Kεφάλαιο 28: Εξηγήσεις
«Γιατί το έκανες αυτό;», τον ρώτησε μόλις τα χείλη τους χώρισαν και βγήκε από την επήρεια του φίλτρου που την είχε μαγέψει.
«Ποιο;»
«Αυτό. Το...», κόμπλαρε να απαντήσει ξεκάθαρα.
«Το ποιο;» ρώτησε αυτός με ένα πλάγιο χαμόγελο. Ήξερε πολύ καλά τι εννοούσε, αλλά δεν θα της το έκανε εύκολο. Ήθελε να την φέρει στα όριά της. Όπου ακριβώς είχε φτάσει κι αυτός, με όλη την δύναμη και το θάρρος που χρειαζόταν να επιστρατεύσει για να την φιλήσει.
«Ε, τώρα, την κολοκυθιά θα παίζουμε;» ρώτησε με ένα κράμα αγανάκτησης και εκνευρισμού. «Ξέρεις για τι πράγμα μιλάω»
«Για αυτό;» ρώτησε και καλά ανήξερος και της έδωσε ένα ακόμα απαλό φιλί.
Μόλις η Εβελίνα συνήλθε -μετά από 1 λεπτό-, απάντησε ντροπαλά «Ναι, γι' αυτό»
«Το έκανα γιατί το ήθελα. Και γιατί το ήθελες κι εσύ», της απάντησε σοβαρός, χωρίς όμως να χάνει το χαμόγελό του. Θα μπορούσε να θεωρηθεί κι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος στην Γη εκείνη την στιγμή.
Η Εβελίνα, που τόση ώρα τον κοιτούσε, γύρισε πλευρό και έμεινε να κοιτάει με ενδιαφέρον το ταβάνι. Ωχ, μια αράχνη! αναφώνησε μια φωνούλα μες στο κεφάλι της. Την έδιωξε αμέσως και επικεντρώθηκε στην συζήτηση με τον Μάνο. «Και πού ξέρεις ότι το ήθελα;» τον ρώτησε
«Στην ζωή, ξέρεις, πρέπει να παίρνουμε και κανα ρίσκο που και που» της απάντησε αινιγματικά.
«Τι πάει να πει αυτό;»
Γύρισε να την κοιτάξει. «Αυτό πάει να πει ότι δεν ήξερα ότι το ήθελες κι εσύ. Αλλά ρίσκαρα και το έκανα. Και τότε, αφού δεν με σταμάτησες, σήμαινε ότι το ήθελες όσο το ήθελα κι εγώ» της εξήγησε. Βέβαια, όλα αυτά περί ρίσκου, δεν είχαν κάποια σημαντική ανταπόκριση στην ζωή του. Μπορεί στα μικρά, -σχεδόν- ασήμαντα πράγματα, όπως σε έναν αγώνας μπάσκετ, να έπαιρνε ρίσκα, αλλά σε ποιο σημαντικά θέματα, δεν άφηνε τίποτα στην τύχη. Τα είχε όλα προγραμματισμένα μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Κι αυτό το φιλί, διόλου ασήμαντο, ήταν σχεδιασμένο στο μυαλό του με όλους τους πιθανούς τρόπους, από όλες τις πιθανές αφορμές. «Κάνω λάθος;»
Η Εβελίνα δίστασε να απαντήσει. Αν απαντούσε ότι δεν το ήθελε, θα έλεγε ψέματα, κάτι που είχε βαρεθεί να κάνει. Αν βέβαια απαντούσε ότι το ήθελε, θα κατέστρεφε δύο φιλίες· την δικιά της με τον Μάνο και του Μάνου με τον κολλητό του, που τύχαινε να είναι το αγόρι της. Από την αγανάκτηση μούγκρισε αυτόματα. Ο Μάνος την κοίταξε περίεργα, αλλά δεν σχολίασε κάτι. «Δεν κάνεις», πρόφερε σιγανά. Ακόμη δεν τον είχε κοιτάξει από την ντροπή και την αμηχανία της. Ήταν σίγουρη πως είχε γίνει κόκκινη.
STAI LEGGENDO
Lost & Found
Teen FictionΈνα τετράδιο φτάνει στα χέρια του Μάνου. Είναι το πιο σωστό άτομο ή αυτό που θα κατέστρεφε τα πάντα εν αγνοία του; Το τετράδιο, γεμάτο σκέψεις ενός κοριτσιού άγνωστης ταυτότητας. Παραβίαση προσωπικών δεδομένων ή ανακάλυψη της σκληρής αλήθειας; Τα...
