Onun yanında ağlamamak için kendimle adeta savaş veriyordum. Nasıl bu kadar duygusuz olabiliyordu? Hâlâ nasıl beni üzebiliyordu?! Mavi gözlerimi onun siyah kendisi gibi karanlık gözlerine baktım.
"Bunu bana niye yaptın ya... hiç mi merak etmedin ard...
Bu kalpten nefret ediyordum! Niye her seferinde beni sevmeyen insanlara karşı bir şey hissederken onlar bana hissetmiyordu? Barlas öyle değildi işte kimseye hissetmediğim şeylerin hepsini onda hissediyordum onun yanında midemde kelebekler uçuyordu, elim ayağım titriyordu, terliyordu. O ise beni takmıyordu bile. işte bu insanı mahvediyordu. Deli gibi sevdiğin çocuk seni sevmiyordu. Sen ona ne hissediyorsan o sana hissetmiyordu.
Keşke diyorsun.. keşke bir şey olsa da ben ona ne hissediyorsam o bin katını hissetse! Olmayacak bir duaya 'Amin' demek gibi bir şey. Elimi kalbime koyup derin bir nefes alıp sonra verdim. Gözümdeki yaşlar sular seller gibi akarken gözlerimi kapattım. Ölmek istiyordum. Şuan, şu saniye burada ölmek! Sevmek istemiyordum. Beni üzen mahveden bu adamdan nefret etmek istiyordum!
Peki ya kalbim her seferinde onu sevmekten neden vazgeçmiyordu? Ben sevme bak o da sevmiyor seni dediğimde o neden beni dinlemeyip hâlâ seviyordu onu?!
Unutacaktım! beni sevmeyen her seferinde üzen bu çocuğu. Gözlerimi onlardan çektim. Eda da benim baktığım yere bakıyordu. Gözlerini onlardan çekip bana baktı.
"Naliz ne oldu, Neden ağlıyorsun?"
"Git- gidelim bur. Buradan. Ne olur."
"O çocuk kim?"
Eda da olan bakışlarımı çekip sahile baktım. Eda elini ağzına koyup şaşkınlıkla;
"İnanmıyorum yoksa Barlas bu çocuk mu?"
Akan göz yaşlarımı silip başımı salladım. Elini sırtıma koyup derin bir nefes verip;
"İnan ne diyeceğimi bilmiyorum."
"Boşver, hadi gidelim."
Demem ile Edanur başını salladı o tarafa bakmadan gidecektik, Ece Barlas ile bize doğru geldiğini görünce başımı çevirip Eda'ya baktım. Eda tek kaşını kaldırmış onlara bakıyordu.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
👆👆👆👆
Ece Kara
Ece tek karşımızda durdu. Barlas da onun yanından ayrıldı. Nereye gidecekti acaba? kesin bir işi çıkmıştı. Derin bir nefes verdim nereye giderse gitsin banane cehenneme kadar yolu var. Ece gülümseyip bana baktı.
"Ne yapıyorsun Naliz görüşmeyeli?"
Sinirden gülümseyip başımı iki yana salladım. Benden nefret ediyordu! Peki şimdi ne olmuştu da yanıma gelip nasıl olduğumu soruyordu? Kim oluyordu ya, hangi sıfatla bunu söylüyordu?! Biz Eceyle çok yakın ve samimi bir arkadaştık, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Ama o beni arkamdan bıçaklamıştı! Gidip sevdiğim çocuğu benim gözümün önünde öpecek kadar sürtük bir kızdı. Barlas'a aşık olduğumu anladığım da Cemreden önce ona anlatmıştım. Sonrası da büyük bir ihanet...
