PATRONUM

Bölüm 20-KURTULUŞ

Bölüm Şarkısı:Durum Leyla.

Özür diliyerek girmek istiyorum size ama artık kendim açıklama yapmaktan yoruldum.Yorgunluğum size karşı değil,yanlış anlamayın.Kendime.Çünkü yazacak doğru kelimeler,dilimin ucuna veya parmaklarımın ucuna gelmiyor.

Geç bölüm için hepinizden özür diliyorum.Keyifli okumalar.

"Şaka yapıyor olmalısın Araz."Onun adına çok mutlu olmuştum çünkü Sema iyi bir kızdı ve Araz'la birbirlerine hep yakıştırmıştım."Çok sevindim senin adına.Peki Sema'ya söyledin mi?"Elini sıkıntıyla çenesine götürdüğünde elini tuttum.Ona yardım edebilirdim.

"Araz?"dedim sesimi yumuşatarak."Söyle ona,hiçbir şey kaybetmezsin."

"Biliyorum ama ben eski şeyleri yaşamak istemiyorum."dediğinde sarıldım ona.Haklıydı ama denemekten de zarar gelmezdi ki,hem öyle kör kütük aşık olduğunu da sanmıyorum.Çünkü onu tanıyorum.

"Olmayacak Araz,sana söz veriyorum.Çok mutlu olacaksın ve o yüzün hep gülecek."

"Umarım kuzen."

Araz'la bir süre daha Sema hakkında konuşmuştuk.Sema bizim üniversiteden ortak arkadaşımızdı ve sanırım Araz'ın evine çok yakın bir yerde oturuyordu.Sema kızıl saçlı,kahverengi gözlü,uzun boylu ve gerçekten çok iyi bir kızdı.Bir ara sürekli birbirimize gider gelirdik ama daha sonra ben insanları kendimden uzaklaştırdığımda,o da dayanamadığını söyleyip benden uzak durmaya başlamıştı.Bir nevi o konuda haklıydı.Herneyse en son iki üç yıl önce görmüştüm,biraz erkeklere meraklı bir kızdı ve en uzun ilişkisi 2 ay sürmüştü.Evet iyi bir kızdı ama iyi bir sevgili olacağından emin değildim.Daha önce de söylediğim gibi denemekten zarar gelmez.

Yatağa geçtiğimde Birkan'a mesaj attım,onunla böyle olmak beni üzüyordu.Araz'la beni kıskanması gerçekten çok saçmaydı çünkü kardeşim gibiydi o benim.Ama şöyle de birşey vardı,Birkan kız bir kuzeniyle bu kadar yakın olsa ben daha kötüsünü yapardım.

Beşinci arayışıma da cevap vermeyince kardeşini aradım.

"Zeynepcim,Birkan evde mi?"dedim biraz kabalık ederek ama Baran yüzünden çok fazla endişeleniyordum.

"Yanımda Azra abla,sesini özlemiş benden dinliyor."dediğinde gülümsedim.Sinirlense bile hala sevmeye devam ediyordu."Ne var abi ya,sen dedin öyle."

"Birkan,buluşalım."dedim sesimi sanki ağlamışım gibi çıkararak.

"Lan ne oldu,hemen geliyorum.Sesin niye öyle çıkıyor?Baran piçi yine karşına çıktı değil mi,ulan ben onu bir elime geçirirsem,"cümlesini bitirmesine izin vermeden kestim.

"Özledim seni."

"Iki dakika kızgın olmaya çalışıyorum ama mükemmel sesinle hemen bütün sinirimi geçiriyorsun.Neredesin söyle geliyorum."dediği zaman kalbim hızlandı,yüzümde gülücükler açtı.Seviyordum ben bu adamı.

"Araz'ın evinde."

"Bak işte,neyse geldiğimde öpüşerek konuşuruz bu konuyu,yani konuşuruz.Sanane Zeynep,benim sevgilim değil mi?"Hem bana cevap veriyordu,hem de kardeşi Zeynep'e.Bu hali acaip hoşuma gitmişti ve bir an önce gelmesini istiyordum.

"Seviyorum seni."diyip telefonu kapattım ve Araz'ın bahçesine çıktım.Birkaç dakika sonra araba ışığını görünce daha çok gülmeye başladım.Arabadan indiği an koşarak boynuna sarıldım,geri çevirmeyip o daha sıkı sarıldı.Kendimi tekrardan güvenli hissederken boynunu öptüm ama o saçımı öpmekle yetinmeyip dudaklarımı öpmeye başladı.Nefessiz kalana kadar öptükten sonra ilk ben çekildim.