Lucifer's Gift || [GT]

24 ||

Κατάφερα να αποφύγω τον Lucifer για αρκετή ώρα.

Απ'ότι φαίνεται όταν έχεις έναν αρχαίο και πονηρό Αιγύπτιο θεό στο μέρος σου, ακόμη κι ένα ανθρώπινο-σχεδόν σκατό σαν εμένα μπορούσε να ξεγελάσει έναν αρχάγγελο, αν και προσωρινά.

Όταν οι προσπάθειες για να επικοινωνήσω με τον Apophis ήταν επιτυχής (που, αν και θετική, με έκανε να χεστώ πάνω μου), μου είχε δώσει σαφείς οδηγίες για το πως να αποφύγω το ταίρι μου. Το Φίδι μου είχε πει πως ήταν σημαντικό να μη με δει ο άγγελος μου μέχρι να επικοινωνήσει με τον 'χαζό αδερφό' του, γιατί οι άγγελοι ήταν πολύ καλοί στο να πιάνουν ψεύτες.

Δεν ξέρω τι ήταν πιο εξωπραγματικό, να κρύβομαι από έναν άγγελο για να μην με πιάσει να λέω ψέμματα ή να ακούω τον Apophis  να αποκαλεί τον Fenrir, τον θεό-λύκο που υποτίθεται μπορεί να σκοτώσει τον ίδιο τον Odin, 'χαζό αδερφό'. Η ζωή μου ήταν ουσιαστικά μια παραφυσική σαπουνόπερα αυτήν την στιγμή.

Το Φίδι μου είχε δείξει κάποια αρχαία τελετουργικά που, αν και ακούγονται εντυπωσιακά, περιελάμβαναν κυρίως στυλό, το χέρι μου και προσπάθειες να γράψω με το αριστερό χέρι χωρίς να τα σκατώσω. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν εγώ να είμαι χωρίς μπλούζα και με τα δύο χέρια καλυμμένα με αιγυπτιακά ιερογλυφικά στην βιβλιοθήκη. Πέρασε πολύ ώρα μέχρι να μπορέσω να βάλω την μπλούζα μου πάλι, (απ'ότι φαίνεται εάν πασάλειφα το μελάνι πριν στεγνώσει, θα ήταν καταστροφικό), αλλά άξιζε.

Αρχικά, είχα τις αμφιβολίες μου. Φαινόταν πως κάθε πιθανή μαγεία που έκανα δεν δούλευε ποτέ πάνω σε ένα πλάσμα τόσο μεγάλο ή δυνατό όσο ήταν ο Lucifer ο αρχάγγελος. Ο Apophis, παρόλα αυτά, αν και δεν είχε την ωμή δύναμη που είχε το ταίρι μου, ήταν δέκα φορές πιο (μανιακά) έξυπνος απ'ότι ο Lucifer. Και ενάντια στην κρίση μου, είχα αποφασίσει να βρω την ελπίδα μου και να δώσω μια ευκαιρία.

Δεν είχα δει ούτε λίγο μυώδη μπράτσα ή μαύρα φτερά για σχεδόν δύο μέρες. Όχι επειδή δεν προσπαθούσα. Είχα πέσει πάνω στην Megara κατά λάθος στο τέλος της πρώτης μέρας και αν και υποσχέθηκε να μην με μαρτυρήσει, με είχε προτρέψει να εμφανιστώ. Απ'ότι φαίνεται ο χαζός κατέστρεφε ολόκληρο το κάστρο. Δεν ξέρω τι στο διάολο έκανε το ξόρκι του Apophis, αλλά σίγουρα δεν θα παραπονιόμουν.

Δυστυχώς, ο Apophis με είχε προειδοποιήσει επίσης πως εκτός από το ξόρκι και την τεράστια έκταση του κάστρου, καθυστερούσε μόνο το αναπόφευκτο. Κάτι για το δεσμό μεταξύ μας και αισθησιακά αγγελικά όντα. Είχα σταματήσει να τον ακούω σε εκείνο το σημείο για να είμαι ειλικρινής. Αυτό που ήξερα ήταν πως έπρεπε να κρατηθώ μέχρι απόψε όταν ο Apophis μου υποσχέθηκε πως θα βρισκόταν εδώ. Μερικές ώρες ακόμα.