Kawaranai Sora

(17) Your eyes tell

Üstüme geçirdiğim ince bir hırkayı takarak dışarı çıktım.Temiz havayı içime çektim.Burası gerçekten ayrı hissettiriyordu.Hani uzun bir araba yolculuğundan sonra eve varırsın da mutlu olursun,memleketime dönmekte aynı böyle hissettiriyordu.Burada birçok anım vardı.Umayla geçirdiğim güzel anılar.Artık hatırladıkça ağlamak yerine,dudaklarımda oluşan hafif bir gülüş vardı.Mutlu olacaktım.Her şeye rağmen.

Buraya geleli iki hafta olmuştu.Arkadaşlarım sık sık beni arayıp halimi hatırımı sormuşlardı,birde kavgaları tabii ki.Özlemiştim ikisini de,bir de düşünmek istemesem de kafamda dönen o güzel insan vardı.Onu görmek istiyordum,ona sarılmak ve onunla sohbet etmek istiyordum.Yine de yapamadım.Daha erkendi belki de.

Akşam vakitleri burada biraz soğuk olduğundan içeri girmeye karar vermiştim.Tam adımlarımı eve yönlendirmiştim ki,arabanın farları gözüme çarptı.Üstüme doğru gelen arabaya bir süre bakakaldım.Sanki bu araba bana bir yerden tanıdık geliyordu.Durup yakınlaşmasını bekledim.Yakınlaşıp yanımda durduğunda, inanamayarak arabaya baktım.Bu Girayın arabasıydı.

İçeride ki kişi bir süre oyanlandı ama en sonunda çıkabildi.Kesinlikle yanılmamıştım,bu Giraydı.Bir süre bakıştık.

"Ne işin var burada?"

Giray:"Seni.özledim"

"Giray,kafan mı güzel"

Giray:"Biliyorum kafa dinlemek için geldin ve hala affetmedin ama gerçekten seni özledim,belki birkaç dakika görürüm seni diye geldim"

"Evet hala sizi affetmedim,geri dön Giray"

Kafam karışık bir şekilde oradan uzaklaşmaya başladım,arkamdan Giray da geliyordu.

"Sana geri dönmeni söyledim,takip etmeyi kes!"

Giray:"Lütfen birazcık konuşsak olmaz mı?"

"Hayır!"

Adımlarımı hızlandırdım.O da aynı şekilde hızlandırdı.

"Giray sende kafana koca bir taş yemek istemiyorsan takip etmeyi kesersin!"

Giray:"Kesemem"

Sinirlerim tepeme çıkmaya başlamıştı.Adresimi nereden bulmuştu veya kim vermişti bilmiyordum ama benim için hiç iyi olmamıştı.

En sonunda durdum ve arkamı döndüm, bana süt dökmüş kedi gibi bakıyordu.

"Ne istiyorsun?"

Yanıma yaklaşıp,ellerimi tuttu.

Giray:"Kötü bir niyetim yok,sadece benimle birazcık konuşsan bile yeter"

"Giray,hala sizi affetmedim biliyorsun değil mi?"

Giray:"Biliyorum"

Bir süre konuşmadık.Affetmemiş olsam da,birbirine geçen ellerimiz beni mutlu ediyordu.Böyle hissettiğim için kendime kızdım.

"Tunay nasıl?"

Giray:"Senin ayrıldığını duyunca o da yurtdışına çıktı"

"Anladım"

Yine oluşan sessizlik ortamı sardı.Ne konuşacaktım,ne diyecektim ki Giraya.Hala seni seviyorum ama bir türlü affedemiyorum mu? Hem deli gibi sarılmak,hem de uzaklaşmak istiyorum mu? Ne diyecektim?

Giray:"Seni seviyorum"

Akan gözyaşlarıyla Giraya baktım.

"Geri dön Giray"

Ellerimi hızla ellerinden kurtardım.Gittiğim yolu koşarcasına geri dönmeye başladım.Hala kırıklarımı onarmam lazımdı.Gözyaşlarımı elimin tersiyle sildim.