Husband By LAW (Completed)

Chapter 45

Please Vote!

Rough draft, thanks for hanging mr. wattpad.

"Good evening, sweetheart." Malambing naman na bati ng pamilyar na boses sa kanyang tabi. Hindi pa tuluyang dumidilat ang mga mata niya ngunit para na namang tambol ang kanyang puso dahil sa bilis ng tibok.

"W.. What the hell?" Asik niya dito at dahan dahan na bumangon.

Na pa singhap naman siya ng bigla siyang alalayan nito umupo sa pagkakahiga at nilagyan nito ng unan ang kanyang likod. It is as if he was hugging her. May ilang sandali naman siyang hindi makapag salita dahil sa gulat.

"A... Ano ang ginagawa mo dito?" Sa wakas ay sabi niya ng maka hupa siya sa gulat.

"I am waiting for you to wake up." Simple namang sagot nito.

"How many hours are you here?" Tanong niya dito.

"Almost a day." Simple na naman na sagot nito.

"Huh?!" Na isambit niya ng ma realize ang sinabi nito. Another day had passed. Ang dami niyang gagawin at mas dumami pa.

"You should've woke me up. Why can't everyone just woke me up?" Na iinis niyang sabi dito.

"Shut up and just eat." Pagdi- dismiss nito sa hysterics niya. Pakiramdam naman niya ay pumalo ang kanyang blood pressure sa pinaka mataas na level. Tinangka niyang bumangon sa kama ngunit pinigilan siya nito.

"You are not going anywhere, Rence. Kumain ka muna para maka inom ka ng gamot." He said to her.

"Get lo--

"I am not going to take a 'No'. Kaya huwag mo akong pilitin na gumamit ako ng ibang paraan para mapa kain ka." Pananakot naman nito sa kanya. Hindi naman na siya nag salita pa dahil talagang gagawin nito iyon.

"I'll feed you kaya don't move." Utos nito sa kanya.

"I can manag-- And she doesn't finished what she was trying to say dahil tinignan siya nito ng masama. Na pa buntong hininga na lang siya sa kanyang frustration. Kinuha naman nito ang kanyang pagkain at sinubuan na siya.

"A.. Ayoko na.." Sabi niya dito matapos ang ilang mga pag subo niya ng lugaw.

"N.. No, you need to eat." Matigas na sabi nito at sinubuan siyang muli.

"Ayoko na sabi.." Na iinis niyang sabi habang nginunguya ang kanyang kinakain. Sinimangutan niya ito dahil hindi siya nito pinansin. Para siyang bata na sinusubuan ng kanyang Tatay at wala siyang magawa.

"Rey, can you listen to me? Ayoko na nga.." Na iinis niya nang sabi dito ngunit sinubuan siyang muli nito.

"I can't eat it. Masakit lalamunan ko. Ang hirap lumunok." Sa wakas ay bulalas niya. Doon naman na ito tumigil sa pag subo sa kanya.

"Okay.. Okay.. I'm sorry. Masakit pa ba?" Hingi naman nito ng tawad at na puno ng pag aalala ang mukha nito.

"It still hurts." Sabi naman niya dito. Hindi naman na siya pinilit nito na kumain pa.

Itinabi nito sa lamesa ang tray at kinuha na lamang ang kanyang gamot at inabut iyon sa kanya na may kasamang tubig. Nag buntong hininga naman siya dito at kinuha na ang ilang tableta ng gamot at ininom iyon.

"Ah... Ahm.. Rey, do you mind? I'm holding a glass with water." She sarcastically said when he hugs her tight.

Sa gulat nga niya ay muntik na niyang mabitawan ang baso at naka basag pa siya kung sakali. She was just staying cool and calm but, deep inside nagwa wala ang kanyang puso. She really missed him. She wants to hug him tight too but, she's restraining herself.