PATRONUM

Bölüm 4-YAKINLAŞMA

"İnanamıyorum baba ya!Habere baksana."

Duyduğum haberler karşısında şok olmuştum.Bir kıza otobüste tecavüz edilip,benzin dökülüp yakılarak ve ardından cesedini göl kenarına atmışlardı.Cidden bunlar insanlar mı?

Lütfen artık kimse adaletten bahsetmesin.Bu ne ya?

"Ben de inanamıyorum kızım"dedi babam somurtarak."Böyle vahşice bir şeyi anca 2 ayaklı hayvanlar yapabilir.O şerefsizlere hayvan diyerek hayvanlara hakaret ediyorum."

Babam hala gözlerini dikmiş şaşkın şaşkın televizyona bakıyordu.Ben de.Cidden bunu yapanlar insan mı?

"Bugün tekrar işe gitmen gerekiyor.Biliyorsun durumları"dedi babam bana bakarak.Haklıydı.

"Tamam baba üstümü giyip hemen gidiyorum."dedim ve kanepeden kalkarak odama doğru yöneldim.Odaya girdiğimde sırf bugün olanlar yüzünden kısa ve açık şeyler giyecektim.Ayrıca siyah.

Siyah bir mini etek,siyah askılı tişört ve siyah topuklu ayakkabılarımı giyerek aşağı indim.Babam hala haberleri izliyordu.Babam topuk seslerini duydu,televizyondan gözlerini ayırıp bana baktı.

"Dışarıda seni biri bekliyor."dedi ve tekrar televizyona döndü.

İnanamıyorum.Kesin Araz gelmişti.Askıdan montumu alıp koşarak evden çıktım.Araz geliyor.

Kapıdan dışarı adımımı attım ve karşımda Birkan'ı gördüm.Yine ne işi vardı bunun burada?Ayrıca geçen gece yanağımı öpüp güzelim demişti.Uzaydan fırlatılan çocuk bana güzelim demişti.Onu karşımda görmek kalbimi harekete geçirmişti.Kalbim heyecanla çarpıyordu.Ben ona bön bön bakmaya devam ederken arkamda ayak sesleri duydum.Sanırım babamdı.

"Sana söylemedim,bugün Birkan'la işe gitsen?"dedi soru sorar bir şekilde.Sınırlar baba,sınırlar diye bağırmak istesemde bağıramadım.Ben niye Birkan'la gidiyorum kendi arabam var.

"Baba"dedim ama Birkan lafımı kesti.

"Merak etme seni yemeyeceğim,yolumun üstündeydi seni de alayım dedim"dedi.

"Çok kibarsın teşekkür ederim ama kendi arabam var ve ayrıca görmem gereken biri var,ona uğrayacağım."dedim gülümseyerek.

"Azra!Şu inadını kır ve Birkan'la işe git"dedi babam somurtarak.Ses tonunu yükseltmişti.

"Baba ben Araz'a gideceğim,hiç kusura bakmayın kimseyle gidemem."dedim ve adımlarımı garaja doğru yönlendirdim.Birkan'ın yanından geçerken ofladığını hissetmiştim.Aman kimin umrunda!

Arabanın kapısını açtım ve sürücü koltuğuna oturdum.Ardından emniyet kemerini takıp,arabayı çalıştırdım.Tam garajdan geri çıkacakken kapı açıldı ve içeri Birkan girdi.

"Ne istiyorsun benden?Kendi arabana binsene!"diye bağırdım.Birkan ise hiç tepkisini bozmadan kapısını kapattı ve ardından bana baktı.

"Bak seni götürebilirim,hem aramızda ki tartışmayı da konuşuruz?"

Tabiki de gitmeyecektim,babamın arkadaşının oğlu diye onun her istediği yere gidemezdim.

"HİÇBİR YERE GELMİYORUM,ARABAMDAN İNERSEN SEVİNİRİM"dedim.

Söylediklerime sinirlenmiş olmalıydı çünkü arabadan inip kapıyı hızla çarptı.Hiç umrumda değildi,insanları sinir etmeyi seviyorum.

Araz'ın evi bizimkine yakın olduğu için 5 dakikada varmıştım.Umarım eve gelmiştir.Arabadan inip 2 katlı eve baktım.Araz gerçekten zevkli biriydi,evi pembe ve beyaz uyumu içerisinde gayet hoş görünüyor.Yeşillik görmek insanı rahatlatıyor.Çimen kokularını içime çektikten sonra evin kapısına vardım.Tahta kapının ziline basarken aklıma Birkan gelmişti.Niye garip davranıyordu ki?