda yakıyordu.

Fatih kapıyı kapatıp salona geçince ayakta duvarın dibinde Hamit'i görünce kısa bir şaşkınlık geçirdi ama hemen sonrasinda jetonu düştü. Kendini toparlayıp hem ortamdaki havayı yumuşatmak hemde Meryem'e verdiği sözü yerine getirmek için harekete geçti.

"Eee Hamit Bey duvar dinlemeye başladığınıza göre herşeyide duymuşsunuzdur. Hadi istikamet mutfak."

Hamit affalanmış bir şekilde Fatih'e bakarken Fatih onun kendisine gelmesine izin vermeden önüne katarak mutfağa yönlendirdi.

Eli yatkın olduğu için buzdolabindan çıkarttığı malzemelerle bir yemek yapıp Hamit'in önüne koydu.

Kollarini masaya koyup başini üzerine koyan Hamit, önündeki yemekten hala bihaberdi. Aklinda sadece ama sadece Meryem vardi.

Fatih hala başını kaldırmayan Hamit'e sitem dolu bakışlar atsada bir işe yaramamıştı. Oturduğu sandalyeden kalkıp kardeşinin yanındaki sandalyeye oturup elini onun omzuna koydu.

"Kardeşim az önce kendi kulağinla duydun yengeyi daha ne diye üzülüyorsun. Oğlum siz birbirinizin kaderisiniz sende biliyorsun. Şimdi kalk yemeğini ye sonrada Esma teyzeyle konuşmaya gidicez. Bu sefer yalnız gitmeyeceksin bende gelicem.

Bu sizin meseleniz yada aile özelinizse bende buna dahilim. Madem beni kardeş belledin kendine o zaman bende senin yanında durucam."

Hamit duyduklarıyla içindeki burukluğu bir kenara itip Fatih'e hak verdi.

"Haklısın kardeşim. Sende olmasan ne yapardım bilmiyorum."

"Hadi Hamit Bey sonra bana övgüler yağdırırsın şimdi yemeğini ye ve büyük göreve gidicez. Esma Sultan'a karşı ikimiz.