Verboden liefde

...

Eenmaal beneden geeft jake mij en mijn moeder  een rugzak met de nodige spullen : eten ,drinken en extra handige materiaal.

« naar waar gaan we ? » vraag ik aan jake.
Jake wou juist iets zeggen maar mijn moeder was voor : » we kunnen terug bij ons thuis gaan ? » .
« nee dat is te gevaarlijk ,daar gaan de jagers sowieso zoeken . » zegt jake .
Ik knik om jake gelijk te geven . Dat Zou veel te gevaarlijk zijn .
« we moeten niet in deze stad blijven « zegt jake vervolgens .
« naar waar gaan we dan ? » vraag ik .
Ik krijg geen antwoord hij zit gewoon voor zich uit te staren .
« we moeten snel doen ,ze kunnen elk moment komen » zegt mijn moeder en verbreekt de stilte .
« ik weet het «  mompelt jake .
« Waarom vluchten we eigenlijk ?,we kunnen ze toch ook gewoon confronteren zodat ze ons gerust laten ,ik ben een alfa en jij en mijn moeder weerwolven ... » zeg ik .
«  ze zijn te sterk «  zegt jake .
« We kunnen toch altijd proberen ? » vraag ik .
«  en wat als we verliezen ? Dan hebben we problemen ehh... » zegt hij een beetje geïrriteerd.
«  het was maar een voorstel ... » zeg ik geïrriteerd door zijn houding .
«  sorry ik stress gewoon «  mompelt hij .
«  geeft niks «  mompel ik terug .
«  we zullen ze confronteren en winnen «  zegt jake opeens . «  wacht wat ??,wat heeft je van gedachten laten veranderen ? » vraag ik verbaasd .
«  we kunnen niet eeuwig vluchten «  is zijn antwoord .
Een kleine glimlach vormt mijn lippen .ik ben blij dat hij mij gelijk geeft .

«  kom we gaan naar het bos ,daar zijn de jagers sowieso ze gaan niet verwachten dat we gaan willen vechten . «  zegt jake en loopt naar de deur . Ik en mijn moeder volgen hem een beetje verbaasd maar we spreken hem niet tegen .
We gaan dit gevecht winnen ! Denk ik in mezelf. Toch zit mijn lichaam vol stress maar ik probeer het te Negeren . Onderweg naar het bos houd jake mijn hand vast . «  heb je stress ? » vraagt hij.
Ik knik en zeg dan : » een beetje « 
Hij knijpt zachtjes in mijn hand om mij gerust te stellen . Eenmaal in het bos zien we niemand . Zouden ze er toch niet zijn ?
Maar op dat moment horen we een geluid van achter ons . «  zouden dat de jagers zijn ? » vraagt mijn moeder .
Voor iemand haar vraag kan beantwoorden, horen we een geweerschot .
Geschrokken kijk ik rond mij . Mijn moeder ligt op de grond door de pijn is ze in een weerwolf veranderd . Iemand heeft in haar been geschoten . Waarschijnlijk een van de jagers .
Ik loop naar mijn moeder toe om de wond van dichter bij te bekijken .
«  Gaat het? » vraag ik bezorg .
«  ik ga wel genezen . » zegt mijn moeder geruststellend . Maar ik kan de pijn in haar ogen zien .
Ik hoor voetstappen die dichter en dichter komen . Ik kijk voor mij en zie 3 lange gespierde mannen met geweren in hun handen . Het was sowieso een van hun die op mijn moeder heeft geschoten .
Ik kijk ze met een dodelijke blik aan . Jake komt dichter bij mij staan en knijpt geruststellend in mijn hand. En fluistert in mijn oor «  ik tel tot 3 en dan vallen we aan «.
Ik knik .
Hij begint met tellen ...
1...2...3
We zijn allebei getransformeerd . En lopen naar de 2 mannen . Ze schieten op ons maar we Vermijden de kogels met onze weerwolven reflexen . Eenmaal dichter bij de mannen nemen we hun geweer af . Ze hebben nu geen verdediging meer en lopen dus weg .
Opgelucht haal ik adem .
Maar opeens krijg ik een elektrische schok .
Door de pijn val ik op de grond . Naast mijn moeder die daar nog altijd ligt .
Eenmaal op de grond bekijk ik de persoon die de elektrische schok heeft veroorzaakt. En ik zie een vrouw met zwarte lange haren die over haar schouders hangen . Ze is vrij gespierd voor een vrouw .
Ik had verwacht dat jake haar ging aanvallen maar hij blijft verbaasd staan zonder niks te doen .
Voor ik kan zeggen tegen jake dat hij moet aanvallen hoor ik jake zeggen : » moeder ? »
Verbaasd kijk ik jake aan en dan de vrouw .
Is dat zijn moeder ?
De vrouw komt dichter bij jake staan en omhelsd hem dan .
Wacht wat ?? Ik snap er niks meer van .
Dus zij is geen jager ? Waarom heeft ze ons dan aangevallen ?
Ze ziet mijn verbaasde blik en geeft dan meer uitleg : «  maak je geen zorgen ... ik ben geen jager en er is ook geen jager ... ik had iemand ingehuurd om alsof te doen . En de mannen die je moeder hebben gekidnapt heb ik ook ingehuurd. Net zoals de 3 mannen die zijn gevlucht .het was een test ... » de vrouw begint te lachen .
«  wacht wat ? Was dit allemaal een test ? Ik had de schrik van mijn leven ! » zeg ik .
Ze begint alleen nog maar harder te lachen .
Jake kijkt gewoon verbaasd .
«  het is een traditie in onze familie om bij elke nieuwe generatie een test te doen om te zien of het wel een goede weerwolf is . «  zegt de vrouw . «  dus u bent ook een weerwolf ? » vraag ik haar . Ze knikt .
WoW mijn leven word elke dag verwarrender.

We zijn terug bij jake thuis .
Jake en zijn moeder zitten gewoon te praten alsof er niks is gebeurd ...
hoe kan hij dat zo snel vergeten ?
Ik beslis om ze gerust te laten en loop naar de badkamer om mij op te frissen . Het is al middernacht dus ik ga bijna slapen .
Eenmaal in de badkamer trek ik mijn kleren uit en stap in de douche . De warme stralen geven mij rust . Morgen is de zomervakantie gedaan ,dan ga ik terug naar school moeten ...mijn voorlaatste jaar . Denk ik in mezelf . Zou ik naar de zelfde school gaan als jake ? Gaat jake eigenlijk naar school gaan ? Hij moet normaal nog 1 jaar doen .
Ik zal het hem straks vragen ...

Eenmaal terug aangekleed ga ik naar jake die al in bed ligt . Ik ga hem niet lastigvallen over de vragen die rondspoken in mijn hoofd over zijn moeder . Maar over de vragen van school .
" ga je morgen weer naar school ?" Vraag ik hem .
" jah " beantwoord hij mijn vraag .
" jij toch ook ?" Vraagt hij .
Ik knik .
" kom je naar de school hier in de buurt?, ga je eigenlijk hier blijven of wil je terug naar je eigen huis met je moeder ?" Vraagt hij .
"Ik wil hier wel blijven ...maar ik wil geen last zijn ..." zeg ik .
" je bent geen last ,ik ben juist blij dat je hier bent en dat ik je elke dag zie ." Zegt jake en hij geeft mij een kleine kus.
Ik glimlach en zeg dan vervolgens: " ik ga morgen naar dezelfde school als jij ."
Hij glimlacht ook en we vallen beide in slaap .

Dit was een hoofdstuk van Lola .
Vergeet zeker niet te stemmen :)
Veel plezier met het schrijven van het volgende hoofdstuk lolly:)) <3