Lucifer's Gift || [GT]

18 ||

" Ήρθες για να σιγουρευτείς πως βρήκα το ταίρι μου " άρχισε να λέει ο Lucifer με έναν τόνο υποψίας στην φωνή του, " Γιατί νοιάζεσαι γι' αυτήν; Και μην τολμήσεις να αποφύγεις το θέμα μικρέ αδερφέ. Αυτές οι μαλακίες έχουν σταματήσει να δουλεύουν από τότε που ήσουν 200 χρονών "

Ο Raphael χαμογέλασε λοξά δείχνοντας τα τέλεια λευκά του δόντια. Αυτό, σε συνδοιασμό με τις μελαχρινές του μπούκλες και την μαυρισμένη του επιδερμίδα; Κόλαση. Φυσικά, τίποτα δεν συγκρίνεται με τον Luce αλλά γαμώτο...

" Υποθέσεις πως ήρθα για την ardentis σου αλλά κάνεις λάθος " σήκωσε το χέρι του όταν ο Lucifer άνοιξε το στόμα του για να διαφωνήσει, " Μην με παρεξηγήσεις, είμαι πολύ χαρούμενος για εσένα. Δεν έχεις ιδέα πόσο τυχεερός είσαι. Να την προσέχεις, αλλιώς μεγάλε αδερφέ θα - "

" Θα κάνεις τι; " ρώτησε αλαζονικά ο Luce, σκεπτόμενος προφανώς πως θα πει κάποιο ψέμα. Έπρεπε να συμφωνήσω μαζί του. Όσο συμπαθητικός κι αν ήταν ο Raphe, είχα λίγες αμφιβολίες για το αν ο Luce μπορούσε να τον διαχειριστεί.

Ο Raphael χαμογέλασε διαβολικά, " Θα το πω στον μπαμπά "

Ο Lucifer πάγωσε ενώ εγώ κορόιδεψα αυτήν την κενή απειλή. Δύο ζευγάρια πανομοιότυπα γαλάζια μάτια γύρισαν προς το μέρος μου και κοκκίνισα. Νιώθοντας αμήχανη, κούνησα επιτέλους το σώμα μου για να φύγω από την αγκαλιά του Luce. Βόγκηξε καθώς έφευγα και κοκκίνισα ακόμα περισσότερο όταν είδα το προφανέστατο πρόβλημα μέσα στο παντελόνι του.

Σημείωση προς τον εαυτό μου: Μην κουνάς τον κώλο σου με αυτόν τον τρόπο.

" Έχεις κάτι να πεις ardentis; " με προκάλεσε ο Raphael, γέρνοντας και βάζοντας τους αγκώνες του στο τραπέζι. Τα βλέμματα μας συναντήθηκαν, δεν είμαι κάποια που υποχωρεί από κάποια πρόκληση.

" Όχι, απλά κοροϊεύω τις μαλακίες σου. Είναι προφανές πως δεν έχεις άμεση επαφή με τον Θεό, ακόμη κι αν είχες όμως αμφιβάλλω πως θα νοιαζόταν για κάτι ασήμαντο σαν εμένα "

" Δεν λέει μαλακίες Rika " με προειδοποίησε ο Lucifer, " Ξέρεις τι ρόλο έχει ο Raphael στον Παράδεισο, σωστά; "

Τράβηξα μια μπούκλα νευρικά, " εε, όχι. Μέχρι που σε γνώρισα ήμουν άθεη. Δεν ξέρω τίποτα"

Ο Raphael έβηξε προσπαθώντας ανεπιτυχώς να κρύψει το ψαμόγελο του. Εστίασα το βλέμμα μου σε αυτόν επικίνδυνα.