Bitter Love Story (Completed)

Part(12)

Unicode

Company တစ်ခုရဲ့ မိတ်ဆုံစားပွဲတက်ရမှာကို ၀မ်ရိပေါ်က ကိုယ့်ဘာသာတစ်ယောက်ထဲမသွားပဲ စုံတွဲတက်မယ်ဆို‌တာကြောင့် မလိုက်ချင်ပဲလိုက်ခဲ့ရတဲ့ရှောင်းကျန့်မျက်နှာက ငိုမဲ့မဲ့လေးရယ် ။

သူအဲ့လိုပွဲတွေလိုက်ရင် လူတွေအတင်းပြောခံရမှာသေအောင်ကြောက်တာ။ ၀မ်ရိပေါ်ရဲ့အတွေးကကျ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး ရှောင်းကျန့်ကို လူရာ၀င်စေချင်တယ် ။ ရှောင်းကျန့်ကိုသူကအိမ်မှာသိမ်းထုပ်ထားပြီး အညွှန့်ချိုးထားမှာမဟုတ်ဘူး ။ သူ့ရဲ့အမျိုးသားပါလို့ လူတွေကိုအသိအမှတ်ပြုစေချင်တာကြောင့် ပွဲတိုင်း ရှောင်းကျန့်ကို အတင်းလိုက်ခိုင်းတယ်။ အရေးပါတဲ့လူတွေနဲ့မိတ်ဆက်ပေးတယ်။ လုပ်ငန်းဆိုင်ရာတွေမှာ သေချာသင်ပေးတယ်။ရှောင်းကျန့်က အားလုံးနဲ့သိထားတော့ အလုပ်မှာပိုအဆင်ပြေတာပေါ့။

၀မ်ရိပေါ်က တစ်ဖက်မှာ ဦးလေးကြီးတစ်ဖွဲ့နဲ့ သောက်စားရင်းစကားကောင်းနေတာကြောင့်ရှောင်းကျန့်က တစ်ယောက်ထဲ စားစရာတွေနည်းနည်းယူလိုက်ပြီး( * ဘူဖေးကျွေးတာမို့ကိုယ့်ဘာသာယူရတဲ့စနစ်ပါ ) ချောင်ကျကျစားပွဲလေးနား သွားထိုင်‌နေလိုက်တယ်။

ရှပ်လက်ရှည်အမဲကို တံတောင်ဆစ်ထိ လက်ခေါက်၀တ်ထားပြီး စတိုင်ပန်ဘောင်းဘီရှည်အနက်လေးနဲ့ ရှောင်းကျန့်ရဲ့အသားလေးက မီးရောင်အောက်မှာဖွေးနုနေတယ်။ယောက်ကျားပီသစွာ ချောမောတဲ့မျက်နှာမှာ သေးကျဉ်တဲ့ခါးလေးရယ် အရပ်ရှည်ရှည်လေးပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်တော့ မြင်သူတိုင်း နှစ်ခါပြန်ကြည့်ချင်လောက်စရာ။

"ရှောင်းကျန် ?
မင်းရှောင်းကျန့်ဟုတ်တယ်မလား "

"ဟာ.. ပိုင်ယီလား "

အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက သူငယ်ချင်းကို မထင်မှတ်ပဲ ပြန်တွေ့လိုက်တာကြောင့်ပျော်သွားမိတယ်။ သူတစ်ယောက်ထဲ ပျင်းနေတာမလား။ ပိုင်ယီက ရှောင်းကျန့်ကို အားရပါးရပွေ့ဖက်လိုက်တယ်။

"မတွေ့တာကြာပြီကွာ ၀မ်းသာလိုက်တာ
မင်းဒီကို ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ
ငါ့မိသားစုက ဒီမှာ ရှယ်ယာတော်တော်များများပါနေလို့ငါလဲပွဲတက်လာရတာ"