Lucifer's Gift || [GT]

26 ||

Μπήκα στην τραπεζαρία, όπου οι άλλοι ήδη είχαν καθίσει στο απίστευτα τεράστιο τραπέζι. Ο Raphael και ο Marcus δίπλα δίπλα, στα δεξιά της μεγάλης καρέκλας που βρισκόταν στην αρχή. Εκεί που θα καθόταν υποθέτω ο Lucifer. Είχαν αφήσει επίτηδες μια κενή θέση δίπλα ακριβώς από αυτή του αγγέλου. Γύρισα την προσοχή μου προς τους θεούς που κάθονταν απέναντι τους. Είχαν αφήσει, ξανά, επίτηδες μια θέση κενή ανάμεσα τους. Σήκωσα το φρύδι μου προς το υπονοούμενο τους, δεν είχα καμία πρόθεση όμως να το πάρω. Δεν ήταν και πολύ σοφό να υπάρξει μια τέτοια παρεξήγηση.

" Νομίζω πως πρέπει να ακολουθήσεις τον αδερφό μου " είπε ο Apophis μέσα στο κεφάλι μου, εκνευρίζοντας με, " Αν και μοιάζει με σκληρό πολεμιστή, ο Fenrir πάντα δρα σύμφωνα με το καλύτερο συμφέρον της αγέλης του "

Της αγέλης του.

Ένιωσα μια απρόσμενη ζεστασιά να με γεμίζει σε αυτήν την σκέψη, ασχέτως από τις προσπάθειες μου να παραμείνω προσεκτική και αποστασιοποιημένη. Μελετούσα τον πατέρα μου προσεκτικά, το πρόσωπο του όμως δεν πρόδιδε κάτι.

Υπάρχει ένα σημείο στη ζωή σου, που δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα με βάση την λογική. Όσο καιρό κι αν πέρασες σκεπτόμενη κάτι, όσος καιρός κι αν πέρασε με το να αγωνιάς για μια επιλογή, απλά χάνεις τον χρόνο σου. Αυτή ήταν μια από αυτές τις στιγμές και απλά έπρεπε να ακολουθήσω το ένστικτο μου.

Κάθισα με την οικογένεια μου.

Όταν ο Lucifer ήρθε από την κουζίνα, τα μάτια του συνάντησαν τα δικά μου και αμέσως σταμάτησε. Παρατήρησε γρήγορα την κενή θέση δίπλα από την δική του και μετά πάλι εμένα. Τον κοιτούσα στα μάτια, προσπαθώντας να μην δείξω την ισχυρή νίκη που ένιωθα. Αμφιβάλλω αν ήμουν και πολύ επιτυχής. Προς υπεράσπιση μου όμως, πολύ δύσκολα έβγαινα από πάνω. Εννοώ, ήταν αδιαμφισβήτητα ο πιο δυνατός αρχάγγελος που υπήρχε. Νομίζω πως επιτρεπόταν να είμαι λίγο αλαζονική.

Ακριβώς, Σατανά. Έχω κι εγώ ένα γαμημένο μυαλό.

Ammi: 2,  Υπέρτατος ηλίθιος: -1

Εκτός αυτού, το πρώτο μέρος του δείπνου πέρασε χωρίς να συμβεί τίποτα. Οι μάγειρες είχαν ακούσει απ' ότι φαίνεται τα ονόματα των καλεσμένων, διότι προς την ευχαρίστηση του Fenrir και την δική μου, το τραπέζι γρήγορα γέμισε με κάποια από τα καλύτερα φαγητά που υπήρχαν. Γρήγορα μου έμαθε το όνομα κάθε πιάτου. Lefse*, πουρέ πατάτας, σουηδικούς κεφτέδες κ.ά. Στη συνέχεια, μου έδειξε τον 'σωστό τρόπο'  για το πως να καταναλώσεις το κάθε πιάτο, με τον Apophis να διακόπτει μερικές φορές τον αδερφό του, λέγοντας πως διαφωνεί με τα 'βάρβαρα' γούστα του. Παρόλα αυτά, αφού έβαλα τον πουρέ και τους κεφτέδες μέσα στην Lefse, σταμάτησα να ακούω το Φίδι. Προφανώς ο Fenrir ήξερε τι έκανε και ήταν πολύ ευχαριστημένος με τον ενθουσιασμό μου.