PATRONUM

Bölüm 7-ARAZ

Multi-Birkan ve Azra öpüşürken :)

Duyunca yüzünüzdeki gülümsemeyi merak ettim.Hadi bölüme oy vermeyi unutmadan ve kafanızdaki herşeyden bölüm sonuna kadar sıyrılarak bölümü okuyun.

Çok heyecanlı bir bölüm oldu.

Neyse ben sizi tutmayayım.

İyi okumalar...

-HATIRLATMA-

Birkan bağırmam karşısında Ece'nin yanına gitti ve kucağına aldı.Ece korkmuş gözlerle bize bakıyordu.Bende yere doğru eğildim ve Umut'un yerden kalkmasına yardım ettim.Dudağının kenarı patlamıştı.Umut'u ayağa kaldırdıktan sonra kolumdaki çantamdan mendil çıkardım.Dudağının yanındaki kanı silerken herkesin bana baktığına emindim.Umut kolumu tuttu ve mendili aldı.Ardından dudaklarımın üstüne hafif bir öpücük bırakıp geri çekildi.Kendi dudağını silerken gülüyordu.

Umut,beni Birkan'ın önünde öpmüştü.

Allah'ım ölmeliyim.

-DEVAM-

Umut dudağını sildikten sonra geçip köşedeki banka oturdu.Birkan ise Ece'nin dönme dolapta kirlenen üstünü sirkeliyordu.Ben de ayakta mal gibi dikilmiş etrafımı inceliyordum.Aslından Umut'un dudaklarıma öpücük kondurmasının ardından arabam olsaydı eve gidecektim ama babam arabamı elimden almıştı.Tebrikler baba,senin yüzünden mal gibi ortada kaldım.

Başımı Umut'a çevirdiğimde gevşek gevşek sırıtıyordu.Dayak yemişti,hala gülüyordu.Mazoşist mi,anlamadım.

"Gidelim istiyorsan?"dedi Umut hala sırıtırken.Umut'un gülümsemesine karşılık bende gergin yüzümü gevşettim ve gülümsedim.Saat 6'ya geliyordu ve ben bugün işe gitmemiştim.Ama Birkan'da yanımdaydı.Birşey demez umarım.

"Birkan,Ece?"diye karşılık verdim sorusuna.Yüzümü Umut'tan çevirip Birkan'la Ece'nin olduğu tarafa baktım.Birkan tekrar kucağına almıştı kardeşini.Çok seviyor olmalıydı.Birkan ona baktığımı fark edince deniz mavisi gözlerini gözlerime kilitledi.Gözlerinde hiç bilmediğim bir duygu vardı.

Nefret.

Olabilir miydi bilmiyordum ama gözleri maviden daha çok siyaha bürünmüştü bana bakarken.Kardeşine bakarken ise mavi gözleri sevgiyle dolup taşardı.

Ben Birkan'ın gözlerindeki duyguyu anlamaya çalışırken Umut'un telefonu çaldı.Elini cebine atıp telefonu çıkardıktan sonra cevapladı.İlk önce karşı tarafı biraz dinledi ve kasılmış yüz ifadesiyle gözlerini bana çevirdikten sonra karşı tarafa cevabını verdi.

"Tamam,geliyorum."dedi ve karşı tarafın birşey demesine izin vermeden telefonu kapatıp cebine koydu.Banktan kalkıp yanıma geldi.

"Bugün için kusura bakma,geçmiş senelerin de bugünün de telafisi olacak.Şimdilik bir yere gitmem gerekli ve seni kuzenim olarak adlandırdığım kişiye emanet ediyorum.."

Yanağıma öpücük bıraktı ve gözlerime bakarak gülümsedi.Gülümsemesine karşılık vermedim,içimden gelmiyordu.Sebebini bilmiyordum ama bugün yaptıklarından dolayı bana itici gelmeye başlamıştı.Benim yanımda Birkan'ın bana aşık olduğunu bağırarak söylemişti.Ki bu imkansızdı.Çünkü daha öncede dediğim gibi biz kedi köpek gibiydik.Birbirimizden nefret etmezdik ama birbirimizi sevmezdik te.Garip birşey vardı aramızda,hala çözemediğim.

"Sorun değil,taksi çevirip kendim de gidebilirim."dedim Umut ve Birkan'a bakarak.Birkan Ece'yi kucağından indirmiş,elini tutuyordu.Diğer eliyle de telefonla oynuyordu.Mavi gözleri benim yeşil gözlerime değimiyordu.Bir an mavi gözlerin yeşillerimle buluşmasını istedim ama gerçek hayattayız değil mi?