SONSUZLUĞUM

9.BÖLÜM

"Meryem Hamit neler oluyor burda?"

Arkamdan gelen sesle ne yapacağımı bilemedim. Gözlerimin dolduğuna emindim.

Arkamdaki kişinin kim olduğunu anlayamadim. Hamit Hocanın gözlerine baktığımda hiçbir şey anlayamadım.

Madem bu evlilik geçiciydi neden böyle bir şey yapıyordu. Neden herkese herşeyi anlatmak istiyordu en önemliside neden benim için bu kadarını yapıyordu.

Arkamı döndüğümde Sevil yengeyle göz göze geldik. Allahım kim bilir neler düşünecek.

Utancımdan cevap bile veremedim. Başımı önüme gömüp gözyaşlarımı sildim.

Hamit hoca, "Yenge herşeyi anlatıcam. Diğerleri nerede."

Ne diğerleri mi? Kimsenin bunları bilmemesi gerekiyor yoksa hakkımda iyi şeyler düşünmezdi. Hele ki Esma teyze kendine başka bir gelin adayı bulmuşken.

"Hocam , hocam lütfen kimseye birşey anlatmayın."

Hamit Hoca, "Bana inanman için bunu yapmam gerekiyor Meryem."

"Size inanıyorum Hocam. Yalvarırım kimseye birşey söylemeyin."

Sevil yenge, "Neler oluyor burada biri bana anlatıcak mı?"

"Yenge anlatıcam ben sana anlatıcam ama lütfen başka kimse duymasin. Hocam lütfen."

Gözlerimden akan yaşlara engel olamıyordum. Hamit Hoca da kararsız gibiydi. Yüzüme bakınca bir an  durdu sonrada ,"Tamam Meryem."

Derin bir nefes aldım. Sevil yengeden başka kimse bilmeyecekti. Onlara hiçbir şey söylemeden Ronya'nın odasına koştum.

Ardımda kalan Sevil yenge hiçbir şey söylemeden arkamdan geldi.

Ben yatağa oturunca oda yanıma oturdu. Utancımdan yüzüne bakamıyordum. Beni bizi evli olmaduğumuzu bilmiyordu ve bizi el ele gördü.

Yumuşacık ellerini elimin üstüne koyunca başımı hafifce kaldırıp yüzüne baktım. O kadar güzel tebessüm ediyordu ki azda olsa endişem gitmişti.

"Meryem , canım neden başını kaldırmıyorsun. Ben seni daha dün tanıdım ama senin yalnış bir şey yapmayacağına kadar eminim ki. Sen iffetli temiz bir kızsın aynı şekilde Hamit'te. El ele olmanızın eminim bir açıklaması vardır. Anlatmak istersen dinlerim ama anlatmak istemezsen eğer bunu kimseye anlatmam."

Karşımdaki kadın o kadar güzel konuşmuştu ki bağımsız gülümsedim. Beni daha yeni tanımaş olsada bana güveniyordu ve bunun içinde açıklama beklemiyordu.

"Yenge gerçekten açıklama beklemiyor musun?"

Sevil yenge,"Hayır canım. Sen nasıl istersen. Hamit'te de çok güveniyorum o yalnış bir şey yapmaz. "

Sevil yengenin ellerini sıkıca tutarak, "Yenge sen çok iyi bir insansın. Çok teşekkür ederim."

Ona sıkıca sarılınca oda bana sarıldı. Ona hiçbir şey anlatmamam da en doğrusuydu ne  kadar az kişi bilirse o kadar iyidi.

Benden ayrılınca bende ondan ayrıldım. "Canım şimdi aşağı inmem gerekiyor. Sen biraz dinlen öyle gel."

Kesinlikle biraz burada bekleyip kendimi toparlamalıydım. Sevil yenge çıkıncada  yatağa uzanıp olanları düşündüm.

Annemi ,babamı , abimi o kadar çok özlüyordum ki keşke şimdi burada olsalardı. Rabbim sen beni en kısa sürede onların yanına al.

Sehpanın üzerindeki telefon gözüme çarpınca alıp açtım.
Telefon açılınca da gelen bildirim seslerin hadi hesabı yoktu.