Comeback To Me Wife

Chapter Twenty Nine: The Letters

CASSANDRA

Nakaupo ako ngayon sa garden habang pinagmamasdan ang mga anak kong naglalaro. Days go so fast. Ramdam na ramdam ko na ang epekto ng Alzheimer's sa katawan ko.

Nahihirapan akong magsalita ng tuwid. 'Yung naiisip ko, minsan 'di tumutugma sa sinasabi ko.

"Hon, kumain ka muna." sabi ng kadarating ko lang na asawa galing sa loob. Tumango lang ako. Kinuha ko ang kutsara. Nabitawan ko 'yun ng maramdaman ang paninigas ng kamay ko.

"Ako na!" Andrei

Siya na ang nagsubo sa akin. Hindi lang isang beses na nangyari 'to. Minsan pati mga paa ko nagkakaganto kaya minsan bigla na lang akong bumabagsak. Nalilimutan daw ng utak ko ang mga gamit ng mga ito.

Mabuti na lang at nariyan ang asawa't anak ko. Matapos akong pakainin ni Andrei ng cake ay hinatid nya na ako sa kwarto. Hiniram ko ang laptop niya. Bumaba siya para maghanda ng tanghalian.

Pagkabukas ko ng laptop ay napatingin ako sa screen. Paano nga ba 'to gamitin?

Lumabas ako ng kwarto para sana magpaturo kay Andrei ng mapatingin ako sa pinto papuntang basement. Pumunta ako roon.

Malinis ang buong lugar. Kasama rin kasi 'to sa nililinisan. Actually, pina-design namin to na parang kwarto. May king size bed dito at cabinet. Nagtungo ako sa cabinet. Doon nakalagay 'yung mga gamit namin ni Andrei nung highschool. Actually lahat ng gamit dito. Naroon pa 'yung mga uniform namin at mga lumang damit.

Napatingin naman ako sa may piano. Pumunta ako roon at pinatugtog ng saglit iyun. Sunod ay ang mga larawan sa itaas ng piano. It's like I'm flashing back to the time. Our first picture together, seven years old pa kami rito at parehas bungi. The other one is when we graduated gradeschool. Nakaakbay siya roon sa akin. Naroon din nung prom night namin, we were dancing. I'm like a princess that night and he's my prince. And then our first day in college, sa mismong tapat kami ng university nagpicture. Napaluha ako ng makita 'yung picture nung gabing umamin siya sa akin, yakap-yakap niya ako roon dahil panay ang iyak ko. Our first date, first kiss kahit first night meron. We took selfies at the bed, while the blanket covering our nose through feets. Even the ultrasound of the twin, we framed it. My debut. That was one of the special. I thought that day, I would never experience that because we're on the camping. But when the night comes, Andrei and our friends surprised me. I had my debut in the middle of the forest. Nandito rin 'yung picture nung mag-propose siya. Kasama namin ang buong teammates niya. Second to the last our first wedding. And lastly our first family picture.

All of this is a treasure. I'm glad we have it. Napunta ang tingin ko sa mga regalo namin ni Andrei sa isa't-isa mapa-teddy bears at stuff toys. 'Yung mga sulat namin. Kinuha ko 'yun at binasa isa-isa. At that letters, gave me an idea.

Pumunta ako sa kwarto nila Dara at kumuha ng ballpen at papel. Pagkatapos ay bumalik ulit ako sa basement. Doon ko sinimulan ang pagsusulat ng mga letter's para sa mag-aama ko.

Inuna kong isulat 'yung para kay Andrei. Nararamdaman ko na naman kasi ang pagkirot ng ulo ko. Marami akong dapat na sabihin sa kanya.

To my beloved husband,

Hon thanks for loving, understanding and taking care of me. All my life, I been loved you and it will continuing 'til forever. I'm so lucky to have and to be love by you. Your kisses are so tender. Your hugs are comfortable. You're one of the greates dream to me.

My crush since I was little became my boyfriend and soon be my husband. I'm one of the lucky bitch.

I know I'd been coward when I left you and the twin. I'm such a coward bitch at that time. I forgot our vows, for richer and for poorer. I'm so sorry for that. That was my greatest mistake.