Lucifer's Gift || [GT]

37 || (1/2)

Μόλις το όνομα έφυγε από τα χείλη μου, η άκρη από το μαχαίρι του Nephilim χτύπησε το κεφάλι μου με δύναμη. Εάν ήμουν απλή θνητή, το πιο πιθανό είναι να με σκότωνε. Πόνος με κατέκλυσε χτυπώντας το κρανίο μου σαν σφαίρα. Δεν μπορούσα να συγκρατήσω την κραυγή μου ασχέτως από την απόφαση μου να μην δώσω σε αυτό το πλάσμα καμία ικανοποίηση. Η όραση μου θόλωσε και το κεφάλι μου έπεσε μπροστά. Έπρεπε να παλέψω για να κρατήσω τις αισθήσεις μου ασχέτως αθάνατης καταγωγής μου. Μπορεί να είμαι μια μικρή θεά, αλλά αυτοί οι Nephilim ήταν παιδιά ενός αρχάγγελου και δεν μπορούσα να το ξεχάσω αυτό.

Περισσότερο αίμα έσταζε στο έδαφος.

" Σύντομα θα καείς " κατάφερα να πω, " Οπότε χτύπα με όσο θες, δεν θα αλλάξει τίποτα "

" Σπουδαίες λέξεις για μια γυμνή, ημίθεη σκύλα " ο Nephilim που δεν με κρατούσε έφτυσε με περισσότερο δηλητήριο, " Τα αδέρφια μας θα ασχοληθούν για λίγο με τον φιλαράκο σου από εκεί και μετά όλη η προσοχή θα γυρίσει σε εσένα,ηλίθια "

Μια λάμψη φωτός και ένα τεράστιο γρύλισμα διέκοψε οποιαδήποτε απάντηση που θα μπορούσα να σχηματίσω. Ένιωθα ακόμα να γυρίζει ελαφρώς το τοπίο γύρω μου, αλλά δεν είχα καμία αμφιβολία για το ποιος είχε εμφανιστεί στην σκηνή. Δεν μπορούσα παρά να χαμογελάσω, που πιθανότατα έμοιαζε τρομακτικό.

" Λοιπόν, τώρα είστε σε πολύ μεγάλο μπελά " τους είπα όσο πιο χαρούμενα μπορούσα στην κατάσταση μου, " Θα έτρεχα, αλλά εσύ αποφασίζεις "

Το σαρκαστικό μου σχόλιο κέρδισε μόνο ένα δεύτερο χτύπημα από τον άλλον Nephilim στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Βόγκηξα καθώς το κεφάλι μου πόναγε όλο και περισσότερο, κάνοντας τίποτα για να βελτιώσει την διάθεση μου. Κρίνοντας από την μοχθηρή βρισιά στα λατινικά, δεν ήμουν η μόνη.

" Ελευθέρωσε την. Τώρα "

Η αντρική αυτή φωνή φάνηκε να αγγίζει το δέρμα μου, κάνοντας με να νιώσω καλύτερα από όλες τις πλευρές. Αποφάσισα πως ο Lucifer στο όνειρο μου ήταν απλά μια φθηνή απομίμηση του πραγματικού και κατάφερα να σηκώσω το κεφάλι μου και να δω την ψηλή μορφή του αγγέλου μου. Ακόμα και θολά, ήταν ένα πραγματικό θέαμα.

Δίπλα του στεκόταν ο Hugh και ο Marcus, ο οποίος είχε κανονίσει τους υπόλοιπους αντιπάλους με την βοήθεια της εισόδου του αγγέλου. Ήταν μια μικρή παρηγοριά να ξέρω πως είχα ένα λιγότερο άτομα για να ανησυχήσω.