Lucifer's Gift || [GT]

20 ||

Βόγκηξα και ο Raphael με έριξε στο πάτωμα απότομα. Χτύπησα δυνατά, τραυματίζοντας τα γόνατα μου καθώς προσγειώθηκα. Προσπάθησα να σταθώ ξανά στα πόδια μου αγνοώντας το ειρωνικό γέλιο του Raphael. Όταν επιτέλους σηκώθηκα, δεν έχασα χρόνο. Δεν είχα πλέον καμία αμφιβολία πως πολεμούσα για την ζωή μου και για να έχω έστω και μια μικρή ευκαιρία για να επιζήσω, έπρεπε να δράσω πρώτη.

Άρπαξα το πρώτο πράγμα που βρήκα, κάτι που εντελώς τυχαία ήταν ένα ξύλινο δόρυ και το κούνησα προς τα πίσω χωρίς να βλέπω. Βρήκε στόχο και χρησιμοποίησα την σύντομη αυτή στιγμή για να γυρίσω.

Δυστυχώς, ξέχασα πως δεν πήγαινα ενάντια σε έναν φυσιολογικό αντίπαλο.

Μου άρπαξε το δόρυ από τα χέρια ένας θυμωμένος -και χωρίς πληγές- Raphael, ο οποίος ύστερα προχώρησε στο να πιάσει τον καρπό μου και να γυρίσει το χέρι μου πίσω από την πλάτη μου.

" Έτσι πολεμάς εσύ; Είσαι αξιολύπητη " φώναξε και με μια γρήγορη κίνηση, έσπρωξε το χέρι μου και μου έβγαλε τον ώμο.

Ούρλιαξα. Είχα ακούσει πως η εξάρθρωση πονάει, αλλά τίποτα δεν με είχε προετοιμάσει γι' αυτό. Ήταν σαν κάποιος να μου έριξε μάγμα στον ώμο και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα παρά να κλάψω και να προσπαθήσω να μην λιποθυμήσω.

" Ίσως, απλά ίσως και να κάνω στον αδερφό μου χάρη. Να τον γλιτώσω από τον κόπο να χρειαστεί να ασχοληθεί με σκουπίδια σαν εσένα " κορόιδεψε , πιάνοντας με από τα μαλλιά και τραβώντας τα δυνατά. Τότε, χρησιμοποιώντας το κράτημα στα μαλλιά και στον ώμο μου, χτύπησε το κεφάλι μου στον τοίχο. Άκουσα την μύτη μου να σπάει και αίμα βγήκε από το άνω χείλος μου από όπου τα δόντια μου έγδαραν το δέρμα. Τα μάτια μου γύρισαν καθώς η όραση μου είχε αρχίσει να μαυρίζει.

" Α-α-α, Ammi. Μη μου λιποθυμήσεις τώρα " είπε και ξαφνικά η όραση μου βελτιώθηκε. Αυτός ο μαλάκας χρησιμοποιούσε τις δυνάμεις του για να με αποτρέψει από το να λιποθυμήσω. Ήθελε  να με κάνει να νιώσω όλον τον πόνο που προξενούσε.

" Γι- γιατί; " είπα με τα ματωμένα μου χείλη, δάκρυα να βγαίνουν από τα μάτια μου.

" Ήρθα κι εγώ κοντά στο ταίρι μου, θυμάσαι; Και μου την πήραν. Δεν μπορώ να αφήσω να συμβεί αυτό και στον αδερφό μου " εξήγησε ήρεμα, σαν να ήταν το πιο λογικό πράγμα στον κόσμο.

" Νομίζεις πως δεν θ-θα πονέσει με α-αυτόν τον τ-τρόπο; " αναστέναξα καθώς τράβηξε τα μαλλιά μου βίαια ξανά.