Behind a Mask

CHAPTER 20

Zay's POV

Tahimik lang akong nakaupo dito sa loob ng hide out namin.

Nandito ang lahat at seryosong naghihintay sa magiging plano ko.

"What's your plan, Queen?" Haru asked. Our left hand.

I just stared on him and give my most demonic smirk.

"Let's end the game and win."

My smirk fade away and change into an emotionless one.

"Wipe out all the Sàlváderàx except their lord. I'm gonna be the one to kill him in a legendary way."

Naramdaman ko ang tension sa mga oras na ito.

"When are we going to attack the enemy?" Az asked.

"Later. Twelve midnight straight."

Gagawin ko ang hakbang nang hindi nila napapansin. Uubusin ko silang lahat. Kukunin ko ang hustisya. Papatayin ko sila.

"Now, go. Prepare yourselves for the battle. Just be back at exactly ten in the evening." sabi ko saka sila tumango at umalis. Kailangan nilang maghanda.

Tumayo na ako saka pumunta sa veranda. Gusto ko munang makalanghap ng sariwang hangin. Nagsindi ako ng sigarilyo saka pinaglaruan ang usok nito.

Kung buhay pa siguro si Zayne, tiyak na paparusahan nanaman niya ako dahil sa paninigarilyo.

Napatawa naman ako ng pagak sa naisip. That jerk. He's so strict to me. And I missed it. I missed him.

"Queen..."

Napatingin naman ako sa biglang nagsalita sa likuran ko.

It's Azhton.
Simula noong nalaman nila ang totoong katauhan ko sa likod ng maskara ay Queen na rin ang itinawag nila sa akin. Palagi ko na rin silang nakakasama at palagi rin nila akong binabantayan as a responsibility for being their Queen.

"What do you need?" I asked him coldly. My as usual tone. Hindi na nagbago ang lamig ng pananalita ko at siguro magiging permanente na ang pagiging cold kong tao.

Pinanganak na siguro akong ganito ang kapalaran. Kapalaran na sa huli ay pagkakaitan ng saya.

"I just want to check if you're okay."  He said saka umiwas ng tingin.

He's being like that since the truth revealed. I want to think more but I'm holding it back, thinking that he's just concern because I'm their Queen. Their responsibility. His responsibility.

"I'll just be okay if George's blood will stain into my precious hands."

Iniisip ko palang ay nanggigigil na akong patayin siya.

"Are you sure that you'll gonna be okay after you kill him?"

Napatingin ako sa kanya dahil sa paraan ng pagtatanong niya.

And what is he trying to say?

"Magiging masaya ka ba talaga sa gagawin mo?"

Nanatili lang akong malamig na nakatingin sa kanya.

"Sigurado ka bang magiging masaya din ang kakambal mo sa binabalak mo?"

Now I got what is he pointing to.

"Mabubuhay ba ng awa at kabutihan ang kakambal ko?" tanong ko rin na nakapagpatahimik sa kanya.

"I'm already a sinner, Azhton. Hindi na bago sa akin ang impyerno. What's the use na kakampi pa ako sa kabutihan kung alam ko namang wala nang pag-asa na mapatawad ang hindi na mabilang na kasalanan ko?"