PATRONUM

Bölüm 5-KUZEN

Şarkıyla birlikte okuyun bölümü.

Media-Umut

Yıllar önceki platoniğim ile karşılaşmıştım ama öküzlerin efendisi onunla buluşmamı engellemişti.Çünkü öküzlerin efendisinin toplantısı varmış ve beni de yanına çağırıyor.

Allah'ım nolur bir şeyler olsun ve o toplantı iptal olsun.Ben de Umutla yemeğe gidebileyim.

Birkan'ın bana attığı mesaj karşısında dakikalarca donup kalmıştım,sekreter gelip suratıma su dökmüştü.Hani şu çakma sarışın.Neyse ondan sonra bende Umut'u arayıp iş toplantısına gideceğimi söyledim.Kendisi kibar bir çocuk olduğu için kabul etti ve yarın yemeği yiyebileceğimizi söyledi.Anlayışlı çocuk işte ya.

Umutla konuştuktan sonra düşüncelerimi süzgeçten geçirip,tartıp biçmiştim.Ona karşı artık bir şeyler hissetmiyordum.10 yıl olmuştu,bir zahmet unutayım.Unuttum diyorum ama her an tekrar-tabi teklif ederse-çıkabilirim onunla.Çünkü yakışıklı,başka bir neden olmasına gerek yok.

Aynada kendime bakarken telefonuma mesaj geldi.Son kez baktıktan sonra telefonu açıp mesaja baktım.

"10 dakikan kaldı :)"

Numara kayıtlı olmadığı halde kim olduğunu anlamıştım.Tabiki de Birkan'dı.Aynada kendimi tekrar incelemeye koyuldum.Kırmızı elbise,beyaz topuklu ayakkabı ve saçlarımı da düzleştirmiştim.Biraz iddialı bir renkti ama olsun.Kırmızıyı severim.Beyaz çantamı da aldıktan sonra merdivenlerden aşağı indim.Babam evde yoktu,üvey annem de.Kesin gene saçma sapan haftalık yemeklerine gitmişlerdir.Allah'ım sen biraz akıl benden alıp onlara ver.

Kapının önüne çıktığımda neyse ki daha 2 dakika vardı,yani daha gelmemişti.Ama ben bunları düşünürken araba sesini duydum ve bizim kapının önünde durdu.Acep neden?Tamam,sakin ol Azra.Bugün aranızda hiçbir şey olmamış gibi davran.Derin nefesler al.Birkan kornaya basınca onu daha fazla bekletmeden arabanın kapısını açıp oturdum.Kapıyı kapattım ve Birkan'a dönerek üstümdeki gergin havayı dağıtmak istedim.

"Selam,iyi misin?Kıyafetin berbat."dedim ve gülerek önümdeki camdan dışarı baktım.Onun suratını görmemek daha iyiydi.Ayrıca kıyafeti çok hoş görünüyordu.

"Sanırım senden yansıyan birşey.Neyse konumuz bu değil.Toplantı da yanımda duracaksın,ses çıkarmadan!Sadece olanları izleyeceksin.Tecrübesiz olduğun tipinden anlaşılıyor,o yüzden sadece susacaksın!"dedi ve arabayı çalıştırdı.

Derdi neydi bilmiyorum.Hem tecrübesiz olduğumu söylüyor,hemde beni de toplantıya götürüyor.Bu çocukta kişilik bozukluğu olduğunu anlamıştım.Ama umrumda değildi.Neden umrumda olsun ki?Sadece benim patronum ve bende Azra KORKMAZ.Yani Birkan umrumda değil.Umrumda değil diyorum.

"İn aşağı"diye emretti bana.Bu kendini ne sanıyordu?Cidden,biri bana açıklayabilir mi?

"Kibar söyleyebilirsin öküzlerin efendisi."dedim ve gözlerimi devirerek arabadan indim.O da benden sonra inmişti,arabayı kilitledi.Ben de geldiğimiz yeri inceliyordum.Life Restaurant.Çok pahalı bir yer görünmese de ucuzda değildi.Ama burası toplantı yapmak için uygun bir yer değildi.Ben bön bön restauranta bakarken biri kolumdan tutup kenara doğru çekti.Tam bağıracaktım ki yüzümü ona doğru çevirdi.Birkan.

"Uzaydan fırlatılan çocuktan sonra öküzlerin efendisi mi?Beğenmedim,ilki daha güzeldi"dedi parmaklarıyla koluma tecavüz ederken.Gözlerinin içine inatla bakarken

"Koluma parmaklarınla tecavüz etmeyi kesersen sevinirim."dedim ve vücuduma sanki elektrik akımı gelmiş gibi kolumu hızla çektim.Tam arkamı dönüp gidecektim ki tekrar tutup kendisine çevirdi.