Ang Binibini Ng Finley University

28

MAXWELL's POV

"I know."

Nanglaki ang mata ko nang mapatingin ako sa taong nakaupo sa tabi ko. "Wow, ang pogi ko." Wala ko sa sariling sabi habang nakatingin sakan'ya.

"You're here." Saad ni tito habang may dalang paper bag.

"Wait here Mr. Nathaen. I'll be right back." Ani tito atsaka naglakad papuntang itaas.

"Ahm. I decided to go on my own, here." Panimula n'ya, tinanguan ko lang s'ya. "I chatted you on your ig account." Dagdag pa n'ya, ngayon ay kita ko na sakan'yang mukha na nahihiya s'ya.

Ako rin nahihiya. Hindi ko alam na nandyan ka pala habang tinitignan Instagram pictures mo. "It's one hour ago...I know you're not into socmed, sorry for chatting you on you ig."

"Okay lang. Sorry kung hindi ako naka respond kaagad. Nasa labas kasi ako no---."

Hindi ko na naituloy ang kahihiyan na sasabihin ko ng kaagad s'yang magsalita. "I know."

Napakunot-noo ako. "Ha?" Takang tanong ko.

"Ah? I mean, I know that I'm handsome." Naningkit ang nga mata ko, seryoso? Alam ko namang kahihiyan na marinig n'ya 'yon pero kailangan pa bang ulitin? Akala ko pa naman nakalimutan na n'ya.

"Okay." Ayon lamang ang naisabi ko. Sakto naman na bumaba na muli si tito.

"Here." Sabi ni tito at may binigay na envelope kay Yukie.

Pabuka pa lamang ang bibig ko ng nagsalita kaagad si tito. "None of your business Maxwell. Go to your room, instead."

Napanguso ako, nakita ko pasimpleng ngiti ni Yukie na panigurado ay tawang-tawa sa isip n'ya. Haha sige pagtawanan mo 'ko. Masama bang ma curious ah? Malay mo naman may alam ako about kung ano ang nakalagay sa envelope na iyon—or maybe hindi.

Pero bago ko maisipang pumunta sa kwarto ko, tumakbo ako papunta kay Yukie na kasalukuyang naglalakad na paalis ng bahay. "H'wag mo na subukang tanunging kung ano laman nito." Aniya at saktong huminto sa tapat ng pintuan at hinarap ako.

Pero wow ah, maarunong pala mag full Tagalog ang taong 'to. Madalas ko kasing marinig ay pure English o 'di kaya conyo. "Tanga. Gusto ko lang i-confirm kung ayos ka na ba." Saad ko, hindi s'ya nagsalita.

Nanlaki ang mga mata ko nang maalala ko ang sinabi n'ya na kalimutan ko na lamang iyon. "Ah, ibig kong sabihin. Ano, ano nga ba ibig kong sabihin? Ah! Hindi ka kasi pumasok ka---."

"That's okay, I'm totally fine now. And beside, that was 2 days ago so I'm really totally fine now." Putol n'ya saaking kahihiyan. "Thanks for the concern." Dagdag pa n'ya habang nakangiti.

Maglalakad na sana syang muli nang magsalita ako para muli s'yang mapatigil. "Hehe 'wag kang mag-alala, secret nalang 'yung ano, 'yung..." Bigla ko nalang naitikom ang bibig ko.

Simple s'yang napangiti. "See you on Monday." Aniya at tuluyan nang naglakad palabas ng gate

Nang malayo na si Yukie ay saktuhang dumating si Kalendaryo kasama ang mga barkada n'ya. "That's Yukie, right?" Tanong ni Soulxey habang nakatingin kay Yukie na nasa kalayuan na at pagkatapos ay binaling saakin ang tingin n'ya. "What's that guy doing here?" Tanong n'ya pa.

Hindi kaagad ako nakasagot dahil hindi ko alam kung anong dahilan ang sasabihin ko kung bakit nagpunta rito si Yukie. Kung sasabihin ko naman ang totoo, 'di magugustuhan ni Yukie 'yon dahil nangako ako na secret na 'yon forever. At mas lalong 'di gusto ni kalendaryo 'yun, na hinayaan n'ya lang na hiramin ni Yukie ang damit at short n'ya. Dahil kung sasabihin ko yun, paniguradong tigok ako.

"Yukie? Si Yukie Nathaen nandito? Nasaan?" Pagkukunwari kong tanong at nililibot libot ang kalsada.

Sa tingin ko naman ay um-effect ang naisip ko dahil muling tumingin si Soulxey sa kaninang direksyon kung saan nandoon naglalakad si Yukie, mabuti na lamang wala na si Yukie doon.

"Hindi p'wede namalik mata lang ako, nakita ko s'ya doon naglalakad." Sagot n'ya at tinuro ang direksyon na iyon. "Kayo nakita n'yo ba 'yung lalaking 'yon?" Tanong n'ya kila kalendaryo.

Natawa nalang ako saaking isipan ng umiling sila at ganoon din si kalendaryo. Mabuti na lamang ay hindi nakita nila Venus, Xlyde at Haiden si Yukie. Panigurado akong 'di rin nakita 'yon ni kalendaryo pero alam kong alam n'ya na talagang nagpunta dito si Yukie para isauli ang damit at short n'ya.

'Yan very good, kung ayaw mong malaglag sa mga kaibigan mo hehehehehe.

"Let's just go inside, baka gutom kalang xey." Saad ni kalendaryo habang nakatingin sa direksyon kung saan nakatingin din ngayon si Soulxey na para bang ini-inspect pa n'ya kung wala ba talaga si Yukie.

Bigla nalang akong napa straight ng tayo, as in straight na straight ng tignan ako bigla ni kalendaryo ng may kakaibang tingin, mula ulo hanggang paa.

Hoy, ano ba! 'Wag mo akong patayin sa titig mo. Buti nga 'di ko sinabi e'.

"Why are still wearing those? I told you to change you clothes." Napataas nalang ako ng aking isang kilay ng sabihin n'ya 'yon. Napaka oa ko akala ko end of my world na.

"Aish. Akala mo naman kung sinong caring person 'to, e' palagi ka naman galit saakin." Inis na pabulong kong sabi habang naglalakad papasok sa loob ng bahay, 'di ko sure kung narinig ba nila Soulxey pero narinig ko ang tawanan nila.

Nagpalit ako ng suot ko katulad ng sinabi ni kalendaryo, bumaba ako at naabutan silang naglalaro ng video game. Napatingin sila pwera lang kay kalendaryo na sobrang naka focus sa laro nila pero kaagad n'yang mapansin n'yang hindi nakatingin sa tv sila Soulxey kaya napatingin narin s'ya saakin.

"What's with your clothes?" Tanong ni kalendaryo mahabang masama ang tingin saakin.

Tinaasan ko s'ya ng isang kilay at nagpamewang. "Sabi mo magpalit ako ha? Ano na namang reklamo mo?" Tanong ko sakan'ya.

Ganoon parin ang tingin n'ya saakin habang 'di ko masabi ang reaksyon ng apat.

Why? May masama ba sa suot ko ngayon? Tusukin ko maya nila e'.

"Wearing pajama at daytime, are you out of your mind?" Iritado n'yang tanong.

Bakit may sinabi ba s'ya kung ano dapat ang ipalit kong damit? Wala naman 'di ba. Nginiwian ko s'ya. "Mind your own business." Ginaya ko ang expression ni kalendaryo sa tuwing sinasabihan n'ya ako noon at naglakad papunta sa kusina.

// errors ahead, lame, slow ud's. (Hello po, kailan ba last ud ko? Hehe.)