Lucifer's Gift || [GT]

35 ||

Ξύπνησα παραδόξως σε ένα γνώριμο δωμάτιο. Αρχικά, ήμουν σίγουρη πως το σκούρο σεντόνι και οι πέτρινοι τοίχοι ήταν στοιχεία κάποιου εξαιρετικά αληθοφανούς ονείρου. Αλλά η μεθυστική μυρωδιά μαύρης σοκολάτας και μπαχαρικών ήταν εκεί, τυλίγοντας με σε ένα πυκνό σύννεφο. Η μυρωδιά που μου είχε λείψει όσο πολύ. Δεν μπορούσα να θυμηθώ ακριβώς εάν μπορούσα να μυρίσω πράγματα στα όνειρα μου, αλλά ειλικρινά αμφιβάλλω. Επιπλέον, αν και αυτό δεν έμοιαζε ακριβώς αληθινό, ήταν πιο δυνατό από ο,τιδήποτε είχα ονειρευτεί ποτέ. Πιο σκληρό. 

Αυτή δεν ήταν ακριβώς η πραγματικότητα, αλλά ήταν πολύ πιο κοντά απ' ότι θα έπρεπε.

" Τέλεια "

Πάγωσα, με το σώμα μου να στέκεται ακίνητο καθώς η φωνή που είχα ακούσει προηγουμένως στο κεφάλι μου ερχόταν ακριβώς από πίσω μου.

" Υποθέτω πως αυτό δεν είναι αληθινό, οπότε συγχαίρεις τον εαυτό σου σε ένα 'τέλειο'-ο,τδήποτε-στο-διάολο έκανες; " απάντησα χωρίς να μπορώ ακόμα να βρω το κουράγιο να κοιτάξω τον άγγελο μου.

" Λοιπόν, είναι αυτό " παραδέχθηκε η αισθησιακή φωνή και άκουσα το κούνημα ρούχων από πίσω μου, " Ξόδεψα μεγάλη πνευματική δύναμη για να σε φέρω εδώ. Ήξερες πως ακόμα και στα όνειρα σου, η ψυχή σου πολέμησε σκληρά με την δική μου; " γέλασε, " Ακόμα και στην πνευματική σου μορφή είσαι αξιαγάπητα απαιτητική "

" Χαίρομαι που το βρίσκεις τόσο διασκεδαστικό. Για τώρα, " μουρμούρισα παγώνοντας ακόμη περισσότερο καθώς ένιωσα μια ζεστασιά στην πλάτη μου, μια μορφή που δεν άγγιζε την δική μου, " Αισθάνομαι πως υπάρχει ένα 'αλλά' "

" Ναι " μουρμούρισε με την ανάσα του να χτυπάει τα μαλλιά μου κάνοντας με να ανατριχιάσω, "Έκανα πολύ καλή δουλειά φέρνοντας εδώ τον μικρό επαναστατικό εαυτό σου, αλλά όταν είπα 'Τέλεια', εννοούσα εσένα "

Μια παλάμη άγγιξε τον γοφό μου, τόσο μεγάλη που κάλυπτε ολόκληρη την καμπύλη. Οι άκρες των δαχτύλων του έσφιγγαν κάθε λίγο το δέρμα μου, μια υπενθύμιση πως είχε τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης. Ήθελα να του φωνάξω γι' αυτό αλλά ταυτόχρονα δεν ήθελα και καθόλου.

" Ωω Πατέρα, η ανάμνηση που έχω σε αδικεί, έτσι δεν είναι μικρή; " είπε με σεβασμό, με το χέρι του να προχωράει απαλά προς τα πλευρά μου και το δέρμα του να ζεσταίνει το δικό μου, "Ή ίσως τα χρόνια να σε άλλαξαν..κάπως "