Wild Lenses (Profession Series #2)

The real score between them

"Your relationship with adi, is it unfinished?"

Matagal ko nang gustong malaman ang nakaraan ni Javier, but now na andito na ako sa puntong malalaman ko na ang lahat ay pinanghihinaan ako ng loob.

"No. Second year high school ako nang makilala ko si adi. She's the prettiest, and lovely girl I knew. Naging magkaibigan kami. She's a transferee back then and eventually nafall ako sa kanya. Humanga ako sa kung paano siya sumunod sa mga magulang niya. She's very quiet, yet vocal sa mga taong malalapit sa kanya."

The way Javier describe her, unti-unti kong narerealized na adi and I were both different. Now I know kung bakit ayaw niya akong gumimik, kung bakit mas mahalaga sa kanya ang acads. But why does he still chose to accept my flaws?

"I waited months for her yes. At nang tumungtong kami ng third year ay sinagot na niya ko. Everything was ideal, not until she welcomed the world of modeling."

Hindi ko napigilang magulat dahil sa sinabi niyang yon. Why the hell he's saying this now? To stop me from doing what I wanted?!

"Was it all an act? Napipilitan ka lang bang---"

"Of course not! Magkaiba kayo ni adi."

Yah. We're different. I know that.

Kahit na pilitin ko mang itago ay nasasaktan pa rin ako. How I wish I was able to answer kung bakit ako nasasaktan ngayon.

"That time when our first anniversary came, umalis siya. Mas pinili niyang maging modelo sa Spain kesa ang lumaban kasama ako. Two years ago napalaya ko na siya. At kung itatanong mo sakin kung gusto ko pa siya?... Hindi na."

He softly caress my cheeks and I could see the sincerity in his eyes. Wala akong nakikitang dahilan para sabihin niya ang lahat ng to, but honestly, mas gumaan ang pakiramdam ko knowing na natuldukan na ang relasyon nilang dalawa.

"Can I kiss you?"

He asked, at parang nahihipnotismong agad akong tumango sa kanya. I was thirsty by his kisses. At nang magtagpo ang mga labi naming dalawa ay wala na akong nagawa kundi ang magpaubaya.

"Uhm"

A long moan escaped from my mouth when he started kissing my nape. Damn! It was so good!

"Let's get out of here."

Javier whispered at parang walang nangyaring naglakad kaming dalawa palabas nang gate. May iilan ding estudyante na ang dumadating at mabuti na lang din at hindi nila kami naabutan sa field. Shit! I missed this excitement.

"You okay? Sungit, sabihin mo lang kung ayaw mo titigil ako"

Tsk. Ang drama niya today, ano bang nakain niya bukod sa mga labi ko?!

"What's with that face sungit? Don't bite your lips, I might get tempted"

Oww. So he also has a naughty side. Well let's see.

"It almost time na Javier. Let's go"

I teasing wink at him na siyang ikinailing nito. See? He's weak.

Nang makarating sa school ay kaagad kaming naghiwalay dahil last minute na lang ay magsisimula na ang first period. And before he left ay nagugulat na napalingon ako sa kanya nang bigla nito akong siilin ng isang mapusok na halik. Damn! I'm not used to it. And honestly, it triggered my curiousity to do more.

When I've reached our room ay tahimik na silang lahat. And luckily ay hindi pa dumarating ang prof namin. Tim was the first one who greeted me and hindi ko ineexpect na aattend siya ng klase today.