Lucifer's Gift || [GT]

5 ||

Το παιχνιδιάρικο βλέμμα ξεθώριασε από τα μπλε του μάτια. Σοβάρεψε και κάθισε με χάρη σε έναν κοντινό καναπέ. Την στιγμή που κάθισε φάνηκε να χαλαρώνει σημαντικά. Βόγκηξε ευχαριστημένος καθώς σταύρωνε τα πόδια του και ένιωσα μια γροθιά στο στομάχι.

Πως στο διάολο έκανε αυτήν την κίνηση να φαίνεται τόσο σέξυ;

Μου έδειξε την θέση δίπλα του κοιτώντας με γεμάτος ελπίδα.

Κάποιος χρειάζεται ένα παγωμένο ποτήρι σκληρής πραγματικότητας.

Κοιτώντας τριγύρω, παρατηρώντας μια μεγάλη μαύρη πολυθρόνα απέναντι από το σηεμίο που καθόταν εκείνος. Καθώς κατευθυνόμουν προς τα εκεί, σκόνταψα, μετά βίας κρατώντας τον εαυτό μου από την πτώση. Κάθισα στην πολυθρόνα, εντελώς ντροπιασμένη. Η διαφορά μεταξύ μας ήταν πραγματικά προφανής.

Ανασήκωσε το φρύδι του χωρίς όμως να σχολιάσει κάτι. Έγειρε μπροστά, ανακατώνοντας τα μαύρα μαλλιά του με τα χέρια του. " Γιατί δεν μου λες τι έγινε από την δική σου οπτική, Rika, κι εγώ απλά θα συμπληρώσω τα κενά; "

Του έδωσα ένα κενό βλέμμα, " Και δεν θα μου φωνάξεις; "

Το πρόσωπο του πήρε ένα βλέμμα αποστροφής και η μύτη του ζάρωσε.

Το έλαβα αυτό ως 'φυσικά και όχι Ammi. Είμαι ένας απόλυτα λογικός άγγελος'

" Εντάξει, Θεέ μου! Από που να αρχίσω; " αναστέναξα, στηρίζοντας το κεφάλι με το χέρι μου. " Η μαμά μου με ξύπνησε στη μέση της νύχτας, φωνάζοντας πως έπρεπε να τρέξουμε. Πως έπρεπε να φύγουμε τώρα. " άριχσα να λέω χτυπώντας ρυθμικά το πόδι μου στο πάτωμα. Πήρα μια βαθιά ανάσα, " Πριν όμως μπορέσουμε.. αυτός, ο Ezekiel νομίζω, έσπασε την πόρτα μας. "

Αγνόησα το θυμωμένο γρύλισμα του και συνέχισα.

" Η πρώτη μου σκέψη ήταν, φίλεεε είναι κούκλος " άλλο ένα γρύλισμα που και πάλι αγνόησα, " αλλά μετά κατάλαβα πως κάτι πήγαινε.. λάθος. Φαινόταν πολύ βίαιος. Με ρώτησε γιατί δεν ήμουν στην σειρά. Εντελώς μαλάκας. Όταν είδα τον Khamael να σέρνει μακρυά ένα καημένο κορίτσι από την οικογένεια του, μου θύμισε - βασικά απλά εκνευρίστηκα. Του επιτέθηκα και το κορίτσι ξέφυγε. Με έπιασε από τον λαιμό αλλά με έριξε κάτω όταν ο Ezekiel του είπε κάτι "

" Τι είπε; " διέκοψε ο Lucifer, το πρόσωπο του ήρεμο. Δεν μπορούσε όμως να κρύψει την οργή που υπήρχε στα μάτια του.