Kawaranai Sora

(7) Stay here

Gözlerimi kırpıştırarak açtım,soğuk yüzünden bir süre yerimden kıpırdayamadım,o kadar soğuktu ki yüzüm kalıplaşmış bir şekilde uyanmıştım.Saat kaçtı ve neden beni kimse uyandırmamıştı bir fikrim yoktu.İsteksiz bir şekilde kalkmaya karar verdiğim de içeri Giray girdi.

Giray:"Uyandırdım mı?"

Başımı hayır anlamında salladım.

Giray:"Güzel,gel ve bir şeyler ye sonra da paintball müsabakasına gideceğiz"

Göz kırpıp çadırdan çıktı.

Bende yavaş yavaş soğuğa kendimi alıştırarak hazırlanmaya başladım,yanıma aldığım siyah boyunlu kazağımı üstüme geçirdim ve onun üstüne de kocuğumu geçirdim,altıma ise klasik bir kot pantolan giydim ve dışarı çıktım.

Genel kullanacağımız eve gidip yüzümü gözümü yıkayıp,yemeklerin olduğu masaya yavaşca oturdum,hala biraz uyku sersemiydim elime aldığım yemeklerden ratgele yiyordum.Etrafıma şöyle bir göz attığımda çok az insan kalmıştı yemeklerin başında,herkes çoktan yemiş miydi yani?

Tunay:"Günaydın,iyi uyuyabildin mi?"

Tunayın sesiyle irkilmiş ve arkamı dönmüştüm.

"Sanırım çok bile uyumuşum,gözlerim şişti"

Elimle şişen gözlerimi gösterip önüme dönmüştüm,o da yanıma oturmuştu.

Tunay:"Böyle bile tatlı gözüküyorsun"

"Yavşaklığı bırak Tunay"

Tunay yemek masasından besleyici öğünleri önüme koyuyor bir yandan da konuşmasına ara vermiyordu.

Tunay:"İyice ye zapzayıfsın,bir de sana sormak istediğim bir şey var aslında"

Zayıf mı? Çok da zayıf sayılmazdım.

"Söyle bakalım"

Yemek yemeği bırakmış Tunaya dönmüştüm.

Tunay:"Biz şimdi arkadaş olduk ya hani"

Başımı evet anlamında salladım,benim onayladığımı görünce rahatlamıştı.

Tunay:"O yüzden bugün ki paintball yarışmasında benim eşim olur musun?"

Önce şaşırsamda biraz düşününce mantıklı gelmişti,sonuçta benim bir eşim yoktu ve yanıma biri lazımdı,Tunay da seçeneklerden biri,neden olmasın?

"Olur"

Tunay:"Biliyordum kabul etmezsin ama bir dakika ne?!"

Bu hali beni gülümsetmişti.

"Dedim ya neden olmasın,seninle paintball da eş olurum"

Tunay bir sevinçle yerinden kalkmış bağırıp duruyor ve yemek masasını turluyordu.

"Abartma Tunay,otur artık şuraya"

Böyle desemde küçük çocuklar gibi seviçli olması beni de sevindirmişti.
Bir süre yine böyle devam ederken yorulup yanıma oturdu.

Tunay:"Bugün özel bir gün not almalıyım"

"Böyle sevinmen güzel ama umarım oyunda iyisindir yoksa seni pasta olayındaki gibi gebertebilirim"

Tunay kırkırdayıp konuşmuştu.

Tunay:"O iş bende,kesinlikle kazanacağız"

İkimizde galeyana gelmiştik,o oyunu kazanmalıydık.

"Bu arada saat kaç,neden bu kadar az insan yemekte? birlikte yenir falan sanıyordum."

Tunay gözlerini gözlerimden çekmiş, uzaklara bakmaya başlamıştı.