CELLAT

Beni affedene kadar seni asla bırakmayacağım32.Bölüm

Ara yorumları unutmayın♥

Multi medyada "Buray" çok güzel bir şarkısı var "Kış Bahçeleri " onu açıp okursanız çok sevinirim. Evet kahveleriniz de hazırsa buyurun efendim herkese keyifli okumalar.🥰

  Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim. Seni bir yaşam bitirmek değil de, Sana hep hep yeniden başlamak isterim.

Özdemir asaf

Cemre'nin ağzından...

Puslu bir gecede, dolunayı seyretmek varken. Ben sende buluyorum kendimi, her seferinde.
Gecenin zifiri karanlığında, savruluyor olmam, korkutmuyor beni. Avuçlarıma saplanan hançerleri, söküyorum tek tek yüreğimden.
Adı belirsiz gecelerde, adı belirsiz sabahlara savruluyorum. Adı belirsiz, şehirlerde. Koşuyorum peşin sıra, gecenin bir vakti.
Belki de sana, koşuyorum bilmiyorum. Belli belirsiz akşamlarda... Belli belirsiz, saatlerin kıyısından geçiyorum çaktırmadan belki de...

Bakıyorum hayatıma. Bakıyorum kendime. Bakıyorum geçmişime...
Ve, gülümsüyorum,Hayatın içinden,
Sarı sarı çiçek açmış baharlardan, çıkıp geliyor yalnızlıklarım. Vuruyor beni, bir zelzele misali. Darp ediyor, samimiyetsiz gecelerde,Samimiyeti eksilmiş, cümlelerde. Virane gönüllerde. Kayboluyorum yine,Yorgun düşmüş, ömürlerde,Yitik akşamlarda, Tükenip giden, zamanlarda. Ve, Umursamıyorum tabiki..

Umursamak istemiyorum ama senden uzakta kokun tenimde gezinirken, Hasret yağmurları süzülüyor bedenimden. Kahroluyorum yokluğunda,
Denizler seninle coşuyor,
Yağmurlar seninle yağıyor
Güneş seninle parlak. Ruhum seninle bütünleşiyor.. Her solukta seni düşlüyorum, gözyaşlarımla.
Sana doğru yol alıyorum, sevda rüzgarıyla. Artarken özlemin, ruhum sana koşuyor, Nefesim nefesine karışıyor, Tenim teninle raks ediyor.
Sende soluklanıyorum, her nefesimde. Kendimi sende buluyorum Kalp atışlarım adını sayıklıyor, Bakışın büyülüyor.
Beni sarmalayan sevginle yaşıyorum,
Umutla.. size bir şey anlatayım mı?

Öyle zamanı olur ki insanın
Biri çıkıp bütün hüznünü alıyorum dese vermemek için elinden geleni yapmaya hazırdır. Çünkü hüzünden başka hiç bir şeyi kalmamıştır.
Bazen öyle yalnızlaşır ki insan, sevincini ve mutluluğunu hüznüyle paylaşır. Hüzündür insanı bir tek terk etmeyen. Ayakta tutan, güçlü yapan ve insan olmayı öğreten de hüzündür.
İstediği gibi sadece sevinci yaşasaydı insan, ne anlamı kalırdı ki mutluluğun. Hayatımızda sıradan bir şeymiş gibi olsaydı mutluluk bir zaman sonra bundan da sıkılmaz mıydı insan? Gün bile ikiye bölünmüştür.

Gündüz güzelce mutluluğunu yaşarken bir yandan da sabırsızlıkla geceyi bekler insan hüznünü yaşamak için. Güneş güzel anılar bırakırken, Ay hüzne ortak olmuştur her zaman.
Deniz bile gece bir başkadır. Dalgalar bir bir yalnızlığını vurur kıyıya.. Şiirler konuşur ve yollar uzadıkça uzar. Hele ki geceyle sohbet edebiliyorsa insan, bir bardak çay ikram edebiliyorsa göğe, işte o zaman hüznü bile mutlu bir şekilde yaşamayı öğrenmiştir. Her şeyin bir nedeni vardır bu evrende.

Hüznü de, mutluluğu da tadıyorsak bir nedeni vardır elbet.
İnsanın mutluluk kadar hüzne de ihtiyacı vardır. Önemli olan Allah'tan gelen her şeyi baş üstünde karşılamaktır. Güzel karşılayıp, güzel karşılanmaktır.

İnsanı bu denli kör eden şey "Ask" insan aşık olunca gözlerine kara bir perde çekilir. Kim iyi, kim kötü bilemiyorsun. Çünkü o aşk senin gözlerini öyle bir kör eder ki aylarca veya yıllarca kendine gelemezsin. Geldiğin zaman da iş işten geçmiş ve sen paramparça olmuşsundur. Artık kimseye güvenmemeye başlarsın, çünkü o giderken senin güvenini öyle bir kırar ki, sanki kimi hayatına alsan o da güvenini kırıp, sonra çekip gidecek sanarsın.