𝐜𝐫𝐲 𝐨𝐟 𝐟𝐞𝐚𝐫 | 𝐛𝐭𝐬 (✔)

16 | Kasımpatı Çiçekleri

Bölüm 7 : Sadece Evde Güvendesin

"H-hayır ben deli değilim. Bunların hepsi gerçek. Hepsi gerçek!"

"Namjoon sakin ol."

Bana doğru yaklaşmaya çalışan Hoseok Hyung'u ellerimle ittirdim.

"Yaklaşma! Hepsi senin hatan! Sen yaptın bunların hepsini!"

Nefeslerim sıklaşırken ellerim titriyordu. Başımı iki yana hızla sallarken bir yandan mırıldanıyordum.

"Bunların hepsi gerçek. Ben deli değilim."

Koşarak odadan çıktığımda dehşet içinde etrafımdaki eşyalara bakıyordum. Nereden gideceğimi bilememek beni zora soksa da tek bildiğim bu hastaneden çıkmam gerektiğiydi.

Hastanenin arka kapısından çıktığımda derin bir nefes aldım ve gözlerimi kapattım.

"Ben deli değilim. Bunların hepsi gerçek."

"Namjoon!"

Arkamdan bağıran doktoru asla dinlemek istemiyordum.

"Siktir git!"

Bana yaklaşmaya başladığını hissettiğimde elimdeki silahı ona doğrulttum ve tetiği çektim. Onu bacağından vurduğumda acıyla bağırmış ve yere düşmüştü.

"Hata yapıyorsun Namjoon beni dinlemen gerek!"

Ona cevap vermeye bile tenezzül etmeden hızla koşmaya başladım. Gözlerimden akan yaşlar görüş açımı bulanıklaştırıyordu. Yüzüme vuran rüzgar başımın ağrımasına neden olsa bile koşmayı bırakmadım.

Ormana girdiğimde tekrar taş yoldan geçtim ve bir dört yola ulaştım. Burası bana oldukça tanıdık geldiğinde evime giden yolun buradan geçtiğini hatırladım. Dördüncü yoldan devam ettiğimde tekrar koşmaya başladım. Ciğerlerim yanmaya başlamıştı. Aldığım nefesler ciğerlerime bir bıçak gibi saplanıyordu. Sonunda sıra sıra dizilmiş evler gördüğümde kendimi yere attım.

Derin derin nefesler alırken gülmeye başladım.

"Geliyorum anne!"

Dizlerimden destek alarak ayağa kalktım ve daha yavaş adımlarla mahalleye girdim.

"Ah, burası benim mahallem. Umuyorum ki burada her şey daha güzel olacak."

Tek katlı evler arasında ilerlerken her eve dikkatlice bakıp bizim evin hangisi olduğuna karar vermeye çalışıyordum. Annemin çiçek ekmeyi çok sevdiğini bu yüzden bahçemizde her zaman çiçekler olduğunu hatırlıyordum. Diğer bahçelere nazaran daha renkli bir bahçe arayışına girmiştim.

"Hah işte evimi buldum. Umarım annem iyidir."

Beyaz kasımpatıların olduğu bahçeye baktım ve açık olan balkon kapısından içeri girdim. Fakat kafama takılan bir şey vardı.

Annem kasımpatıları hiç sevmezdi. Uğursuzluk getirdiğini söyler o yüzden hiç kasımpatı ekmezdi. Umarım bir sorun yoktur.

" Anne! Ben geldim!"

Ses gelmeyince daha yüksek sesle bağırmıştım.

"Anne!"

Odaların kapısını açıp içlerine bakıyordum fakat annem yoktu.

"Anne? Neredesin?"

En sondaki kapıyı açtığımda burasının benim odam olduğunu anlamam uzun sürmemişti. İçeriye girdiğimde bir yatak ve bir masadan başka bir şey olmadığını gördüm. Duvarlarda bazı sanatçıların posterleri vardı. Çalışma masamın yanına gittiğimde masanın üstünde yarım bıraktığım bir roman ve çerçeveler vardı.

Elime aldığım çerçevelerin birinde Jungkook ile beraberdim. Çocukken çekilmiş bir fotoğraf olmalıydı. Bir elimi onun omzuna koymuştum o da benim omzuma kafasını koymuştu. İkimiz de gülümsüyorduk.

Fotoğrafa bakarken hafif tebessüm etmiştim.

Diğer fotoğrafa geçtiğimde yanımda Seokjin vardı. Birbirimize sarılmıştık ve fotoğrafta kocaman gülümsüyorduk.

Flashback

"Ya Hyung düzgün durur musun? Fotoğrafınızı çekeceğim."

"Aynen Namjoon. Hiç birlikte fotoğrafımız yok."

"Tamam tamam kızmayın hemen."

Ellerimi beline sardığımda kocaman gülümsemiş ve o da bana sarılmıştı. Jungkook gözleri parlayarak bizi çekerken yerinde duramıyordu.

"Çok güzel çıktınız Hyung!"

Gözlerim dolmuştu. Onları gerçekten özlemiştim. Çerçeveleri yerine koyduğumda masanın kenarındaki defteri gördüm. Gri kaplı deftere doğru uzandım ve kapağını açtım.  Bir anlığına gözlerim kararmıştı. Başım dönmeye başladığında gözümün önünde beliren görüntülerle yere çöktüm.

Defterin son sayfasının son kelimesini de yazdıktan sonra kalemi yan tarafa koydu. Defteri kapatma gereği bile duymadan defterin yanındaki silahı eline aldı. Siyah renkli silahı dikkatlice inceledi. Önce biraz tereddüt etse de kararını çoktan vermişti.

Ölecekti...

×××

Kitaba ufak bir namjin sıkıştırmasam çatlardım heralde

Çok geciktirmeden diğer bölümleri de atarım böylece bitiririz kitabı

Bu kitabı final yaptıktan sonra kitabın içindeki bazı şeyleri açıkladığım yeni bir kitap yayınlamayı düşünüyorum ama yapmayadabilirim bilmiyorum zaten okunmuyor  :(

Görüşürüz ❤️