Bitter Love Story (Completed)

Part(18)

Unicode

၀မ်ရိပေါ်က တရက်နဲ့အဖျားပျောက်သွားပေမယ့် ရှောင်းကျန့်က ကိုယ်ငွေ့လေးနွေးနေသေးတာမို့ အလုပ်မသွားရဟု အမိန့်ထုတ်ခံရကာ အိမ်မှာနေခဲ့ရတယ်။
အဖျားပျောက်နေပြီကို အကဲပိုနေတဲ့ ဦး၀မ်ကို ရှောင်းကျန့်က ဘာမှပြောမနေတော့ဘူး ။ လူကြီးတွေက အဲ့လိုပဲနေမှာ...။

တနေကုန်အားယွမ်လေးနဲ့ဆော့လိုက်၊ အလုပ်သမား ကလေးမတွေလုပ်ပေးတဲ့ မုန့်လေးစားလိုက်နဲ့ ရှောင်းကျန့်က ဇိမ်ကျနေတော့တယ်။

"ခစ်~ခစ် ပါးပါး သားသား ဘောလုံး"

အားယွမ်လေးရဲ့ဘောလုံးက တစ်ဖက်ကိုလိမ့်သွားတာမို့ သွားကောက်လိုက်တယ်။ ဘောလုံးက တံခါးတစ်ခုရှေ့ကို သွားကျနေတယ်။ အပေါ်ထပ်ရဲ့ ထောင့်ဆုံးအခန်း ...ဒီအခန်းက ..တခြားအခန်းတွေနဲ့မတူပဲ password နဲ့ဖွင့်ရတဲ့ ပိတ်ထားတဲ့အခန်း..၀မ်ရိပေါ်ကလွဲလို့ဘယ်သူမှ ၀င်ခွင့်မရှိဘူး။ သန့်ရှင်းရေးတောင်၀င်လုပ်ခွင့်မရှိတာ ...ဟိုအရင်ရှင်းလီရှိကတည်းက ဦး၀မ်က အဲ့ထဲတစ်ခါတလေ ၀င်နေတတ်တာ သတိထားမိတယ် ...ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တာကြောင့် စိတ်မ၀င်စားမိ ...ခုတော့ အားလဲအားနေတာနဲ့ စပ်စုချင်စိတ်လေးက ဖြစ်လာတယ်။

အောက်ဆင်းပြီး အားယွမ်လေးကို တစ်ယောက်ကို ခဏထိန်းခိုင်းထားလိုက်တယ်။ ရင်ဘတ်ကိုလက်လေးနဲ့ဖိလို့ပြန်တက်လာတယ် ...ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်ရမယ်ဆိုတော့ လူကလန့်နေတာ။ ဒီလောက်လျို့ဝှက်‌နေတာ ဘာများအထဲမှာရှိမလဲ ၊ သေနတ်တွေများလား၊ ဦး၀မ်က လူမသိသူမသိ ဂိုဏ်းစတားကြီးများလား ။

ရှောင်းကျန့်က ကိုယ့်အတွေးကိုယ် ရယ်ချင်သွားတယ်။

"အင်း.... ဘာဖြစ်မလဲ
ဦး၀မ်ရဲ့မွေးနေ့ ?  "

password ၆လုံးကို ဦး၀မ်မွေးနေ့ရိုက်ကြည့်တယ်။ မရ ရှင်းလီမွေးနေ့...ဒါလဲမဟုတ်ဘူးပဲ...၊အားယွမ်လေးလဲ မဟုတ်ဘူး။

သူ့မွေးနေ့ရိုက်လိုက်မှ ချောက်ခနဲပွင့်သွားတယ်။ ယုန်နှုတ်ခမ်းလေးက အံ့ဩမှု့နဲ့ ခပ်ဟဟလေး ဖြစ်သွားတယ်။

"ဟင် ..."

နံရံမှာ တစ်ခန်းလုံးအပြည့် ကပ်ထားတာ သူ့ပုံတွေ။ သူ့ပုံတွေမှ့ အခုပုံတွေတောင်မဟုတ်...ဘယ်တုန်းက ဘယ်နေရာက ခိုးရိုက်ထားမှန်းမသိတဲ့ပုံတွေ ...