Çok zengin ama yaptığı şımarıklıklar yüzünden babası tarafından başka iş aramaya yönlendirilen kızın,hayatının kısa sürede değiştiği,eski halinden eser kalmayan kıza dönüşümü...
Çok zengin ama bir o kadar da sapık olan babası tarafından şirketin baş...
Birine güvenmek belki de dünyanın en zor şeylerinden biriydi çünkü karşıdaki insanın o güveni size vermesi belki de yıllar sürüyordu.Ona güvenmek için vakitlerinizi ona harcıyordunuz,kalbinizi ona açıyordunuz ve bir süre sonra tamam diyordunuz.Tamam ya,bu benim tam olarak aradığım insan.Beni kırmaz,üzmez ve bana değer verir.Sonra öyle bir şey olurdu ki kalbiniz paramparça olur ve kendinizi odada yatağın üzerinde bomboş bir yerlere bakarken bulurdunuz.Neden diye sorgulamıyordum artık çünkü sebep bulmaktan bıkmıştım.Insanlar yüzünden üzülmekten bıkmıştım ve ben artık bunları yaşamak istemiyordum.Artık çevremde kimseyi istemiyordum,bu en yakınlarım bile olsa.
Bu evden de gidecektim,Birkan'ın anısının olduğu hiçbir yerde durmayacaktım.Hatta hayatıma devam edecektim,o nasıl bir mesaj yüzünden benden vazgeçmişse bende ondan vazgeçecektim.Telefonumu defalarca kez arayan Birkan'ı tekrardan görmezden gelerek dün görüştüğüm avukatı aramıştım.Ilk çalışta verince gülümsedim.Ne kadar hızlı o kadar iyiydi.
"Azra,merhaba.Haber bekliyordum bende senden."
"Merhaba Ünal,iki saat sonra buluşalım mı?"Nerede buluşacağımızı kararlaştırıp telefonu kapatmıştık.Dağıttığım dolaba ve darmadağın yaptığım odaya bakınca kendi kendime gülmeden duramadım.Sinirimi eşyalardan çıkaracağımı düşünerek ne aptallık yapmıştım ama!
Siyah kot pantolonum ve üzerine göğüs dekolteli kolları omuzdan açık,kolumun yarısından alt bileklerime doğru açılan bir büstiyer giymeyi tercih etmiştim.Boynuma iki kolye,saçlarımı da toplayıp çok hafif bir makyaj yapmıştım.Göz altlarım mor olduğu için özellikle kapatıcı sürmüştüm çünkü dışarıda berbat bir halde olduğumu göstermek istememiştim.Siyah topuklularımı da giyip bir çanta elime almıştım.Dün geceki halime göre bugün çok çok daha iyi görünüyordum.Dün Birkan'la görüşmeme izin vermemişti Araz ve kapıdan göndermişti.Iyiki de öyle yapmıştı çünkü onu görüpte kalbimin daha fazla kırılmasını kaldıramazdım.Hem bir aydır zaten yokluğuna alışmış gibiydim,tek zoruma giden şey beni seviyorum dedikten sonra akşam başka biriyle beraber olduğunu görmemdi.Bunu da atlatırım gibime geliyordu,neleri atlatmamıştım ki!Annemin gözlerimin önünde intihar etmesini,babamın yıllardır aynı evde benden tiksinirmiş gibi bakmasını,Baran'ın bana yaptığı şeyleri.Hepsini atlamıştım ve bunu da atlatırdım.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Salondaki masanın üzerinden arabanın anahtarını alıp son kez aynada kendime bakmıştım.Kesinlikle iyi görünüyordum.Evden çıkıp kapıyı kapatmış ve bahçede duran arabanın kilidini açıp sürücü koltuğuna yerleşmiştim.Henüz vakit vardı ama ben özellikle erken gidip biraz daha düşünmek istiyordum çünkü Ünal Beye eğer babam kovarsa Birkan'ın şirketine alacağıma söz vermiştim ama şimdi Birkan yoktu.Dolayısıyla da Ünal Beyi alabilecek bir şirkette yoktu.Bunu ona söyleyecektim,eğer kabul etmezse başka bir avukat arayacaktım kendime ama bu sefer şirketten olmayacaktı.
