Lost & Found

| Κεφάλαιο 2 |

Κεφάλαιο 2: Θάνατος

Πλέον, βρίσκονταν όλοι στο σπίτι του Άκη. Μόλις είχαν επιστρέψει από το σχολείο και μια μάζωξή τους ήταν απαραίτητη. Το βραχιόλι, όσο κι αν έψαξαν όλοι, ήταν άφαντο. Κάτι που προμήνυε τρανταχτά την ψυχολογική κατάσταση της Εβελίνας. Οπότε και η υπόλοιπη παρέα έπρεπε να είναι δίπλα της.
Ένας για όλους και όλοι για έναν. Νόμος.

Η Εβελίνα από την ώρα που κατάλαβε ότι το βραχιόλι της δεν θα βρισκόταν, δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Πήγαινε από την μία αγκαλιά στην άλλη σαν να ήταν μπαλάκι του πινγκ-πονγκ. Διώχνοντας μακριά ό,τι αμφιβολίες κι αν είχε, αφέθηκε και κατάλαβε ότι όποια αντίσταση από μέρος της θα ήταν μάταιη. Οι φίλοι της δεν θα την άφηναν στην ησυχία της αν τους έδιωχνε και αυτή, όσο κι αν δεν το παραδεχόταν, τους χρειαζόταν.
Κι αυτοί, εκεί. Ατέρμονοι φρουροί της καλής διάθεσής (της).

«Έλα ρε Εβελινάκι! Ηρέμησε. Θα το βρούμε! Έχουμε ενημερώσει μέχρι και τις καθαρίστριες. Κάποιος θα το βρει!», της είπε η Κλειώ, χαϊδεύοντας καθησυχαστικά τον χέρι της φίλης της.

«Δεν- δεν θα το βρει... Δεν έπρε- έπρεπε να ειδοποιήσετε τους πά- πάντες! Κι αν το έχει πάρει κάποιος; Δεν θα το αντέξω!», προσπάθησε να πει μέσα από τους λυγμούς της και έπειτα ξέσπασε σε πιο δυνατά κλάματα.

«Μην κλαις μωρό μου! Θα βρεθεί! Σίγουρα! Θέμα χρόνου είναι», προσπάθησε να την ηρεμήσει ο Άκης.

«Πρω- πρώτον, δεν θα το βρει κανένας και είμαι σι- σίγουρη για αυτό», ρούφηξε την μύτη της και συνέχισε «δε- δεύτερον, σου έχω πει μην με λες μωρό! Δεν είμαι χαζή!» ολοκλήρωσε, αναφερόμενη στην κυριολεκτική σημασία της λέξης "μωρό" και συνέχισε να κλαίει.

«Ρε, μήπως έχεις περίοδο και μας δουλεύεις όλους;», είπε χαριτολογώντας ο Μάνος, κερδίζοντας μια δολοφονική ματιά από όλους και ένα μαξιλάρι στο πρόσωπό του από την Έβελιν, που αν μπορούσε να τον σκοτώσει με το βλέμμα της, θα το είχε ήδη κάνει. «Καλά καλά. Αλλά σίγουρα το φορούσες το βραχιόλι; Γιατί εγώ το πρωί δεν είδα να φοράς κάτι στο χέρι σου», την ρώτησε.

«Ε; Μάλλον δεν θα το είδες επ-επειδή φορούσα το μπουφάν μου. Γι' αυτό», δήλωσε η Εβελίνα. «Η Κλειώ που είναι μαζί μου στην τάξη το είδε. Ε Κλειώ;»