Lucifer's Gift || [GT]

40 ||

Η Rika βγήκε επιτέλους από το δωμάτιο, αφού έριξε μια ματιά στους δυο μας και μετά υπήρξε μια πολύ άβολη σιωπή. Κοιτούσα τον άντρα απέναντί ​​μου προσεκτικά, όπως και αυτός, σαν δύο πολεμιστές που μελετούσαν ο ένας τον άλλο πριν από τη μάχη. Και, πράγματι, θα ήμουν πολύ πιο ευτυχισμένος με το να πολεμήσω τον θεό παρά να μιλήσω πολιτισμένα μαζί του. Αυτό ήταν εκτός ορίων.

" Πώς το πήρε που επέστρεψε εδώ; " Ο Fenrir ρώτησε. Προσπάθησα να μην προδώσω την ενόχληση μου, κοιτάζοντας δροσερά τον θεό-λύκο.

" Μέχρι στιγμής, φαίνεται να είναι εντάξει. Αλλά ... " έβρισα τον εαυτό μου που παραδέχτηκε την αδυναμία στον θεό. Θα προσπαθούσε να πάρει το Δώρο μου αν φαινόμουν αρκετά ευάλωτος.

Πάνω από το πτώμα μου.

" Αλλά ανησυχείς ότι σύντομα θα θυμηθεί για πιο λόγο έφυγε; " Ο θεός είπε, σταυρώνοντας τα χέρια του. " Ότι θα αποφασίσει πως δεν αξίζει τον κόπο όταν η χαρούμενη μικρή φούσκα που έχετε δημιουργήσει προσεκτικά σπάσει; "

Έμεινα άφωνος στην αρχή, γιατί ο θεός είχε το περιγράψει τέλεια. Τότε ήρθε η οργή και του γρύλισα.

Κατηγορώ αυτόν για ό,τι κάνω μετά. Τον κατηγορώ επίσης για την πρόσφατη περιπέτεια της γλυκιάς μου Amirykal με τους Nephilim. Τέλος, κατηγορώ το σκληρό πουλί κάτω από το παντελόνι μου. Όλη αυτή η κατάσταση σχεδιάστηκε για να με κάνει να χάσω τα λογικά μου.

" Δεν θα με αφήσει! " Κοίταξα τον θεό, τα χέρια μου σε γροθιές. Τα φτερά μου βγήκαν με μια δυνατή κραυγή. Κατέστρεψαν αρκετά έπιπλα, με θραύσματα ξύλου να βρίσκονται ανάμεσα στα φτερά μου τρυπώντας με ελαφρά. Παρέβλεψα τον πόνο και κούνησα τα φτερά μου σαν θυμωμένο λιοντάρι.

Περίμενα να θυμώσει. Περίμενα να φωνάξει. Περίμενα ένα γαμημένο τσεκούρι στον εγκέφαλο μου.

Δεν περίμενα όμως ένα γαμημένο γέλιο.

Ήταν αληθινό γέλιο. Ήταν ένα γνήσιο, βαθύ γέλιο. Γεμίζει το δωμάτιο σαν μια ζεστή γαμημένη αγκαλιά και το μισούσα. Δεν έπρεπε να μου αρέσει ο Fenrir. Έπρεπε να τον ανεχτώ, για χάρη της Amirykal. Υποτίθεται ότι ήταν ένα βάρος.

" Αχ, engel, είσαι ακριβώς σαν εμένα, ακόμα κι αν μας πονάει και τους δύο να το παραδεχτούμε "

" Δεν είμαι... καθόλου σαν.. άγριος λύκος! " είπα σκληρά. Σήκωσε ένα φρύδι στη δήλωση μου, με οι κυνόδοντες του να φαίνονται καθώς χαμογελούσε.